αχ.....Ιζαμπελλα, γλυκεια μου Ιζαμπελλα, πανεμορφη, πανεξυπνη μου κοπελα...
εισαι ενας... πραγματικα, δεν υπαρχουν λογια για να σε περιγραψουν. ακομα και το αγγελος μου ακουγεται ρηχο και μικρο μπροστα σου.
χμμ..ναι. *γκουχου*
οταν λεμε ατακες εννοουμε μικρες?
Πιάσε το βαθύ εικαστικό νόημα, δώσε βάση...
Άνδρας 1.65 με κράμπες στο έντερο σε πλησιάζει, είναι ιδρωμένος από πάνω μέχρι κάτω και ασπρισμένος στο πρόσωπο, και όλα αυτά όχι γιατί ντρέπεται να σου μιλήσει. Η απάντηση έρχεται σε μια ευθύτατη αποστομωτική απάντηση:
"Ιζαμπέλλα, Ιζαμπέλα, για σένα έφαγα κοτάκι με σαλμονέλα"
Σοβαρά τώρα (επειδή η απάντηση έχει και σοβαρό σκέλος, ναι έχει, μην γουρλώνετε τα μάτια, ευχαριστώ!)
Πάντως εμένα και να μου πέταγε ατάκα η σούπερ γυναίκα αυτή την περίοδο, οι πρώτες μαγικές λεξούλες που θα ήθελα να ακούσω από το στόμα της θα ήταν "Προσλαμβάνεστε στο λογιστήριό μας", ή "Η εταιρεία μας θα ήθελε να σας καλέσει σε συνέντευξη".
Οτιδήποτε άλλο με αφήνει παγερά αδιάφορο στην παρούσα φάση, χώρια που και γενικά πλέον θεωρώ το πέσιμο αχρείαστο. Όταν έρθει η ώρα να σε γνωρίσουν, πιστεύω ότι αν είσαι άνθρωπος που να κινεί το ενδιαφέρον της άλλης, θα σε γνωρίσουν, ακόμα και με την πιό τυπική κουβέντα του "καλημέρα τι κάνεις". Όλη αυτή η πρεμούρα του να βρούμε μια ατάκα, να διαβάσουμε και πέντε βιβλία πως να γίνετε ο πιό γαμάτος εραστής μετά τον 500στο αυνανισμό, πάντα μου ήταν αχρείαστη. Καλά περνάω με όσα έχω όταν είμαι μόνος μου, κι όταν μου τυχαίνει να έχω κάτι καλό το κρατάω και επενδύω για να κάνω τη ζωή μου ακόμα πιό όμορφη, χωρίς να ψάχνω "άλλη μια τρύπα για να χωθώ" αντίθετα με άλλους.
Αγχωνόμαστε που αγχωνόμαστε για το αν θα βάλουμε λεφτά στην τσέπη μας, δε θα αγχωθούμε για το αν θα πιάσουμε το χέρι μιας παραπάνω γυναίκας. Στην τελική ας το πιάσουν οσοι το χουν ανάγκη.
Ας πάω να μαγειρέψω τίποτα, όσο υπάρχει φαί ακόμα... Επιταγή εισόδου και μούτζες μπλε... Σύριζα που θέλουν να στρώσουν...
