Eγώ ένα πράγμα θα σου πω, ποτέ να μην είσαι απόλυτος στις απόψεις σου. Καταλαβαίνω ότι είσαι 18 χρονών και όλο το επαναστατικό σκηνικό σε ενθουσιάζει, αλλά ο φανατισμός είναι πάντα λάθος στάση, είτε είσαι φανατικός χριστιανός, ή κομουνιστής ή ολυμπιακός ή οτιδήποτε. Κι εγώ στα 18 τα ίδια πράγματα με σένα έλεγα κι εγώ ήμουν φανατικός κόκκινος. Αλλά ήταν αυτό το πράγμα ακριβώς που σταδιακά με απομάκρυνε από αυτή την ιδεολογία, το απόλυτο των απόψεων. Ρώτα ένα μέλος του ΚΚΕ να σου πει ένα κακό του κομουνιστικού συστήματος και ένα καλό του καπιταλιστικού, θα σου απαντήσει δεν υπάρχει και στα δύο
.
Η θεωρία του Κομουνισμού δεν είναι κάτι καινούργιο, έχει 150 χρόνια στη πλάτη της, έχει εφαρμοστεί και έχει καταρεύσει στην ΕΣΣΔ και όχι δεν κατέρρευσε γιατί δεν εφαρμόστηκε σωστά, κατέρρευσε γιατί το όλο σύστημα είχε εξ αρχής αρκετές τρύπες που όσο μεγάλωνε το κράτος γινόταν και μεγαλύτερες. Απλά όταν είσαι φανατικός μιας ιδεολογίας δεν μπορείς να την δεις αντικειμενικά και να κάνεις μια σωστή κριτική, διαβάζεις αυτά που θες εσύ να διαβάζεις και ακούς αυτά που θες να ακούσεις. Δεν υπάρχει μόνο ο Marx και ο Engels, υπάρχει και o Smith, ο Friedman, o Keynes και ένα σωρό άλλοι που αν δεν τους διαβάσεις δεν μπορείς να έχεις μια ολοκληρωμένη άποψη επί του θέματος.
Όσο για τα κόμματα πρέπει να καταλάβεις, πως δεν έχουν το αλάθητο, ούτε κατέχουν την υπέρτατη αλήθεια. Γιαυτό δεν πρέπει να βαφόμαστε με κανενός κόμματος το χρώμα. Διότι όταν βάφεσαι τότε μπαίνεις αυτομάτως στο παιχνίδι της πολιτικής, το παιχνίδι του "το κόμμα μου έχει πάντα δίκιο και οι άλλοι πάντα άδικο. Το κόμμα μου δεν κάνει λάθη, το κόμμα είναι το μόνο που αγωνίζεται για το καλό του τόπου, το κόμμα μου.....". Μπαίνοντας σε αυτή την νοοτροπία η κρίση σου αλλοτριώνεται σημαντικά καθώς βλέπεις τα πράγματα άσπρο ή μαύρο, χάνοντας έτσι ένα μεγάλο φάσμα κομμάτων.
Αλλά είσαι 18, αν δεν είσαι απόλυτος στα 18 πότε θα είσαι?
