Η Θατσερ δεν υποχωρησε μπροστα στις απεργιες, αυτο ηθελα να πω, my bad. Ο Ρηγκαν ηταν στρατοκαυλος, ωραια, αλλα απο ποτε ειναι η μια περιπτωση "καλο παραδειγμα"? Ακολουθειται συνεχεια απο καθε φιλελευθερο? Οχι. Και στο κατω κατω, χαιρομαι που εφαρμοσαν μια-δυο φιλελευθερες αρχες, αλλα δεν εχω κανενα εικονισμα με αυτους τους δυο, δεν δικαιολογω καθε πραξη τους.
Δεν είπα αν είναι καλό ή κακό παράδειγμα, το θέμα μου δεν είναι αυτό, ούτε περίμενα να δικαιολογήσεις κάτι. Αυτό που θέλω είναι απλά να δείξω μια πραγματικότητα. Το τι χαρακτήρα μπορεί να έχει μια οικονομική πολιτική. Και πως όταν ακούμε για νεοφιλελευθερισμό δεν είναι απαραίτητα να μιλάμε για προοδευτικούς, ειρηνικούς και μετριοπαθείς ανθρώπους, αλλά πολλές φορές αυτό δένει τέλεια με τις πιο σκληρές πολιτικές.
Για αυτό ας μη διαμαρτυρόμαστε αν ακούμε πως ο νεοφιλελευθερισμός μεταξύ άλλων εκπροσωπείται και από τμήματα της ΝΔ. Είναι απόλυτα λογικό. Η ΝΔ άλλωστε δεν είναι μόνο ο Γιακουμάτος κι ο Ψωμιάδης. Είναι ένα μεγάλο κεντροδεξιό κόμμα που περιλαμβάνει από κάτω διάφορα ρεύματα.
Η οπλοκατοχη υπαρχει στο συνταγμα τους απο την δημιουργια τους κρατους τους, δεν αποφασηστηκε προσφατα. Η λογικη ειναι να μπορουν να αμυνθουν σε περιπτωση πραξικοπηματος.
1) Δεν χρεωνεσαι την διαφθορα στον ιδιωτικο τομεα ομως, εκει ειναι η ουσια
2)Μα με την χειραγωγηση αυξανεται η δυναμη του κρατικου τομεα για να μπορει να παρεμβαινει περισσοτερο. Γιατι χρειαζεται να αυξηθουν τα μεσα καταστολης?
Ναι το ξέρω πως αποτελεί μέρος του συντάγματος, αλλά αυτό το σύνταγμα κρατά απ' το 1776. Μήπως να έχουν αλλάξει κάμποσα πράγματα από τότε; Δεν είναι αυτή η πραγματική αιτία. Και ειδικά δεδομένου των ΠΟΛΛΩΝ δολοφονιών σε σχολεία ακόμη, υπάρχουν αρκετά ισχυρά επιχειρήματα εναντίον του. Αλλά τα όπλα και οι σφαίρες στην Αμερική είναι σαν να λέμε πορτοκάλια και ντομάτες. Πας στο κοντινότερο κατάστημα και αγοράζεις. Σκέψου τώρα ένα πρωί να έμπαιναν χοντροί περιορισμοί στην κατοχή και πόσο μάλλον τη χρήση όπλων. Πόσο θα έπεφταν οι πωλήσεις; Αυτό όμως δε θα άρεσε και πολύ στους τυπάδες που ελέγχουν την παραγωγή αυτών των όπλων έτσι; Οπότε πάνε στους γερουσιαστές και τους λενε κοίταξε να δεις, αν θες να συνεχίσεις να έχεις πολιτική καριέρα αυτό το αστειάκι θα λήξει.
Έτσι απλά, με αυτό τον τρόπο διαμορφώνονται οι πολιτικές. Δε χρειάζεσαι ούτε υψηλή φορολογία, ούτε οικονομικό παρεμβατισμό. Τα απολύτως απαραίτητα φτάνουν και περισσεύουν.
