Δεν καταλαβαίνω γιατί αποπαίρνετε την Nelliel. Δηλαδή αν κάποια γράφει θέλω έναν ψηλό μελαχρινό μουσάτο είναι όλα οκευ. Αν κάποια λέει θέλω να είναι μορφωμένος και να προσέχει το ντύσιμο του την μαλώνουμε. Σουρέαλ κατά τη γνώμη μου.
Φίλε μου Γιάννη, νομίζω πως είναι άδικο αυτό που γράφεις.
Θεωρώ ότι οι άνθρωποι ως επι το πλείστον αντιδρούν στη συμπεριφορά και όχι τόσο στο περιεχόμενο στα ποστ του στεκιού.
Κατά τη γνώμη σου, όπως διάβασες τα ποστ εδω, θεωρείς ότι η συμπεριφορά μας είναι υποκριτική καθώς διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο.
Αυτό εγω το θεωρώ άδικο που εκφέρεται στα ποστς σου, και όσο aggressive κι αν ήταν ο GoddamnRight, εγω είμαι μαζί του, ασχέτως αν ο τρόπος του είναι ολίγον ακατέργαστος. Δεν τον κάνει λάθος όμως τον άνθρωπο στις ιδέες που εξέφρασε. Το έχει πιάσει το νόημα και είναι στο σωστό δρόμο.
Και για να σου το φέρω το θέμα στη σωστή του διάσταση, μου αρέσει που βλέπεις το "σουρεάλ" εκεί που δεν υπάρχει, αλλά τεχνηέντως το αγνοείς εκεί που όντως υπάρχει.
Που; Θα σου πω αμέσως για να τελειώνουμε με αυτή την ιστορία μιας και έχω σουξέ στο να "καθαρίζω" τον άλλο στεγνά σε ένα ποστ. Γιατί πολύ ανεχτήκαμε τον ελέφαντα στο δωμάτιο και αρχίζω και αισθάνομαι δύσπνοια.
Ξεκινάμε:
Πρωτον, η κοπέλα μας είπε τι θέλει. Και καλά έκανε. Κι εγω της είπα μακάρι να το βρει και να ευτυχήσει. Δεν θα το βρει όμως, ή αν το βρει θα είναι προσωρινό και θα χωρίζει συνέχεια.
Γιατί; Γιατί κατά τη γνώμη μου δείχνει control obsessed και φαίνεται απ ολα της τα ποστ. Έχει ένα εξελόφυλλο σαν τσεκλιστ με τα χαρακτηριστικά του άντρα που θέλει και είναι ικανός να περάσει τα φίλτρα της. Σε τι θα την βοηθήσει αυτό; Στο να αποδείξει ότι μπορεί, στο να της αναγνωριστεί με το στανιό ότι εκεί που έφτασε το αξίζει. (εγω πίστευα ότι μας αρκεί η αυτογνωσία αλλά ποιός είμαι εγω για να έχω δίκιο; )
Δεύτερον, τον άντρα τον θέλει έτσι κι ετσι κι ετσι. Δεκτόν. Τον θέλει ένα δεκάρι. Εκείνη δεν μας είπε τι φέρνει στο τραπέζι; Πόσο χρονών είναι; Ηλικία δεν βλέπουμε. Πιθανότατα αν κρίνω απ οσα έχω διαβάσει πρέπει να χει χτυπήσει τον πρώτο ηλικιακό Τοίχο (30).
Δεν την βλέπω να εκφράζεται και πολύ ανοικτά για όλα όσα εκείνα τα θετικά ελπίζει να αποκομίσει από τη σχέση, όλες εκείνες τις ωραίες στιγμές που επιθυμεί να ζήσει και το είδος της σύνδεσης που επιθυμεί να έχει με έναν άλλο άνθρωπο. Πιο πολύ για τσεκλιστ την είδα "να μη με εμποδίζει" φάση.
