Mεγαλη μπουκια φαε,μεγαλη κουβεντα μην πεις, λεει η παροιμοια.
Δεν ΕΙΜΑΙ λαθος γιατι αυτο που ειπα, δεν ειναι αποψη. Ειναι Fact. Το λενε τα νουμερα, το λενε και οι ιδιοι οι παθολογοι/ογκολογοι.
Οσο για την ελπιδα, συμφωνω. Συνηθως ειναι ομως ψευτικη ελπιδα και απλα τους βοηθαει να περασουν λιγο καλυτερα μεχρι το τελος. Γιαυτο και η χημειοθεραπεια αναφερεται και ως "παρηγορητικη θεραπεια".
Μεγάλο ατόπημα αυτό που είπες.
Σύμφωνα με αυτή τη λογική θα έπρεπε να ασχολούμαστε μόνο με τα περιστατικά που είμαστε βέβαιοι 100% οτι θα ανταποκριθούν σε μια συγκεκριμένη θεραπεία.
Ωραία λοιπόν, τι θακάνουμε τους υπόλοιπους;
Θα τους προτείνουμε να ψάψουν για γραφείο τελετών με το σκεπτικό οτι αρνούμαστε να εφαρμόσουμε μια θεραπεία γιατί πιστεύουμε οτι δεν θα έχει αποτέλεσμα.
Μερικοί θέλουν να το ονομάζουν πείραμα, όμως ο καρκινοπαθής περιμένει από το γιατρό του να εξαντλήσει κάθε πιθανή ή απίθανη θεραπεία, και πάντοτε η ελπίδα υπερισχύει της λογικής.
Γι αυτό και η φράση του ρεμπεσκέ οτι δεν έχεις βρεθεί ποτέ δίπλα σε καρκινοπαθή.
Επίσης να σημειώσω κάτι:
Στην επιστήμη των μαθηματικών, γνωρίζουμε όλοι οτι 5+5=10.
Αυτό είναι κάτι που είναι θεμελιωμένο και δεν αλλάζει, όπως και στην επιστήμη της φυσικής ο νόμος της βαρύτητας, όπως και σε άλλες επιστήμες διάφοροι άλλοι θεμελιώδης νόμοι.
Οσο κι αν δεν μας αρέσει, στην Ιατρική δεν υπάρχουν τόσο απόλυτα θεμελιώδη.
Ακόμα ακόμα υπάρχουν περιπτώσεις που αποφεύγει κάποιος να τις χαρακτηρίσει ως καρκινικές έστω κι αν τελικά εξελίσσονται κατ΄αυτόν τον τρόπο.
Θέλω να πω οτι, εκτός του ότι όντως υπάρχουν ανεπαρκείς επιστήμονες στο χώρο, όμως η επιστήμη της ιατρικής δεν είναι τόσο προηγμένη ώστε να θεωρούμε μια διάγνωση πάντα ως δεδομένη.
Και φυσικά δεν μπορείς ποτέ να βασιστείς σε έναν μπούσουλα και να υποθέτεις οτι αφού ο ασθενής μας έχει αυτό, αυτό και αυτό το σύμπτωμα, άρα έχει και αυτήν την πάθηση. Πρέπει πάντα να βρίσκεις την παγίδα σε όλα αυτά, και πιστέψτε με, σχεδόν πάντα υπάρχει μια παγίδα.
