Αφήστε ρε το παιδί, που πετάει ένας κάτι για ΧΑ κι ακολουθείτε όλοι από πίσω σαν ρομπότ. Λοιπόν, για να σας βοηθήσω, πάρτε ένα ενδιαφέρον κείμενο για το αγαπημένο σας θέμα:
Βενεζουέλα, πίσω από τους τίτλους
" Την τροφή της η Βενεζουέλα άρχισε να την εισάγει, αφού ήταν φθηνότερο να εισάγει τρόφιμα παρά να τα παράγει."
Πολλές χώρες εισάγουν την τροφή τους. Δεν χρεοκοπούν.
" Σε όσους αποδίδουν τη σημερινή κατάσταση στην «εφαρμογή του σοσιαλισμού», πολλοί απαντούν ότι αυτή η εξάρτηση από το πετρέλαιο δεν προκλήθηκε από σοσιαλιστικές πολιτικές, αλλά από μερικούς πολύ βασικούς κανόνες της
καπιταλιστικής αγοράς."
Είναι αστείο το γεγονος πως, την στιγμή που καμιά καπιταλιστική χώρα δεν βρίσκεται στην θέση της Βενεζουέλας, η ίδια η Βενεζουέλα βρίσκεται σε δύσκολη οικονομικά θέση λόγο του καπιταλισμού! Σκεφτείτε το..
Αν είναι οι
βασικοί κανόνες της καπιταλιστικής αγοράς που έφεραν την Βενεζουέλα σε αυτό το χάλι, τότε γιατί άλλες
καπιταλιστικές χώρες δεν είναι στην ίδια θέση;
Είναι σαν να μου λές "Ο Γιάννης που έχει χολέρα μόλυνε και σκότωσε τον Κώστα πριν καιρό. Ο Γιάννης όμως δεν έχει πεθανει ούτε φαίνεται να έχει πρόβλημα άμεσο."
ΠΩΣ γίνεται αυτό; Αν κάτι (όπως το καπιταλιστικό σύστημα) είναι τόσο τοξικό που καταστρέφει την οικονομία μιας
μη-καπιταλιστικής χώρας, θα έπρεπε να έχει καταστρέψει τις καπιταλιστικές χώρες προ πολλού! Fuck logic.
"Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα ισχυρό και σύνθετο σύστημα εισαγωγών και διανομής τροφής, ελεγχόμενο από εθνικές και διεθνείς επιχειρήσεις."
Όχι, το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί ένα δύσκαμπτο κράτος, που να είναι ανίκανο να κάνει τους απαραίτητους ελιγμούς που απαιτούν οι αγορές και που οι επιχειρήσεις κάνουν εξ ορισμού. Για να μην μιλήσουμε για την σαπίλα και την ιδιοτέλεια που χαρακτηρίζει τέτοιου είδους καθεστώτα.
" Η χώρα πήρε μια τέτοια θέση στον κόσμο που την έκανε ευάλωτη στις διακυμάνσεις των τιμών του πετρελαίου και των τροφίμων, και στον εσωτερικό πληθωρισμό."
Ναι, επειδή η αγορά της δεν ήταν ελεύθερη και άρα τις αποφάσεις τις έπαιρνε μια κλίκα από άχρηστους. Αν η χώρα ηταν οικονομικά ελεύθερη, οι αποφάσεις θα παίρνονταν από πολλές επιχειρήσεις και όχι από ΜΙΑ (το κράτος).
"Το 1989, ο τότε πρόεδρος Πέρεζ υπέγραψε συμφωνία με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, με αποτέλεσμα να εκτοξευτούν οι τιμές της τροφής και των καυσίμων. Η τιμή του ψωμιού αυξήθηκε κατά 600%. Για το 60% του πληθυσμού που ήδη ζούσε στη φτώχια, αυτό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, κάνοντάς τον να βγει στους δρόμους, για να δεχτεί την καταστολή από τον στρατό, με επίσημο αριθμό νεκρών, 276."
Και αυτό ΑΚΡΙΒΩΣ το σημείο εξηγεί τι προσπαθώ να πώ. Αρκεί ένας άχρηστος να βρεθεί (ή βολεμένος) και η οικονομία (και οι ζωές) μιας χώρας να πάνε κατα διαόλου. Μπράβο που υπάρχουν άτομα σαν τον κ. Πέρεζ για να μας υπενθυμίζουν πως όποιος ψηφίζεται από το λαό δεν σημαίνει ότι είναι άξιος.
