Μεταξύ των άλλων μιλήσαμε και για ... για άμεση δημοκρατία. Πραγματικά πιστεύετε ότι θα πηγαίνει κάποιος; Εδώ ακόμη τώρα, πολλές φορές μόνο τα πρωτοσέλιδα διαβάζουμε, πιστεύετε ότι θα καίγεται κανένας να ασχοληθεί αν η δημόσια επιχείρηση πώλησης χριστουγεννιάτικων καρτών σε τουρίστες Α.Ε. τον λογαριασμό πωλήσεις θα τον κάνει εκκαθάριση με LIFO ή FIFO;
Τι νομίζεται, ότι θα μαζευόμαστε 10.000 άτομα και θα πηγαίνουν στο ΔΝΤ με το κουστούμακι μας και θα κάνουμε χειραψίες με την Μέρκελ; Και ότι πάλι δεν θα μας χειραγωγούν σαν τα βόδια; Αυτός που έχει συμφέρον από μια θέση, για παράδειγμα την παραμονή στο Ευρώ θα λέει απλά "Αν μείνουμε στο Ευρώ, θα ανοίξω 151 θέσεις στις ΔΟΥ. Αναπαύτηκες και Α/C σε κάθε γραφείο", και σιγά το δύσκολο, και από την τσέπη τους μπορούσαν να τα βάλουν τα έξοδα. Όπως και τώρα έτσι και τότε θα απλά θα κράζουμε τα ανάλογα φαινόμενα αδιαφορίας και επιπολαιότητας
Κατ' αρχήν, εάν είχαμε άμεση δημοκρατία, ή οποιουδήποτε τύπου δημοκρατία, ΔΕΝ θα περνούσαμε ούτε έξω από το ΔΝΤ. Κατά τ' άλλα, έχω εκφράσει κι εγώ παρόμοιες αντιρρήσεις με την περιβόητη "άμεση δημοκρατία" που ζητούν στις πλατείες και ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς εννοεί και βέβαια μόνος τα είπα, μόνος τα άκουσα, άντε και καμμιά δεκαριά άλλοι. Οι μεγάλες ιδέες πάντοτε αρέσουν να φουσκώνουν τα μυαλά του κόσμου.
Λες και είμαστε ο σουπερ λαός, με τους παθιασμένους φοιτητές που διαβάζουν με τις ώρες, ο Λάος με την σουπερ συμμετοχή τα chart των παγκόσμιων πωλήσεων επιστημονικών και πολιτικών συγκαμάτων. Θέλουμε και άμεση δημοκρατία ... τρομάρα μας. Από πότε η διοίκηση ενός κράτους είναι peace of cake; Θα μάθει τώρα η κουτσή Μαρία τα πλεονεκτήματα του τάδε τύπου εργοστάσιου παραγωγής ενεργείας σε σχέση με κάποιον άλλο και μάλιστα θα είναι και σε θέση να κρίνει ...
Λυπάμαι που στο λέω, όμως
αυτά που γράφεις ειδικά εδώ, αποτελούν την απολογία κάθε μορφής φασισμού. Ο λαός δεν γνωρίζει, είναι ανώριμος και ηλίθιος, άρα κάποιοι θα πρέπει να τον καθοδηγούν για "το καλό του". Πρόσεχε τι λες και τι γράφεις Τζόννυ μου... Α και κάτι άλλο: Έξυπνος δεν γίνεσαι διαβάζοντας με τις ώρες, όσο για το πόσο καλούς επιστήμονες βγάζει η φτωχή αυτή χώρα, πήγαινε κατά Αμέρικα μεριά να ρωτήσεις. Οι ΗΠΑ είναι που δεν έχουν μυαλά σαν τα δικά μας κι αναγκάζονται να εισάγουν Ινδούς, Κινέζους, Έλληνες και άλλους ...υπανάπτυκτους. Δεν μας τα λες καθόλου καλά φιλαράκι...