Διαβάζοντας το πρώτο πόστ της εδω, αλλά και σε άλλα θέματα, ΑΣΧΕΤΩΣ οτι μετά το ΜΑΖΕΨΕ (γιατί περί μαζέματος πρόκειται, και ΟΛΟΙ οι άντρες ανεξαιρέτως, το δαγκώσατε και το κατάπιατε αμάσητο χωρίς να ανοίξει μύτη, δεν είναι αυτή η πραγματική εξήγηση που μας έδωσε, θα δειτε παρακάτω), εγω κατάλαβα το εξής:
Όχι, ούτε "κάποιον να την καταλαβαίνει" θέλει. Σας το γλύκανε ακριβώς όπως θέλετε να το ακούσετε. Είναι τελείως random requirement αυτό και είναι ακριβώς κάτι πιστευτό και για την ίδια για να τα χει καλά με το μέσα της αλλά και για να κάνει save face εδω στους υπόλοιπους. Αυτό το "θέλω κάποιον να με καταλαβαίνει" είναι τόσο ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ που το λένε όλοι και όλες και γι αυτό είναι πιστευτό. Γιατί ΟΛΟΙ θέλουμε αυτό.
Τι θέλει η Νελιελ σε μια πρόταση; Ενα κοστουμαρισμένο γκομενάκι για να ξεχαρμανιάζει όταν θα φεύγει 12 η ώρα από την καριέρα και να πίνει κανα Αππλετίνι στο μπαρ, να κανονίζουν excursions στην Κορέα με τις μισθάρες τους και να μπορεί να στέκεται δίπλα της χωρίς να την κάνει να ντρέπεται ότι βγήκε με κανέναν κατά κάποιους "Untermensch λιμιάρη μποχλαδιάρη με άκοπα νύχια που δουλεύει με τα γράσα στο συνεργείο που θα της φτιάξει το αμάξι".
Κι επειδή πολλοί έχουν κοντή μνήμη ή θα με πουν κακό και μισογύνη:
Spoiler: Θυμάσαι εκείνο το ποστ με την αναπηρία Νελιέλ;
Θυμάσαι εκείνο το ποστ Νελιελ μου, που έλεγες κάπου, ότι κάποιος από αυτούς που βγήκες "κούτσαινε και λίγο";
Ο άνθρωπος εκείνος θυμάμαι έγραφες στο ποστ, πως είχε ένα σωρό άλλες μαλακίες επάνω του και οποιαδήποτε θα τον έδιωχνε άνετα. Μέχρι εκεί δεκτόν. Αλλά μετά μου έκανε φοβερή εντύπωση ότι στάθηκες μέχρι και σε αυτό και το ξεχώρισες, ενω θα μπορούσες να είχες ήδη δικαιολογηθεί από τα άλλα κουσούρια του. Και κατάλαβα αμέσως το γιατί. Εκανα ότι δεν το διάβασα εκείνη τη μέρα, λεω "μην πεις κάτι, θα πουν ότι τριγκάρεσαι επειδή είσαι κι εσυ ανάπηρος και ένιωσες αλληλεγγύη προς τον άλλο άντρα", μα η αλήθεια είναι ότι το ξερα βαθιά μέσα μου ότι τους βλέπεις αφ υψηλού πολλούς. Χάι μεηντενανς και μαλακίες, έλα τώρα μεταξύ μας...
Είτε για την αναπηρία, είτε για τη μεσανατολίτικη καταγωγή τους (βλέπε συνάδελφο στη δουλειά σου, που κι αυτός είχε στραβά αλλά στάθηκες και στην καταγωγή του), είτε για το κοινωνικό στατους που προσδίδει το πτυχίο ενός πανεπιστημίου.
Κάποιος να είναι από πίσω να σπρώχνει σαν συναισθηματικό ταμπόν και να εξυπηρετεί το σκοπό για τον οποίο κατασκευάστηκε. Ταξιδιάρης, ψυχολόγος, ήρεμος, ελεγχόμενος για να μη βγει από το frame της και ξεχαρμανιάρης, χωρίς ΠΟΤΕ να της σπάσει το αριστοκρατικό στυλάκι ή να της χαμηλώσει το φαινόμενο στάτους.
Μπορείτε να διαφωνήσετε όσο θέλετε μαζί μου. Μπορείτε να υπερασπιστείτε τέτοιες συμπεριφορές, να κάνετε ότι δεν τις βλέπετε, ακόμα και να τις επικροτήσετε αν θέλετε να διατηρήσετε και κανένα φιλαράκι για προφέσιοναλ ρεφερενζ στον Καναδά αμα η Ευρώπη τα φτύσει κι άλλο.
Εγω αυτά πιστεύω και αυτά θα λέω.-