Ο γάμος έρχεται μετά απο κάποιο χρονικό διάστημα, το νοιώθεις, νοιωθεις την ανάγκη να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο την υπόλοιπη ζωή σου, είναι κάτι σαν ρέυμα, διαπερνά το κορμί και το σώμα σου, η αγάπη γίνετε θύελα, σε κάνει να ξεχνάς ποιός είσαι, η αγαπη γίνετε αναπόσπαστο κομμάτι σου, νοιώθεις φόβο για το άν χαλάσει ο γάμος και όχι ότι θα φυλακιστείς.
Ο γάμος όταν γίνει απόφαση η οποία γίνετε φόβος για διάλυση της οικογένειας οδέυεις καλά, όταν όμως γίνετε με φόβο μήπως φυλακιστείς σταματάς.
Η φοβία μήπως διαλυθεί ένας γάμος σημαίνει ότι θές να πετύχει, δεν θές να χαλάσει, θές να προσπαθείς, αυτό κρατάει ένα γάμο, η κρυφή φοβία ότι μπορεί κάτι να μην πάει καλά, όταν λοιπόν γίνει ο γάμος νοιώθεις όμορφα, νοιώθεις ότι δεν έκανες λάθος, νοιώθεις ότι όλα θα πάνε καλά, ξεχνάς αυτή την γλυκιά φοβία και αρχίζεις να γαληνέυεις.
Επίσεις υπάρχει μία έρευνα που λέει ότι το 78% των διαζηγίων είναι έως τα 5 χρόνια, αυτό σημαίνει κάτι, τι θα μου πείτε... Θα πεί ότι καλό είναι να μην γίνουν παιδιά μέχρι εκείνο το χρονικό διάστημα, όχι γιατί φοβάμαι την στατιστική αλλα άν υπάρξει διαζυγειο να μήν υπάρξουν παιδιά δυστυχισμένα, είναι έλπίδα για έναν άνθρωπο που χωρίζει να ξαναφτιάξει την ζωή του και χωρίς να δημιουργεί προβλήματα σε κάποιο παιδί που προέκειψε μέσα στον γάμο.
Δας έπριξα, είναι τόσα που θέλω να πώ γύρο απο αυτό που θα μου πάρει σελίδες , πάντως το έχω ξαναπεί και το λέω και τώρα..
Ο γάμος είναι πόλεμος, χάνεις μάχες και κερδίζεις μάχες αλλα πάντα μα πάντα οι μάχες που θα δίνεις θα είναι για το καλό του γάμου όχι προσωπικό όφελος
Αν υπάρχουν απορείες παρακαλώ ρωτήστε με, ελέυθερα
