Η λογική είναι ίσως η μόνη αναμφισβήτητη αξία. Διάβασε αυτά που γράφω στον κλεαν πιο πάνω.
Η πραγματικότητα είναι μοναδική και όχι αμφισβητήσημη, συμφωνώ. Το μοναδικό εργαλείο με το οποίο μπορούμε να εξερευνήσουμε και να ερμηνεύσουμε την πραγματικότητα, είναι η λογική. Με κανένα άλλο μέσο δεν μπορείς να ερμηνεύσεις την πραγματικότητα. Ούτε με ευχές, ούτε με πίστες, ούτε με φαντασία. Η πραγματικότητα είναι αυτό που
Είναι και η λογική το ίδιο.
Το να απορρίπτεις την λογική ως κάτι σχετικό και αμφισβητήσιμο, είναι άκρως επικίνδυνο. Το κενό που δημιουργείται σε έναν άνθρωπο που απορρίπτει την λογική, γεμίζει με μυστικισμό ή/και φανατισμό.
Για να στο πω αλλιώς, όταν δύο μαθηματικοί λύνουν μια εξίσωση, μπορεί ο ένας να χρησιμοποιήσει λογική και ο άλλος όχι; Θα βρουν το ίδιο αποτέλεσμα; Προφανώς όχι. Με τον ίδιο τρόπο, το εργαλείο κατανόησης και εκμάθησης του ανθρώπου θα είναι πάντα ο Λόγος.
Δεν μπερδεύω την πραγματικότητα με την λογική. Είπα μόνο πως η πραγματικότητα και ο Λόγος αποτελούν τον ορισμό της ελευθερίας.
Με το υπόλοιπο σχόλιο σου είμαι προβληματισμένος Βασίλη... Αν το διαβάσεις προσεκτικά και μου επιτρέψεις να σου εξηγήσω, θα δεις ένα μεγάλο κενό στον συλλογισμό σου.
Ξεκινας λέγοντας ότι η λογική είναι σχετική και υποκειμενική. Παρ'όλα αυτά, χρησιμοποιείς την έννοια του Λόγου ως ένα ισχυρό εργαλείο και ως επιχείρημα! (βέβαια, αποφεύγεις να πεις "λογική" και λες "reasoning". είναι το ίδιο πράγμα)
Γιατί μειώνεις την ισχύ της λογικής αλλά μετά με "κατηγορείς" πως δεν χρησιμοποιώ "reasoning"?
Βλέπεις πως ο Λόγος είναι και θα είναι πάντα ο πυλώνας στον οποίο επιστρέφει ο ανθρώπινος νους για ερμήνευση και εξήγηση.
Τώρα, το από που πηγάζουν τα "facts" μου, φαίνεται σε ένα σχόλιο λίγο πιο πάνω.
Κάτι τελευταίο. Από την στιγμή που αποδέχεσαι την σχετικότητα της λογικής, όταν μου λες "Ρε Lib, από που πηγάζουν αυτά που λες; Δεν έχεις reasoning", εγώ μπορώ να απαντήσω "Αφού το reasoning είναι υποκειμενικό, έχω δικό μου." Και κάπως έτσι, κάθε τι αντικειμενικά παράλογο, το μετατρέπω σε υποκειμενικά λογικό.
Χάος.