- Είναι προς το ενδιαφέρον του εργαζόμενου να πηγαίνει καλά η επιχείρηση στην οποία δουλεύει αλλά δεν έχει καμία ευθύνη πάνω σε αυτό. Αυτά είναι 2 πολύ διαφορετικά πράγματα και το λέω γιατί από εκεί μπορεί να υπονοήσει κανείς ό,τι θέλει όπως το ότι είναι θεμιτό ας πούμε να δέχονται οι εργαζόμενοι περικοπές ή απλήρωτες υπερωρίες ή ό,τι άλλο σκατά μπορεί να καθιερώσει ένας εργασιακός μεσαίωνας "για το καλό της επιχείρησης". Ωραίες αθώες λογικές.
- Προφανώς και υπάρχουν πολλά επίπεδα λαμογιάς και ξεφτίλας. Ναι, υπάρχουν κι άλλα μπουμπούκια που κρατάνε κόσμο απλήρωτο κάμποσους μήνες λες και περιμένουν να ανακάμψουν έτσι με αέρα κοπανιστό γιατί μέχρι εκεί φτάνει το μυαλό μερικών. Και φυσικά αν ως αποτέλεσμα οι εργαζόμενοι ξεσηκωθούν να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα, όταν βαρέσει κανόνι η εταιρεία θα φταίνε οι σκατόψυχοι συνδικαλιστές.
Αυτό βέβαια δε σημαίνει πως θα κανουμε και τεμενάδες σε κάποιον επειδή έτυχε να είναι 80% σωστός κι όχι 30. Αυτά δεν είναι αστεία πράγματα κάποιος ο οποίος απολύεται στα 45+ του ενώ έχει φάει τα χρόνια του σε μια εταιρεία αυτός ο άνθρωπος πιθανότατα θα παραμείνει για πολλά χρόνια άνεργος άντε πες σε αυτούς τους ανθρώπους να ξεχάσουν την αποζημείωση.
Σχετικά με τη συγκεκριμένα περίπτωση καταρχην για όποιον έχει κάποια βασική αντίληψη της κατάστασης ( δηλαδή phd σε management και πάνω ) η εταιρεία αυτή στηρίχθηκε σε μια εποχή όπου η αγορά ήταν στα high της και ο Έλληνας λειτουργούσε με τη λογική αυτό το μήνα έχω λεφτά τι να τα κάνω θα πάρω plasma τηλεόραση. Πήγε και άνοιξε μερικές δεκάδες καταστήματα - μπαούλα με ό,τι μπορείς να φανταστείς σε εκθεσιακά, φώτα κλπ και ακόμη και τότε πάντα βρισκόταν πίσω απ' τον ανταγωνισμό.
Ξέσπασε η κρίση το 2008, η αγοραστική δύναμη αναπόφευκτα μειώθηκε και μάθημα δεν πήραν.
Ήρθε η εποχή όπου ο κόσμος άλλαξε τρόπο αγοράς, όπου άρχισαν να παίζουν τα σκρουτζομάγαζα, όπου άνθρωποι όσο ακόμη μπορούσαν δηλαδή αγόραζαν από amazon γιατί σενέφερε περισσότερο κι ακόμα τα ίδια.
Και φτάνεις στο 2016 εν μέσω τεράστιας κρίσης να μου κλείνεις μια εταιρεία με 45 (!!) καταστήματα και να κατηγορείς τον έναν και τον άλλο, την κρίση, την κυβέρνηση ή ό,τι άλλο. Υπάρχει καποιος λόγος που ήταν οι συγκεκριμένοι κι όχι ο Κωτσόβολος ή το media markt ( αν και αυτοί είναι οι επόμενοι έτσι όπως το πάνε ). Τα σκάτωσες ως επιχειρηματίας, δεν έπιασες τον παλμό της κατάστασης, δέξου το και κλείσε τη στιγμή που πρέπει με τους δικούς σου όρους. Ε τώρα τα θέλουν και τα παθαίνουν.
// Και για να μη λέτε πως μόνο κράζω υπόδειγμα επιχειρηματία είναι αυτή τη στιγμή ο Σκλαβενίτης. Ο τύπος δεν άφησε να πάρουν τα μυαλά του αέρα όταν μπορούσε, δεν ανοίχτηκε σε περιτά έξοδα, δεν έσκαγε υπέρογκα ποσά σε διαφημίσεις, και τώρα που οι ανταγωνιστές αγκομαχούν ο ένας πίσω απ' τον άλλο έχει αγοράσιε τα μισά super market. Καιο τύπος είναι και σωστός στους εργαζομένους του. Αλλά αυτοί είναι λίγοι ένας Σκλαβενίτης ένας Καρέλιας, ένας Παπαδόπουλος κι ο κόσμος όλος οι περισσότεροι τη βλέπουν Steve Jobs.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 9 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
