Δεν ξέρω τι γίνεται στο εξωτερικό, αλλά στην Ελλάδα παρατηρώ γενικά μια απέχθεια προς την τρίτη ηλικία.
Οι ίδιοι άνθρωποι που εκφράζουν τέτοιες απόψεις, οι ίδιοι δεν νιώθουν άνετα με την ηλικία τους (40+ ) και είναι ιδιαίτερα απογοητευμένοι με αυτήν.
Επίσης η γιαγιά μου όσο ζούσε, ποτέ δεν καταδέχθηκε να πάει στα ΚΑΠΗ γιατί δεν αποδεχόταν ότι γέρασε για να κάνει παρέα με ηλικιωμένους και περιοριζόταν στο οι μόνες της επαφές να είναι η γειτόνισσα της και τα παιδιά / εγγόνια της.
Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ακούσει διάφορα του στυλ:
90 χρονών πήγε, θέλει κι άλλο;
τον/ την ξέχασε ο θεός και ο διάβολος
οι γέροι γεμίζουν το ΙΚΑ, αλίμονο σε εμάς τους νέους
Ναι, τα λένε όλοι στο χαλαρό, αλλά πιστεύω κρύβεται αυτό που πραγματικά πιστεύουν.
Νομίζω κάπου εδώ γύρω έχει μιλήσει και ο
@nPb για την αντιπάθεια των Ελλήνων προς την τρίτη ηλικία.
Εντάξει, με τα χρόνια έρχεται η φθορά και ο περιορισμός των ικανοτήτων μας, όμως γιατί να αποπαίρνουμε με τέτοιο τρόπο άτομα που φτάσανε σε μεγάλη ηλικία και προσπαθούν να εξασφαλίσουν την υγεία τους; Όσοι τα λένε αυτά, αν και με το καλό φτάσουν σε τέτοια ηλικία, ας παραιτηθούν από τη ζωή.