Τα αξιώματα δε στηρίζονται στη λογική, δεν μπορούν καν να αποδειχθούν λογικά για αυτό λέγονται αξιώματα.... σε αντίθετη περιπτωση θα ήταν θεωρήματα.
Έχεις δίκιο δεν είναι αξιώματα, είναι αρχές. Είχα στο μυαλό μου τη λέξη principle και τη μετέφρασα λάθος. Τα αξιώματα όντος δεν χρίζουν απόδειξης.
Λάθος μου δεν το έθεσα σωστά λοιπόν. Δικαίωμα του καθενός να αξιώνει ό,τι γουστάρει, για αξίωμα μιλάμε στο κάτω κάτω. Αλλά από τη στιγμή που βασίζεις κάτι σε μια υποτιθέμενη γενική εικόνα, όπως και αφήνεις να εννοηθεί πως " δεν μπορώ να το αποδείξω με τη χρήση λογικής αλλά ξες κάτι είναι προφανές πώς ισχύει" ε ΕΚΕΙ θα κοιτάξεις και το "τι γίνεται". Και αυτό που γίνεται δείχνει πως ο ισχυρισμός αυτός μπάζει από παντού.
Και ακριβώς επειδή ξέρω πως το να σου το πω σε 2 γραμμές θα ακουγόταν πολύ ηλίθιο για αυτό το λόγο γράφω άλλες 8 παραγράφους πιο κάτω για να δέιξω πως:
- Δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις για βία αν δεν μπορείς να την ορίσεις.
Βία είναι η χρήση σωματικής δύναμης ή η απειλή χρήσης της για να εξαναγκάσω κάποιον να προβεί σε μία ενέργεια που δεν θα έκανε εθελούσια. Βία είναι επίσης η χρήση ψυχολογικών μέσων εξαναγκασμού όπως προσβολές, ενστάλαξη ενοχών, bullying και γενικώς οτιδήποτε εξαναγκάζει τον άλλο σε μία μη εθελοντική ενέργεια. Προφανώς η σωματική και ψυχολογική βία πολλές φορές είναι αλληλένδετες. Υπό αυτόν τον όρο στη βία προσθέτω και την εξαπάτηση - παραπλάνηση καθώς έχει ακριβώς τους ίδιους σκοπούς.
- Δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις για βία αν δεν περιγράψεις με σαφή τρόπο τον τρόπο με τον οποίο επιδρά σε μια κοινωνία.
Ο τρόπος που επιδρά στην κοινωνία είναι άκρως καταστρεπτικός και μη ωφέλιμος για της εξέλιξή της. Η διαπραγμάτευση είναι το ακριβώς αντίθετο της βίας οπότε μπορούμε να τα εξετάσουμε αντιδιαμετρικά. Όταν κάποιος ανταλλάσσει ένα αγαθό ή συμφωνεί σε κάτι μέσω διαπραγμάτευσης και απουσίας βίας, τότε έχουμε μια win-win περίπτωση καθώς και τα δύο μέρη προσφέρουν κάτι που έχουν ανάγκη λιγότερο για να αποκτήσουν κάτι που έχουν ανάγκη περισσότερο. Ταυτόχρονα πέρα από το αμοιβαίο κέρδος αναπτύσσονται σχέσης φιλίας και συνεργασίας και γενικώς θετική προδιάθεση προς τα υπόλοιπα άτομα, η οποία με τη σειρά της συντελεί στην ομαλή λειτουργία και την εξέλιξη της κοινωνίας μακροπρόθεσμα.
Όταν εισάγουμε τη βία τώρα η εξίσωση αλλάζει τελείως. Με τη χρήση βίας από το win-win περνάμε στο win-lose. Τώρα πλέον μία πλευρά μόνο κερδίζει και ενώ η άλλη χάνει. Μεταξύ των μελών της κοινωνίας πλέον αναπτύσσονται ληστρικές σχέσεις. Ταυτόχρονα η βία καλλιεργεί το μίσος από το θύμα προς τον θύτη που αυτομάτως παράγει και άλλη βία αφού το θύμα τώρα κατανοεί πως για να πάρει πίσω αυτά που του πήραν πρέπει να ασκήσει κι αυτό βία. Η βία δε στα παιδιά έχει καταστρεπτικότατα αποτελέσματα τόσο στην ψυχοσύνθεσή τους όσο και στην ικανότητα προσαρμογής τους στους κανόνες της κοινωνίας. Αυξάνεται λοιπόν η τάση για παραβατική συμπεριφορά, για εγκληματικότητα, για άσκηση βίας και συνδυασμό με το "σωφρονιστικό" κρατικό σύστημα αυτή η συμπεριφορά παγιώνεται (Αυτά δεν είναι αυθαίρετα δικά μου αποφθέγματα, μπορείς να κάνεις ένα google search και να βρεις επιστημονικές μελέτες πάνω στο θέμα).
