Έχουν μόνο οι γυναίκες την τάση να ταυτίζουν την ευτυχία με τον έρωτα;

[deadhead_pirate]

Ok then...
κατανοητό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Είναι κάτι που ισχυρίζεται εδώ και πολλά χρόνια η μητέρα μου:

Ότι εμείς οι γυναίκες πολλές φορές χτίζουμε τη ζωή μας γύρω από έναν άντρα και η ευτυχία μας εξαρτάται αποκλειστικά από αυτό, σε αντίθεση με τους άντρες που επικεντρώνονται περισσότερο στην προσωπική τους εξέλιξη και λιγότερο στις ερωτικές τους σχέσεις για να προσεγγίσουν την ευτυχία.

Εσείς τι λέτε?

Τσικιτιγκλόν! Ξύπνα θεματάκι! Πόσο καθορίζει τη ζωή των γυναικών ο έρωτας; Συμβαίνει το ίδιο άραγε και με τους άνδρες;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Ωχ η ιστορία της ζωής μου....

Νομίζω οτι αυτό συμβαίνει με τις γυναίκες γιατί: 1. είναι πιο συναισθηματικές και χρειάζονται παραπάνω την αίσθηση συντροφιάς και φροντίδας, 2. η σχέση ταυτίζεται (συνειδητά ή υποσυνείδητα) με τη μητρότητα, οπότε το ένα φέρνει το άλλο.

Ήμουν έτσι για πολλά χρόνια, εξαρτούσα τη διάθεσή μου, την ευτυχία μου από ένα σύντροφο. Για κάποιο λόγο λίγες φορές ήμουν μόνη μου, χωρίς σχέση. Αλλά ακόμα και μέσα στη σχέση, αν υπήρχε κάποιο πρόβλημα, μου χαλούσε η διάθεση για οτιδήποτε. Την πρώτη φορά που έμεινα μόνη το έριξα σε ένα παιχνίδι. Τη δεύτερη (από το Σεπτέμβρη) είπα να το πάρω αλλιώς και να προσπαθήσω να αγαπήσω τον εαυτό μου. Προσπάθησα να γίνω λίγο πιο κοινωνική, να κάνω πράγματα που με ευχαριστούν και να μη σκέφτομαι οτι είμαι μόνη, έδειξα εμπιστοσύνη στον εαυτό μου οτι αξίζει και θα βρεθεί και για μένα ένα ταίρι, αλλά πρώτα έπρεπε να περάσω καλά εγώ με μένα. Το κατάφερα ως ένα βαθμό. Όλο αυτό με βοήθησε ψυχολογικά. Αυτή τη στιγμή στη σχέση μου προσπαθώ να παλέψω για αυτό το πράγμα, δηλαδή να μην είναι η μοναδική πηγή ευτυχίας μου. Δεν ξέρω κατά πόσο το καταφέρνω. Αλλά έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου οτι αν πεθάνει μια αγάπη δεν πεθαίνει κι η ζωή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Hakuna Matata]

Πραγματικα με στεναχωρει αυτο το πραγμα... Τοσες φιλες που κλαινε τη μοιρα τους επειδη δεν εχουν αντρα... Τοσες φιλες που δεν ασχολουνται με ΤΙΠΟΤΑ αλλο στη ζωη τους ΕΠΕΙΔΗ εχουν αντρα (τερμα οι εξοδοι μονη, τερμα τα χομπυ, τερμα οι φιλοι). Τοση ενεργεια χαμενη.

Προσωπικα ολη μου την ενηλικη ζωη καπως μου τα φερε και ειχα σχεση, με λιγους μηνες κενο αναμεσα. Αυτους τους μηνες τους περασα ΤΕΛΕΙΑ και δεν ανυπομονουσα για την επομενη σχεση γιατι απλα ημουν πολυ ικανοποιημενη απο τη ζωη μου. Αλλα μετα, ερωτευομουν ξανα και νααα τη παλι η σχεση. Οι φιλες μου λενε "ναι δεν ξερεις πως ειναι να εισαι μονη εναμιση χρονο". Ναι οκ δεν ξερω, αλλα δε νομιζω πως θα τα βαφα και μαυρα πια! Ουτε και καταλαβαινω πως γινεται οταν εχεις σχεση να μην εχεις αναγκη να εχεις ΚΑΙ δικια σου ζωη. Επειδη εχεις αντρα δηλαδη τελος, δε μας νοιαζει κατι αλλο.
Μοιαζω πιο πολυ με αντρα νομιζω, καλη η σχεση, καλος ο ερωτας, ναι σε κανει ευτυχισμενο (οταν εισαι ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ, οχι οταν απλα εχεις μια σχεση για να λες οτι την εχεις) αλλα δεν ειναι και το παν. Αν δεν περνας καλα μονος σου... θα πρεπει να ανησυχεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[self-instructive depressing]

Έχουν μόνο οι γυναίκες την τάση να ταυτίζουν την ευτυχία με τον έρωτα;

όχι , την έχουν και οι ερωτευμένοι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Pure_Seduction]

εγω ναι παντως,πραγματικα ευτηχισμενη νιωθω μονο οταν ειμαι με το συντροφο μου,μπορει να τα παω καλα με τη σχολη,να εχω φιλους που να με νοιαζονται,τα επαγγελματικα μου να ειναι καλα αλλα η πραγματικη ευτυχια για μενα πηγαζει στα 2 ματια που κοιτω και με κοιτουν και ξερουμε τι εχουμε εμεις οι 2.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.