Όλα σκέτα, κομμένες ζάχαρες. Και γάλατα κομμένα. Πρέπει να μπω σε εμμηνόπαυση για να καταδεχτώ να βάλω γάλα στον καφέ.
Πράσινα και μαύρα τσάγια (γειά σου και σένα, ciao)
Φραπέδες (Η πιο ύπουλη μπασταρδιά για καφές, πρέπει να είσαι ψυχικά διαταραγμένος για να τον πίνεις, έχω το gold το μεγάλο μπουκάλι...)
Φίλτρου (Κομμένο μαχαίρι. Για μπέμπηδες που γουστάρουν καφέ-κάτουρο. Αμα ήθελα τέτοιες απολαύσεις, υπάρχουν και τα watersports.)
Ελληνικός (Καφεδάρα ωραία, υγιεινή, ειδικά ο σκούρος του Λουμίδη, μου έμεναν τα πακέτα όμως γιατι έπινα εσπρέσσο και έτσι έπαψα να τον αγοράζω. Εντούτοις, ωραίος)
Εσπρέσσο (Ένοχη αμαρτία. Ειδικά οι Αφρικάνικες ποικιλίες Αράμπικα από Αιθιοπία ή Κένυα - Χριστέ μου ακούγομαι σαν νεολίμπεραλ φιλελές σκαρπινόφλωρος που με το ένα χέρι δειγματίζει χαβιάρι Κασπίας και με το άλλο χαιδεύεται μπροστά από την κραυγή του Μουνχ)
Verdict: Best coffee ever - Espresso φουλ ένταση, διπλός, άνευ ζάχαρη και γάλακτος
ΟΛΑ ΣΚΕΤΑ. ΠΑΝΤΑ ΣΚΕΤΑ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΕΥΡΑ.
ΥΓ: Και κόψτε αυτή την ανοησία με τα κουλουράκια μερικές, ειδικά όταν πίνει ο άλλος από τον καφέ σας και έχετε βουτήξει τη μισή Αλλατίνη μέσα και επιπλέει και χρειάζεται μετά κόσκινο. Αμα θέλαμε να σας φιλήσουμε στο στόμα και να τσιμπήσουμε κουλουράκι θα το κάναμε. Καφέ θέλουμε. ΑΠΛΑ ΚΑΦΕ.