Η διαφθορά, από τη στιγμή που ζούμε σε μια κοινωνία όπου ο καθένας συνεισφέρει με τον τρόπο του είναι επιζήμια για όπου και να μιλάμε. Μπορεί αυτό να μη γίνεται άμεσα αντιληπτό όταν δε μιλάμε για δημόσιους οργανισμούς, αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: μια κοινωνία που βασίζεται σε σάπιες δομές, καλλιεργώντας εξίσου σάπιες συνειδήσεις. Έχω ξανά μιλήσει για τις εταιρείες στην Ελλάδα προ κρίσης. Όπου αυτό που μετρούσε περισσότερο ήταν οι γνωριμίες, και που ο καθένας μπορεί να έπαιρνε παχυλούς μισθούς χωρίς να κοιτά αν βγαίνουν τα νούμερα κλπ.
Ακόμη και σήμερα αυτό που ακούω από παντού, συμφοιτητές μου που έχουν πιάσει δουλειά είναι ένας εργασιακός Μεσαίωνας. Απλήρωτες υπερωρίες, ασφάλιση ούτε για αστείο, κακές συνθήκες εργασίας, συνεχές άγχος κλπ. Το άκρως αντίθετο από αυτό που λέμε "διαφθορά στο δημόσιο". Θα το έλεγες εδώ διαφθορά; μάλλον όχι. Αλλά ας συμφωνήσουμε πως είναι το ίδιο τοξικό, και φυσικά ποντάρει στην αδυναμία της πολιτείας να κάνει κάτι για αυτό, όπως και την αδράνεια των εργαζομένων στη συνδικαλιστική δράση. Γιατί αυτά στο εξωτερικό δε γίνονται, είναι γνώρισμα μόνο μιας πτωχευμένης ( κυρίως ηθικά ) κοινωνίας.
2)
Η δύναμη του κράτους δεν αυξάνεται ανάλογα με το αν χειραγωγείται ή όχι. Δε βγάζω νόημα απ' αυτό που λες. Ξέρεις από πριν μέχρι πού μπορεί να φτάσει η εξουσία της πολιτείας. Τα μέσα καταστολής υπάρχουν για να εδραιώνουν την κυριαρχία του εκάστοτε καθεστώτος. Και όσο πιο περισσότερους εχθρούς καλλιεργεί το καθεστώς, τόσο περισσότερο καθίσταται η ανάγκη για καταστολή.
Πάρε παράδειγμα τις Σκουριές. Δεν θα εξετάσω κατά πόσο είναι καλή η κακή η επένδυση, αλλά η πραγματικότητα είναι πως έχεις μια ιδιωτική οικονομική δραστηριότητα η οποία έρχεται σε αντίθεση με την τοπική κοινότητα και ένα μεγάλο κομμάτι της κοινής γνώμης, Η εταιρεία αυτή όμως έχει, ή τουλάχισοτν είχε, τις πλάτες ενός κράτους, Όχι γιατί παρενέβη οικονομικά, όχι λόγω του μεγάλου δημοσίου του, αλλά για κάτι που κάθε κράτος έχει σε κάθε περιπτωση: Εκτελεστική εξουσία και τα μεσα να την επιβάλλει.
Το ποσο κολλημενος εισαι στο παραλληλο συμπαν σου το δειχνεις με το "το παντα πατουν σε μια ιδεολογια". Αυτο ισχυει στην νιρβανα σου, στην πραγματικοτητα υπαρχουν και οι καθαρα πρακτικοι λογοι, πχ οικονομικοι και χωρις σκοπιμοτητες. Τι σημασια εχει ενα συνονθηλευμα απο χαζομαρες που ακουγεται ωραια μπροστα σην πραγματικοτητα, δεν μπορεις να αντιληφθεις οτι ειναι απλα ενα rebranding των θρησκειων? Εχω εγω καποια σκοπιμοτητα με αυτα που σου λεω, ειμαι πολιτκος ή επιχειρηματιας, ειναι σκοπιμοτητα να πεις οτι πρεπει να μπει μια ταξη σε ενα θεα που υπαρθει μεγαλο προβλημα? Δεν με ενδιαφερουν τα ωραια αλλα αδεια λογια, αλλα το αν στεκει κατι οικονομικα και σου περιγραφω την ωμη πραγματικοτητα που εσυ αρνεισαι φανατικα να κοιταξεις. Και ελεος, η λογικη σου οτι υπαρχει παντου ρατσισμος ειναι η ενσαρκωση της πολιτικης ορθοτητας που επικρατει τωρα και αν γινει ποτε δημοσια διαλογος ξεκινας τα "απαιλασει στους φασεισταις", μην προσπαθεις να βγεις και απο πανω σε αυτο το θεμα. Και σου ξαναλεω, μπορεις να βοηθας οσο θελεις, αλλα οχι να υποχρεωνεις τους παντες σε κατι.