Η μόνη βία στην οποία συμφωνώ είναι η αυτοάμυνα και αυτό όταν έχουν εξαντληθεί όλα τα υπόλοιπα μέσα. Προφανώς όταν κάποιος έρχεται να σε σκοτώσει ή να σκοτώσει τα παιδιά σου θα ασκήσεις βία για αμυνθείς. Σε αυτή την περίπτωση ο άλλος εκκινεί την άσκηση βίας και όχι εσύ.
- Δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις για βία αν δεν εξετάσεις τα αίτιά της.
Δύο είναι τα βασικά αίτια της βίας. Η άσκηση βίας στους ανθρώπους σε νεαρή ηλικία, η οποία παγιώνει τη βία μέσα τους ως κάτι το φυσικό με όλα τα αποτελέσματα που περιέγραψα παραπάνω και προφανώς η έλλειψη παιδείας και μόρφωσης καθώς ένας άνθρωπος με χαμηλή μόρφωση έχει πολύ λιγότερα εργαλεία στα χέρια του για να διαχειριστεί διάφορες καταστάσεις της ζωής του και είναι πιο πιθανό να ασκήσει βία, ιδιαίτερα αν έχει υποστεί βία και αυτός σαν παιδί. Η βία με άλλα λόγια είναι μια κατάσταση που διαιωνίζεται. Ξεκίνησε χιλιάδες χρόνια πριν όταν ο άνθρωπος ήταν πολύ πιο κοντά στα ζωικά ένστικτα και μακριά από τη λογική, όμως διαιωνίζεται μέχρι και σήμερα. Πλέον ο άνθρωπος έχει τις απαραίτητες λογικές δομές στον εγκέφαλό του που καθιστούν τη βία όχι μόνο περιττή αλλά και επιζήμια.
Ξέρω ότι αυτό που περιμένεις να ακούσεις σαν αίτιο την ανισοκατανομή του πλούτου και την κοινωνική αδικία αλλά αυτά κατ εμέ είναι δεν είναι τα αίτια της βίας, αλλά τα συμπτώματα από τη μακρόχρονη άσκηση της μέσα στις κοινωνίες. Όπως ο πυρετός που μπορεί να σε σκοτώσει δεν είναι το αίτιο μιας ασθένειας αλλά το αποτέλεσμά της που φυσικά και αυτό μπορεί να συντελέσει στην όξυνση την ασθένειας.
- Δεν έχει κανένα νόημα να μιλησεις για εξάλειψη της βίας αν δεν μπορείς να αποδείξεις πως είναι εξαλλείψιμη όπως και γιατί κάνει κακό στην κοινωνία.
Προφανώς και είναι εξαλείψιμη και μπορείς να το καταλάβεις αυτό αν συγκρίνεις τα ποσοστά βίας στο μεσαίωνα και στο 2015.
Αλλά και αν δεν είναι 100% εξαλείψιμη μπορούμε να τη μειώσουμε σε συντριπτικό βαθμό. Σε κάθε περίπτωση σκοπός μας πρέπει να είναι η όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωσή της.
- Δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσες για βία αν δεν μπορείς να την εντοπίσεις αποδοτικά.
Για πιο λόγο χρειάζεται να την εντοπίσω αποδοτικά και τι σημαίνει εντοπίζω αποδοτικά? Μπορείς να καταλάβεις αν σε ένα παιδί ασκείται βία για παράδειγμα παρατηρώντας τη συμπεριφορά του. Χρειάζεται να ξέρω αν κάθε παιδί είναι θύμα βίας? Όχι. Αυτό που χρειάζεται είναι να ενημερωθούν οι γονείς ή όσοι σκοπεύουν να γίνουν γονείς για τα αποτελέσματά της.
- Και τέλος δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις για βία όταν είναι ΤΟ ΜΟΝΟ στο οποίο εστιάζεις.
Σε τη άλλο να εστιάσω αν όχι στην πηγή όλων τον προβλημάτων?
Θα μπορούσα πολύ εύκολα απλά να σε βάλω να μου αναλύσεις αυτό το γαμάτο σύστημα και το πώς θα λειτουργεί, για να αρχίσουμε μετά τις υποθέσεις επί υποθέσεων ώστε να το βγάλω αδύνατο. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Ακόμη και η λογική εμένα μου ακούγεται λανθασμένη.
Θα ήθελα να σε δω να προσπαθείς, η υπομονή σου θα εξαντληθεί πολύ πιο πριν απ' την ικανότητά μου να απαντώ.
Γιατί ποιος σου πε πως με ενδιαφέρει ποιος είναι αυτός στον οποίο απαντάω, ή αν όντως πιστεύει ό,τι γράφει; Οι σκέψεις σου είναι δικές σου δεν είναι mind controlled. Αλλά τα ερεθίσματα που δέχεσαι και σε κάνουν να διαμορφώνεις αυτές τις σκέψεις δεν είναι καθόλου δικά σου. Αλλά δε ξέρω γιατί καταλήξαμε εκεί εγώ δεν είπα κάτι τέτοιο όπως το περιγράφεις.
