Μπήκα τώρα και είδα τη διαμάχη ΣΥΡΙΖΑ vs Ν.Δ. Αν και δε διάβασα όλο το θέμα μια κι έχω όρεξη και χρόνο, που δυστυχώς σπανίζει τελευταία γι αυτό και δε γράφω συχνά, είπα να δούμε μερικά πράγματα με ψυχραιμία.
Στις μέρες μας η πλειοψηφία των ανθρώπων δεν τάσσεται με μιας σε ένα κόμμα για πάντα, οι ιδεολόγοι, αυτοί δηλαδή οι οποίοι θεωρούν εαυτούς βέρους αριστερούς, κομμουνιστές, δεξιούς κλπ είναι λίγοι και ακόμα λιγότεροι μπορούν να τεκμηριώσουν πολιτικά και θεωρητικά την ιδεολογία τους. Η πλειοψηφία των ψηφοφόρων με την ίδια ευκολία που σήμερα ψηφίζει Ν.Δ, αύριο μπορεί να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ και το αντίστροφο, αν θεωρήσει ότι στη δεδομένη συγκυρία ένα κόμμα θα βελτιώσει την προσωπική, κυρίως, οικονομική τους κατάσταση. Ή, ακόμα χειρότερα, θα ψηφίσει αρνητικά, δηλαδή ψηφίζω Ν.Δ όχι επειδή συμφωνώ μαζί της, αλλά επειδή δε θέλω να ξαναβγεί ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στο προκείμενο, λοιπόν. Προσωπικά απεχθάνομαι αυτό που σήμερα ονομάζεται ΣΥΡΙΖΑ, όχι επειδή είμαι δεξιός, στην πραγματικότητα ανήκω στο σκεπτόμενο κέντρο, αλλά διότι θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε το μεγαλύτερο λαϊκιστικό κόμμα, τουλάχιστον από τη μεταπολίτευση και μετά. Το 2015 έταξε τα πάντα στους πάντες, είπε συνειδητά ψέματα για να εκλεγεί, κι έκανε ακριβώς τα αντίθετα. Δεν είναι, θεωρώ, αναγκαίο να παραθέσω ένα σωρό πράγματα που έταξε και δεν έκανε. Μέσα σε όλους αυτούς είχαμε παλαιοκομμουνιστές και δήθεν ιδεολόγους οι οποίοι σχεδόν κατέστρεψαν τη χώρα στους τομείς που ανέλαβαν, βλέπε θέματα ασφαλείας, παιδείας, δημοκρατίας, επαγγελματίες πολιτικούς οι οποίοι βρήκαν στέγη στο ΣΥΡΙΖΑ όταν είδαν ότι δε θα ξαναέβγαιναν στο κόμμα που βρίσκονταν, βλ. πολιτικούς κυρίως από το ΠΑΣΟΚ αλλά ακόμα και από τους ΑΝΕΛ και δυστυχώς είδαμε και κάτι άλλο που σε άλλα κόμματα το βλέπαμε μετά από χρόνια. Διαφθορά και φθορά της εξουσίας, προσπάθεια σπίλωσης των πολιτικών αντιπάλων και γενικότερα όσων διαφωνούσαν με κάθε μέσο: παρεμβάσεις και αντιπαραθέσεις στη δικαιοσύνη (ήταν τέτοια η πρεμούρα τους ώστε «έκαψαν» ένα υπαρκτό σκάνδαλο, της Novartis, στην προσπάθεια τους να ενοχοποιήσουν με κάθε μέσο τους πολιτικούς τους αντιπάλους), διορισμοί με κάθε τρόπο των δικών μας παιδιών (βλ. πόσο πολλοί αυξήθηκαν οι σύμβουλοι των υπουργείων και των μετακλητών υπαλλήλων επί ΣΥΡΙΖΑ για παράδειγμα), πολιτική ανηθικότητα (βλ. Πολάκης). Τον ΣΥΡΙΖΑ τον απεχθάνομαι όχι για την ιδεολογία του, αλλά για τη νοοτροπία του. Και δυστυχώς αυτή την νοοτροπία και ο τρόπος εφαρμογής της έχει φθάσει σε επιστημονικά επίπεδα με αποτέλεσμα ο κόσμος ακόμα να του δώσει αυτό ανεξήγητα υψηλό ποσοστό στις τελευταίες εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό ότι μιλάμε ακόμα και τώρα για επιδόματα που είναι το αποκορύφωμα του λαϊκισμού, καταστράφηκε ένα σωρό κόσμος με τα μέτρα του ΣΥΡΙΖΑ, έδινε μερικά ψίχουλα και ως άλλοι ιθαγενείς που τους χάριζαν καθρεφτάκια, κάποιοι χοροπηδούσαν από τη χαρά τους.
Όσον αφορά τη Ν.Δ., ναι έχει κάνει λάθη, κυρίως στο μεταναστευτικό, αλλά σε καμία περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ δε δικαιούται δια να ομιλεί για το θέμα. (βλ. ανοιχτά σύνορα που ζητούσε, Μόρια, πρόσφυγες που λιάζονται κλπ). Σε θέματα ασφάλειας, δημόσιας τάξης, οικονομίας αλλά και πανεπιστημιακού ασύλου, υλοποιεί όσα υποσχέθηκε… Έτσι απλά..
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 5 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.
