"Η συνταγή:
Σε ένα ποτήρι του φραπέ , βάζετε τον καφέ και τη ζάχαρη.
Μετά βάζετε νερό από τη βρύση (πάντα και μόνο από τη βρύση, ποτέ κρύο ή
παγωμένο) τόσο όσο περίπου είναι ένα γυναικείο δάχτυλο σε πάχος, δηλαδή να
υπερκαλύπτει τον καφέ και τη ζάχαρη.
Βάζετε το μιξεράκι μέσα και χτυπάτε μέχρι να διαλυθεί η ζάχαρη.
Σταματήστε το χτύπημα όταν ο αφρός γίνει διπλάσιος από το νερό.
Προσθέστε αργά -ΠΟΛΥ ΑΡΓΑ- και κυκλικά νερό τόσο παγωμένο όσο θέλετε. Το
καλοκαίρι μπούζι.
Ο αφρός πρέπει -βάζοντας αργά το νερό- να αρχίσει να χάνει το καφέ του χρώμα
και να γίνεται σχεδόν λευκός. Αν αφήσετε τον αφρό σε χρώμα καφέ θα
παρακρατήσει και θα χάσετε όλη την καφεΐνη και το άρωμα.
Προσθέτετε όσα παγάκια θέλετε, ανάλογα με την εποχή, την κατάσταση του
λαιμού σας και των αμυγδαλών σας.
Βάζετε το καλαμάκι και κάνετε τόσες περιστροφές ώστε να ομογενοποιηθεί το
χρώμα και να ξεκολλήσει ο αφρός από τα τοιχώματα του ποτηριού. Σε ΚΑΜΙΑ
περίπτωση μην αφήσετε αφρό κολλημένο στα τοιχώματα.
Αρχίστε να απολαμβάνετε τον καλύτερο και πιο δυνατό φραπέ που έχετε πιει
ποτέ.
Για κάθε τέτοιο φραπέ που φτιάχνετε πρέπει να μου στέλνετε 0,0000033333 ευρώ
σαν πνευματικά δικαιώματα της συνταγής.
Επαναλαμβάνω: Ο πολύς αφρός καταστρέφει τον φραπέ. Μένει το άρωμα και η
καφεΐνη στον αφρό και εσείς πίνετε νεροζούμι. Ο αφρός είναι μόνο για να
προστατεύει τον φραπέ, να μη χάνεται το άρωμά του (όπως και στη μπύρα).
Μέχρι να τελειώσετε τον φραπέ, στην τελευταία γουλιά, ΔΕΝ πρέπει να υπάρχει
ΚΑΘΟΛΟΥ αφρός.
Στις καφετέριες συνήθως χτυπούν τον φραπέ με ένα μηχάνημα που προορίζεται να
χτυπά αυγά και ντεκόττο. Σου σερβίρουν έναν φραπέ κατά τα 2/3 αφρό και στο
τέλος ο αφρός (και η ουσία του φραπέ) έχει μείνει στο ποτήρι.
Αν σας σερβίρουν τέτοιο φραπέ, πίνετε λίγο φραπέ και λίγο αφρό, ανακατέψτε
τα στο στόμα σας και καταπιείτε τα.
Αν τελειώνοντας το φραπέ σας έχει μείνει στον πάτο ή στα τοιχώματα αφρός,
τότε δεν έχετε πιει φραπέ, αλλά νερομπούρμπουλο, εκτός και αν έχετε
χρησιμοποιήσει διπλή και τριπλή ποσότητα καφέ....
Ποτέ στον φραπέ μην βάζετε γάλα. Η συνταγή για φραπόγαλο είναι διαφορετική
και απαιτεί να βάζετε καφέ στο γάλα σας, όχι το αντίθετο.
Το ούζο πίνει ανέρωτο και το φραπέ αγάλακτο...
Αντίθετα πίνει το γάλα καφεδωμένο...
Σας ασπάζομαι
Νότης"
Εφευρέτης του φραπέ, ο Δημήτριος Βακόνδιος είναι σήμερα 87
ετών, κι ακόμα δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει πώς ένα τυχαίο
πείραμα οδήγησε στην ανακάλυψή του:
«Στην έκθεση Θεσσαλονίκης το 1957, δούλευα στο περίπτερο
της Νεστλέ. Λέω, δεν φτιάχνω έναν κρύο νεσκαφέ στο σέικερ
που προορίζεται για το κακάο, να δω τι θα βγει; Μου λέρωσε
το κοστούμι, αλλά έτσι γεννήθηκε ο φραπέ!"
https://students.ceid.upatras.gr/~mitrobge/public_html2/frapes.htm
