Αρχικα να διευκρινήσω ότι δεν μιλάω για κίνητρο στην ζωή του τύπου ξυπνάω κάθε μέρα και λέω τι θέλω να κάνω. Μιλάω στο ευρύτερο πλαίσιο που λέγεται στόχοι στη ζωή αλλά και τις απαιτήσεις που θέτουμε στον άνθρωπο εαυτό μας.
Αυτοί οι στόχοι είναι ο ασυνείδητος κινητήριος μοχλός για το ότι κάνουμε στην ζωή μας. Άτομα που βλέπεται να τα ξύνουν ανελέητα και απλά να παρακμάζουν απλά δεν έχουν τέτοια κίνητρα και φταίνε οι γονέίς συνήθως τους που τους έχουν μάθει σε μια ψευδαίσθηση του όλα εύκολα και όλα ετοιμοπαράδοτα και όλα δεδομένα.
Η εμπειρία μου με τα παιδιά - κάποιοι είχαν γίνει αιώνιοι φοιτητές κάποιοι αίωνιοι άνεργοι - ήταν ότι σε κάποια φάση ενώ συζητάγαμε τους ρωτάω μα καλά δεν θέλεται να κάνεται κάποια πράγματα στην ζωή σας έξω από τα καθημερινά που απλόχερα σας παρέχονται από τους γονείς σας? Και μετά από μια σιγή φάνηκε ότι ειλικρινά δεν είχαν κανένα στόχο όσο μακροπρόθεσμος και να ήταν και απλά περνάγαν τον χρόνο τους με την άνεση βέβαια των άπειρων λεφτών που σπαταλάγαν. Εγώ πχ ήθελα αμάξι που δεν θα μου έπερναν ποτέ οι γονείς και ήθελα να μην έχω σχέση με γονείς. Άλλες θα ήθελαν να ξεκολιαστούν στο γυμναστήριο και να βγάλουν λεφτά για να πάνε στα κένρα αισθητικής για να βρούν τον πλούσιο γκόμενο. Άλλοι θα θέλαν να βγάλουν λεφτά για να πιάνουν τις θέες γκόμενες.'Άλλοι θέλουν απλά να είναι χρήσιμοι στην κοινωνία ή ετοιμάσουν τις βάσεις για να παρέχουν στην μελλοντική τους οικογένεια.Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά και εν συζητάμε αν το κίνητρο είναι υγιέςμ,ηθικό ή όχι αλλά αν υπάρχει που είναι και η ουσία
Στο μεταξύ την ίδια εποχή τα άτομα βούρκωναν όλο και περισσότερο σε ατελείωτο gaming και πιώματα υγρά στερά και αέρια από λίγο σε όλα και περισσότερο. Και αφού το συζητήσαμε με τον ένα το φίλο μου, μου είπε ότι είχα δίκιο στο γιατί παρίκμαζε στο ότι αυτή η έλλειψη κινήτρου οδηγεί σε τέτοιες καταστάσεις που παρόλο που δεν του άρεσε, δεν μπορούσε να ξεκολήσει καθώς δεν έβρισκε κίνητρο. Βέβαια όταν τα ζωνάρια σφίξαν (και τα δεδομένα αγαθά σταμάτησαν να είναι δεδομένα) και ανάγκαστηκε να δουλέψει λίγο, τότε ξεφνικά ξυπνήσαν κάποια πράγματα σχετικά με την ζωή του,ανασκουμπώθηκε βρήκε κάτι που ήθελε να κάνει και μπήκε σε μια τροχιά εκλπήρωσης αυτών. Και τελείως τυχαία διάβασε και για την σχολή που δεν του άρεσε.
Λοιπόν το βαριέμαι να κάνω κάτι είναι μια αναβολή στο σύντομο μέλλον που τελικά θα κάνεις έμμεσα ή άμεσα. Η ανία είναι η επανειλημένη και σε βάθος χρόνου αναβολή αυτών όχι αυτών μόνο που πρέπει να γίνουν αλλά και όσων οδηγούν στην εκπλήρωση κάποιου πράγματος, όπως πτυχίο ή ένας κύκλος στην ζωή. Είναι η στασιμότητα στον ευατό μας,σε αυτά που θέλουμε και στον ρόλο μας στην κοινωνία, όχι όμως εξαναγκαστική αλλά η ηθελημένα επιλεγμένη.
Και σε τέτοιες καταστάσεις μπλέκουν άτομα που που η ζωή του έχει μάθει να τα βρίσκουν όλα έτοιμα και δεδομένα. Είτε η ζωή είναι οι γονείς είτε είναι τα δισεκατομύρια της οικογένειας. Και η ανία είναι μονόδρομος στην δυστυχία χαρακτηριστικό των πλουσίων που προσπαθούν με χίλιους τρόπους να δώσουν νόημα στην ζωή τους από έξω, ενώ η λύση είναι καθαρά εσωτερική.