Τις θρησκείες άστες απ' έξω καμία σχέση δεν έχουν. Ορθολογιστικά μιλάμε.
Δεν χρειάζεται να είσαι ιδεαλιστής για να παίρνεις πολιτικές αποφάσεις που μπορούν να βασίζονται σε ό,τι θες. Μπορεί όπως λες κι εσύ από μέσα σου να θεωρείς πως δρας απλά με γνώμονα το οικονομικό όφελος ή τη λογική. Αλλά ακόμη και εκεί, κάθε απόφαση θα κρύβει από κάτω μια ιδεολογία είτε το συνειδητοποιεέις είτε όχι.
Όταν ας πούμε πάει η Αμερική και τροφοδοτεί εξεγέρσεις σε μια άλλη χώρα στην άκρη της γης για να ανατρέψει καθεστώτα, δείχνει ξεκάθαρα το πού έχει γραμμένα τα κυριαρχικά δικαιώματα των χωρών αυτών, όπως και το σεβασμό ως προς τις ζωές αυτών των ανθρώπων οι οποίοι ως αποτέλεσμα είδαν έναν εμφύλιο να χτυπά την πόρτα τους.
Αυτές οι χώρες οι οποίες σήμερα ανακοινώνουν με περηφάνια πως "δε δέχονται πρόσφυγες" δε το λένε με τρόπο που να δείχνει οικονομική αδυναμία. Απλά δε θέλουν. Δεν νιώθουν καμία υποχρέωση απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους και για να το πάω παραπέρα δεν νιώθουν καν την ανάγκη να τους αντιμετωπίσουν σαν ανθρώπους με δικαιώματα. Ας πνιγούν στο Αγαίο σου λέει. Ας πάνε πίσω στη χώρα τους να πολεμήσουν. Αυτό δεν είναι κάτι πρακτικό είναι καθαρός ιδεαλισμός.
Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο δεν το κάνω γιατί δεν θέλω, και στο δεν το κάνω γιατί δεν μπορώ. Μπορείς να την αντιληφθείς; Ακόμη και εσύ που προσπαθείς να μου αποδείξεις πως δεν τίθεται θέμα σκοπιμότητας μου είπες πως δεν θα έπρεπε να περιμένουμε πως ένας Σύριος πρόσφυγας θα έχει τα ίδια δικαιώματα με έναν ιθαγενή. Μετά πας να πείσεις εμένα;
Αν πραγματικά η ανησυχία σου είναι το πρακτικό μέρος, και αναγνωρίζεις πως ξέρεις κάτι πρέπει να γίνει, και δεν έχει το δικαίωμα ο καθένας να σφυρίζει αδιάφορα, τότε μπορείς να αναζητήσεις εύκολα λύσεις. Ναι ΕΥΚΟΛΑ. Στο 2015 ζούμε όσο κι αν δε μποορύμε να το αποδεχτούμε έχουμε τις υποδομές. Έτσι για να δώσω 2 νούμερα. αριθμός προσφύγων που μετεγκαταστάθηκαν ανά χώρα:
Τουρκία: 1.938.999
Λίβανος: 1.113.941
Ιορδανία: 629.266
Αίγυπτος: 132.375
Όσο για την Ευρώπη του πολιτισμού, γελάει ο κόσμος:
Γερμανία: 98.700
Σουηδία: 64.700
Γαλλία 6.700
ΗΒ: 7.000
https://edition.cnn.com/2015/09/09/world/welcome-syrian-refugees-countries/
Όπως καταλαβαίνεις, το θέμα δεν είναι οι πόροι σε καμία περίπτωση.