Το επιχείρημα του Βασίλη, το χέρι του Χρίστου, το νεφρό του Βαγγέλη, ο κόπος του Γιάννη, το σπίτι της Μαρίας. κτλ κτλ κτλ.
Η ιδιοκτησία υπάρχει ως φιλοσοφική αρχή. Μπορείς είτε να την αποδεχθείς, είτε να την αρνηθείς αλλά πρέπει να το κάνεις σε όλο της το εύρος αλλιώς είσαι απλά φιλοσοφικά άτοπος.
Ο μόνος τρόπος να εφαρμόσεις νόμους θες να το πεις κρατικά πες το όπως θες, είναι θεσπίζοντας κάποιου είδους αρχή που θα τους επιβάλει. Ειδάλλως ο καθένας είναι ελεύθερος να αμφισβητήσει και να γράψει τους νόμους αυτούς στα παλιά του τα παπούτσια.
Μπορείς να εφαρμόσεις τους νόμους πάρα πολύ απλά και χωρίς άσκηση βίας. Η ιδέα ότι χρειαζόμαστε κάπου είδους αρχή να τους επιβάλει είναι απλώς άτοπη. Αν για παράδειγμα θες να εφαρμόσεις ένα συμβόλαιο το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πας με τον άλλο σε μια DRO (Dispute Resolve Organization - ιδιωτική εταιρία) και να ασφαλίσετε το συμβόλαιο πληρώνοντας έκαστος ένα ποσό στην DRO ως ασφάλιστρο. Αν προκύψει κάποια διαφωνία που δεν μπορείτε να γεφυρώσετε έχετε αποφασίσει εκ των προτέρων να απευθυνθείτε στη DRΟ και να δεχτείτε τη κρίση της. Αν ο Α αθετήσει το συμβόλαιο και δεν πληρώσει τον Β τότε ο Β αποζημιώνεται από τη DRO και αυτή ρίχνει το reputation του Α με αποτέλεσμα να μην μπορεί να ξανασυνάψει συμβόλαια μέχρις ότου εξιλεωθεί για την πράξη του.
Με τον ίδιο τρόπο μπορείς να αντιμετωπίσεις και βίαια εγκλήματα. Με το που κριθεί κάποιος ένοχος για έγκλημα όλες οι DRO τον ρίχνουν από πελάτη τους και ουσιαστικά εξοστρακίζεται από την κοινωνία, αφού δεν θα μπορεί να αγοράσει φαγητό, ρούχα, καύσιμα κτλ αφού όλοι θα ζητάνε να δουν αν είναι πελάτης σε κάποια DRO πριν του πουλήσουν. Το μόνο που μπορεί να κάνει είναι είτε να ζήσει μακριά από το κόσμο σε κανένα δάσος τρώγοντας βολβούς ή να παραδοθεί και να εξιλεωθεί για την πράξη του, δουλεύοντας κάπου με την πληρωμή του πέραν ενός μικρού ποσού να πηγαίνει στο θύμα του ή στην οικογένειά τους, ενώ παράλληλα να δέχεται ψυχολογική υποστήριξη ώστε όταν εκτίσει την ποινή του να μπορεί να βγει και να είναι ένα παραγωγικό και θεραπευμένο μέλος της κοινωνίας και όχι να είναι εξαναγκασμένος να ξανακαταφήγει στο έγκλημα, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των φυλακισμένων σήμερα.
Επίσης επειδή οι DRO ενεργούν ουσιαστικά σαν ασφαλιστικές εταιρίες έχουν κέρδος όταν προλαμβάνουν καταστάσεις και όχι όταν αποζημιώνουν, οπότε έχουν άμεσο κίνητρο να καταφύγουν σε ενέργειες πρόληψης, κίνητρο που το κράτος δεν έχει.
Το concept των DRO είναι κάτι που ήδη ισχύει σήμερα. Μια από την μεγαλύτερες DRO που λειτουργούν σήμερα είναι το e-bay και λειτουργεί άψογα.
Για να έχεις ηγέτη πρέπει να είσαι ακόλουθος κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωσή μου. Εγώ απλά έχω άτομα με των οποίων τις θέσεις συμφωνώ όπως είναι και ο συγκεκριμένος. Η συμφωνία και η υποστήριξή μου βασίζεται στις απόψεις των ατόμων αυτών και στα προγράμματα που δημοσιεύουν και γι'αυτό το λόγο είναι άμεσα ανακλητή.
Αν θες να μιλήσεις για ηγέτες και ακόλουθους πρώτα πρέπει να κοιταχτείς στον καθρέφτη καθώς ο Μπαμπινιώτης δίπλα στη λέξη ακόλουθος έχει κολλήσει τη φωτογραφία σου.