Δεν λέω ότι δεδομένοι πολιτικοί της Ελλάδος είναι αξιόλογοι ή έστω ότι θα ήταν καλύτεροι από μια άμεση δημοκρατία. Αυτό που λέω είναι ότι αντί να ασχολούμαστε με φαντασιώσεις, ότι θα έπρεπε να αναζητάμε ψύχραιμα τους νέους πολιτικούς μας. Για ακόμη μια φορά, κράζουμε το κατεστημένο της πολιτικής και για ακόμη μια φορά έχουμε ακριβώς τους ίδιους πολιτικούς. Αν ξανά γίνουν εκλογές τι επιλογές έχουμε; Μια μεγάλη μερίδα των Ελλήνων περνάει πολλά απόγευμα του στις πλατείες, ΚΑΙ; Είναι τόσο δύσκολο να υπάρξουν συζητήσεις για το ποίοι θα μπορούσαν να είναι οι αυριανοί πολιτικοί; Και αν είναι τόσο δύσκολο, με ποία λογική προτείνουμε ένα πιο άμεσο δημοκρατικό πολίτευμα;
Στις δεδομένες συνθήκες, δεν μπορεί παρά να υπάρξει κάποιο αντιπροσωπευτικό σύστημα, ωστόσο μπορούν να γίνουν πολλά βήματα προς την αμεσότερη δημοκρατία από αυτήν που έχουμε βιώσει ως τα σήμερα,
ένα πολίτευμα δηλαδή που να δίνει ευρύτατες δυνατότητες ελέγχου της εξουσίας από εκεί που φυσικά εκπηγάζει, από τον λαό δηλαδή. Προτάσεις εφαρμόσιμες υπάρχουν. Μυαλά που να επιθυμούν να ξεκολλήσουν από τις βεβαιότητές τους δεν ξέρω κατά πόσο...
Aν έχουμε γεμάτο το πορτοφόλι χεσμένη την έχουμε την Δημοκρατία.
Sad but true...
"κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος, κέρδος ποτέ μ' από παθήματα χορτάτος, που συνηθίζει στην κάθε βρομιά, αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά κι επαναστάσεις στα όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί"...
Τουλάχιστον ας ήμασταν ειλικρινείς, στις πλατείες να φωνάζαμε γεμίστε μας τα πορτοφόλια και θα σας αφήσουμε ήσυχους.
Εάν όμως μας γέμιζαν τα πορτοφόλια, τότε αυτό θα σήμαινε ότι
θα είχαμε επιτύχει ένα πολίτευμα το οποίο θα φρόντιζε για τη δίκαιη κατανομή του πλούτου στην κοινωνία, άρα θα είχε κάνει ένα γενναίο βήμα προς την αληθινή δημοκρατία. Βλέπεις, τα πράγματα έχουν πάντοτε τουλάχιστον άλλη μία πλευρά.
Δεν λέω ότι θα έπρεπε να ήταν έτσι, λέω ότι σε μια συνηθισμένη μέρα ο μέσος συνηθισμένος άνθρωπος αδιαφορεί για την πολιτική.
Μέχρι που συνειδητοποίησε ότι και η πολιτική αδιαφορεί γι' αυτόν και τα πήρε κρανίο. Αλλάζουν οι συνθήκες φίλε μου, τα πάντα ρει...
@Great Chaos φαντάζομαι ότι ξέρεις για μια κατάσταση σαν την δικιά μας δεν σημαίνει τίποτα μια ανάλυση μόλις 2-3 χρονικών περιόδων πίσω. Όχι ότι δεν πρέπει να υπολογίζουμε και αυτά τα δεδομένα. Άλλα για πες μας για παράδειγμα τι πιστεύεις ότι σημαίνει ότι σχεδόν είναι απίθανο (την πιθανολογία αυτή την άκουσα από τον Γραμματικάκη στο ΣΚΑΙ) να μην υπάρχει αυτή την στιγμή στην αγορά ομόλογο του 85 με επιτόκια της τάξεως του 15-20%, πράγμα που σημαίνει ότι το σημερινό κράτος θα πληρώνει περίπου 50δις για τόκους για κάθε ένα δις που είχε δανειστεί τότε.
Αυτό δεν ισχύει, πολύ απλά επειδή από τότε μέχρι σήμερα έχουμε δανειστεί πολύ περισσότερα για να πληρώσουμε τα παλιά. Δες πόσο ήταν το χρέος το '85 και πόσο είναι σήμερα και θα το αντιληφθείς. Περαιτέρω δεν υπάρχει ομόλογο τριανταετούς διάρκειας ή εάν υπάρχει αποτελεί ένα ελάχιστο ποσοστό του συνόλου. Όλα όσα υπήρχαν τότε έχουν λήξει, έχουν πληρωθεί και στη θέση τους έχουν εκδοθεί νεότερα.
