Διαφωνώ, αμα τον έπιανα με γυναίκα θα ένιωθα μειονεκτικά, πως κάτι μου λείπει και το έχει αυτή, ότι σαν γυναίκα δεν μπορώ να τον καλύψω, ότι δεν αξίζω, κλπ.
Αν τον έπιανα με άντρα θα έλεγα, εντάξει, ο άνθρωπως έχει διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις και δεν του αρέσουν τόσο οι γυναίκες προφανώς.
Νομίζω όλοι είμαστε λίγο bi-curious, άσχετα αν έχουμε κάνει κάτι ποτέ. Οσους ξέρω εγώ τουλάχιστον, είχαν κάποιου βαθμού περιέργεια για το πως μπορεί να ήταν. Το θέμα είναι ότι όταν βρεις έναν άνθρωπο που θες να είσαι μαζί του για πολύ καιρό, όλοι οι υπόλοιποι είναι σαν να μην υπάρχουν. Η μονογαμία δεν νομίζω να είναι στη φύση μας, αλλά από σεβασμό προς το άλλο πρόσωπο μαθαίνουμε και ζουμε βάσει αυτής. Εγω κάποτε πειραματίστηκα με το ίδιο φύλο και η τωρινή μου σχέση με γνώρισε σαν bi, παρόλο που προτιμούσα άντρες. Οσο είμαι μαζί του όμως, δεν έχω γυρίσει να κοιτάξω κανέναν και καμία. Δεν νομίζω ποτέ να φοβήθηκε μην τον απατήσω με καμία άσχετη ή με κανένα φίλο μου.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.