Δεν κυβέρνησαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και σε κάθε περίπτωση η εξουσία δεν περιλαμβάνει μονο την νομοθετική/εκτελεστική της μορφή,αλλά και αυτή των ΜΜΕ,των γραμμάτων και των τεχνών,της ιντελιγκέντσια,άλλωστε αυτό το περιβάλλον είναι και που θέτει την ατζέντα την πολιτική,της συζήτησης,που κριτικάρει,που θεσπίζει τα πρότυπα και τις νόρμες σε μια κοινωνία,όχι οι υπουργοί!
Θέλω να πω δεν κυβέρνησαν μόνοι τους ΠΑΣΟΚ(κυρίως) και το κεντρώο τμήμα της ΝΔ(στο πρόσωπο των Καραμανλή/Παυλόπουλου),αυτό που κυβέρνησε είναι η νοοτροπία,μια νέα νοοτροπία,η οποία και ήταν κυρίαρχη μετά την πτώση της Χούντας,με την χούντα κλείνει ένας κύκλος,αυτός των νικητών του εμφυλίου και κλείνει με την πιο ακραία εκδοχή του.Από δω και στο εξής η δεξία θα κουβαλά ένα ενοχικό σύνδρομο,για το γεγονός πως τους αριστερούς τους απέκοψε από τον κρατικό μηχανισμό,ήταν περιθωριοποιημένοι,ενώ τους πλέον ριζοσπαστικούς τους έστελνε στα ξερονήσια(κάτι ανάλογο εκτυλίχτηκε και στην άλλη πλευρά του σιδηρούν παραπετάσματος,είναι δηλαδή ένα χαρακτηριστικό που σφράγισε την περίοδο του ψυχρού πολέμου παγκοσμίως).
Με την πτώση,λοιπόν,άνοιξε ένας άλλος κύκλος με αριστερό πρόσημο,πολλοί λένε πως ζούμε το τέλος και αυτής της περιόδου στην ακραία μορφή του ,όπως θεωρούν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η περίοδος αυτή σημαδεύτηκε από τον έλεγχο της αγοράς(λογής διατάξεις και κανόνες,λογής συντεχνίες με κατοχυρωμένα δικαιώματα),από τον σφιχτό εναγκαλισμό αγοράς και κράτους και παράλληλα κράτους κόμμματος,από την διόγκωση του δημοσίου,από την αποεντατικοποίηση των σπουδών στην τριτοβάθμια(είναι χαρακτηριστικό πως ακόμα και για τα πρότυπα πειραματικά καταργούνται οι εξετάσεις και επιβάλλεται η κλήρωση!),από μια εκτίναξη του χρέους για την εξυπηρέτηση των ολοένα και αυξανόμενων κρατικών δαπανών,την ώρα που η επιχειρηματικότητα σίγουρα δεν ενθαρρύνεται,παράλληλα αλλαγές μεγάλες είχαμε και στον χώρο της Δημόσιας Τάξης.Παρόλες τις μεγάλες εισροές (πλαίσια στήριξης,πακέτα ντελόρ)από την Ευρώπη,αλλά και με τις στρεβλώσεις που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση (η παραγωγή θυμίζω φεύγει προς Ασία σε ένα σημαντικό βαθμό,το άνοιγμα της οικονομίας στον ανταγωνισμό δεν ευνόησε την προστατευόμενη αδύναμη οικονομία μας,ενώ η εύκολη μετακίνηση εργατικού δυναμικού,αλλά και η μετανάστευση ρίχνουν τα ημερομίσθια κ.λπ,προκαλώντας ανταγωνισμό,ιδίως μετά την πτώση της ΕΣΣΔ,του αντίπαλου δέους κ φόβητρου για τις ολιγαρχίες,η υποχώρηση των εργασιακών δικαιωμάτων είναι διαρκής στην Δύση)η διάρθρωση της οικονομίας ήταν προβληματική,ενώ από ένα σημείο και μετά στηριζόταν σε σημαντικό βαθμό στην κατανάλωση(πρώτοι στην ευρώπη!),ώστε να είναι θέμα χρόνου η κρίση. Με αυτά και με αυτά το μοντέλο στην Ελλάδα ήταν μάλλον παρασιτικό(πήρε μια παράταση με τα χαμηλότοκα δάνεια που πετυχαίναμε στην ΟΝΕ) και θα χρειαζόνταν να σκάσει κάποια φούσκα για να φανούν τα προβλήματα,όπως και έγινε.
Η μόνη διαφοροποίηση εν μέρει,όσο μπορούσαν μέσα σε αυτό το κλίμα,ήταν η διακυβέρνηση των φιλελεύθερων Μητσοτάκη και Μάνου καθώς και αυτή του δεξιού Σαμαρά,που πάντως συγκυβερνούσε με το ΠΑΣΟΚ(το οποίο μετά την πτώση της ΕΣΣΔ,έχει μετατραπεί σε κεντροαριστερό κόμμα με την έμφαση στο κέντρο).Αυτοί θύμισαν,μόνο εν μέρει βέβαια,για λόγους που ήδη αναφέρθηκαν,κάτι από την περίοδο της Δεξιάς σε οικονομία και Δημόσια τάξη.Ούτε και ο Καραμανλής ,ο κανονικός ήταν δεξιός(ουδέποτε θεωρούνταν άλλωστε ακόμα και στην ΕΡΕ τέτοιος),ενώ κυβέρνησε σε ένα μεταβατικό διάστημα,το κλίμα είχε αλλάξει άρδην,ακόμα και τον ίδιο μετα την παραμονή του στο Παρίσι και τις ζυμώσεις που γίνονταν εκεί(Μάης 68 ,καθώς και στενοί του συνεργάτες(ράλλης,το έχει άλλωστε δηλώσει) και βλέπουμε σε μια προσπάθεια να σταματήσει την επέλαση Ανδρεά στην εξουσία,να κρατικοποιεί την ολυμπιακή,τράπεζες,ασφαλιστικούς οργανισμούς,να καταργεί την καθαρεύουσα(!),το πολυτονικό,να νομιμοποιεί το ΚΚΕ.Είναι ένας άλλος καραμανλής,μιας άλλης εποχής.
θέλω να πώ με αυτό το σεντόνι,πως δεν κυβερνούν αριθμοί,άνθρωποι κυβερνούν και νοοτροπίες,σίγουρα όχι ξεκομμένες από την κοινωνία,άλλωστε αυτή τους αναδεικνύει.Τα δε κόμματα είναι μόνο ένας κρίκος της εξουσίας,σημαντικός,αλλά πάντως κρίκος.
σπανιως παρεμβαινω σε πολιτικες κουβεντες
συγχωρειστε μου το σεντονι