Αντίθετα, εδώ συμβαίνει να δανειζόμαστε σήμερα από την Τρόικα με τόσο 6.5%, για να πληρώσουμε (στην ουσία ν' αντικαταστήσουμε) ομόλογα που είχαμε δανειστεί με 2%! Αντί να λες χαζομάρες, άνοιξε τα μάτια σου να δεις τι προβλέπουν οι ίδιοι που μας δίνουν τα δάνεια και που μας επιβάλλουν τα μέτρα λιτότητας, όπως αυτά απεικονίζονται στους πίνακες που δημοσίευσα. Εάν αυτό που δείχνουν οι πίνακες είναι κατά τη γνώμη σου υγιές και βιώσιμο, τότε τι άλλο να πω εγώ...
Πάντως θέλω και πρέπει να παραδεχτώ κάτι. Αν δεν υπήρχε η Ελλάδα είμαι σίγουρος ότι στην υπόλοιπη Ευρώπη δεν θα είχε τεθεί πότε η σκέψη προβληματισμού για την έννοια πίστωσης και γενικότερα οι αμφισβητήσεις για την πολιτική που ακολουθεί η ΕΕ που ακούγονται αυτή την περίοδο από διάφορους αναλυτές στα ξένα ΜΜΕ. Μέχρι και το 2008 μόνο ο Krugman και οι "φίλοι" του υποστήριζαν ότι το Ευρώ ήταν μια κακή ιδέα. Η Ελλάδα χειρίστηκε με τέτοια μαεστρία όλους μα όλους τους θεσμούς του δυτικού πολιτισμού που αν όλη αυτή η προσπάθεια ήταν συντονισμένη, θα μιλάγαμε σίγουρα για το μεγαλύτερο ξεμπρόστιασμα κουλτούρας που υπήρξε πότε στην ιστορία.
Σοβαρά ε; Δεν θα είχε αμφισβητηθεί ας πούμε στην Ισλανδία, στην Ιρλανδία, στην Ισπανία και στην Πορτογαλία; Ή μήπως θεωρείς ότι φταίμε πάλι εμείς για τα δικά τους χρέη;
Δεν υπονοώ ότι η κουλτούρα της δύσης και ειδικότερα της ΕΕ αξίζει ξεμπρόστιασμα. Πιστεύω ότι δεν θα υπήρχε άλλο κοινωνικοπολιτικό σύστημα που θα πρόσφερε μεγαλύτερα επίπεδα ικανοποιημένων πολιτών σε Αμερική, Γερμανία, Βρετανία κτλ. Άλλα πάντα θεωρούσα τεράστια αλαζονεία το timing και τις χώρες που επέλεγαν για νέα μέλη η ΕΕ. Αν τον αιώνα που διανύουμε η Ευρώπη ήταν μια συμμαχία 5 με 10 χωρών, θα υπήρχε μεγαλύτερη γαλήνη και για τους ίδιους αλλά και γενικότερα για τον πλανήτη Γη, σίγουρα το επίπεδο ζωής για πολλές χώρες (συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας) θα ήταν πολύ χαμηλότερο αλλά καμία από αυτές τις χώρες δεν θα "αντιδρούσε" αφού οποιαδήποτε αντίδραση θα σήμαινε ότι θα έρχονταν αντιμέτωπη με τεράστιες και πανίσχυρες δυνάμεις όπως αυτής της Αμερικής, της ΕΕ, της Ρωσίας και της Κίνας.
Μόνο που εάν ήταν μόνο 10 ισχυρές χώρες, θα χρειάζονταν και μερικούς οικονομικά και πολιτικά αδύναμους για να κατασκευάσουν μια αγορά, ώστε να πωλούν τα προϊόντα τους με προνομιακό τρόπο. Γι' αυτό ακριβώς έβαλαν (αλαζονικά όπως παρατήρησες) τόσες χώρες μέσα στην ΕΕ, όχι για το καλό των χωρών αυτών...
Όσο για την Ελλάδα, εάν την άφηναν ν' ασκήσει αυτόνομη εξωτερική πολιτική, όχι μόνο δεν θα έβρισκε απέναντί της την Κίνα και τη Ρωσία, αντιθέτως θα μπορούσε να κάνει εξαιρετικά συμφέρουσες γι' αυτήν οικονομικές και πολιτικές συμφωνίες, όπως και με οποιαδήποτε άλλη χώρα του πλανήτη. Αντίθετα, όταν πήγε ο καημένος ο Κωστάκης να κάνει μια εξαιρετικά σημαντική κι εθνικά συμφέρουσα συμφωνία με τη Ρωσία, όλως τυχαίως κάηκε η Ελλάδα, κάηκε η Αθήνα, ενώ
ο ίδιος έλαβε απειλές για τη ζωή του. Δεν τα γνωρίζεις καλά τα πράγματα μου φαίνεται φίλε μου...
