Πλασματικό το δίλημμα σου κατα την γνωμη μού. Διαφωνώ κάθετα με την οπτική σού και δεν θεωρώ οτι ο τομεας της οικονομίας διαχωρίζεται απο τον τομέα της κοινωνίας. Τωρα οσον αφορα αυτα που λες περι εθνικισμού, το μόνο που έκανε πάντα αυτη η βρώμικη ιδεολογία ειναι να διαχωρίζει τους λαούς και να τους αποσπά απο την πραγματική διαμάχη που δεν είναι ανάμεσα σε λαούς αλλα ανάμεσα σε τάξεις. Καταδικάζω την ιδέα οτι τα συμφέροντα ενος λαού ειναι αντίθετα απο αυτά των υπολοίπων. Οι λαοί μπορούν και οφείλουν να συνυπάρχουν ειρηνικά και να συνεργάζονται. Ουτε έδινα ποτέ μεγάλη βάση στις "εθνικες αξίες". Σε καμία περίπτωση δεν εννοώ να μην εχει ο καθε λαος την δικη του ιστορία, παράδοση και εξατομικευμένα στοιχεία, ομως οφείλει να σέβεται και τα στοιχεία αυτά των άλλων λαών. Η ιδέα ότι δεν μπορούμε να δρούμε με βάση και τα συμφέροντα του λαού μας και με των αλλων λαών ταυτόχρονα ειναι μια καθαρά καπιταλιστική ιδεα. Επειδή οι αστικές τάξεις των διαφόρων λαών έχουν ανταγωνιστικές σχέσεις, δεν σημαίνει οτι τα συμφέροντα των λαών δεν ταυτίζονται. Οι φασίστες εθνικιστές απορρίπτουν αυτην την ιδέα και διχάζουν τους λαούς και τις κοινωνίες εκ των έσω. Και αυτο φαίνεται και απο την αποτυχία του εθνικισμού σαν ιδεολογία να εντοπίσει τα πραγματικα αίτια των προβλημάτων της κοινωνιας μας (βλ. μεταναστες). Οπότε για μένα, οικονομική αναδιαμόρφωση σε ενα σοσιαλιστικό σύστημα, που θα βαζει τον άνθρωπο και την κοινότητα ως υπέρτατες αξίες, θα μορφώσει τα ατομα, πραγμα που θα οδηγήσει στην βασική αυτη συνειδητοποίηση οτι δεν εχουμε τιποτα να χωρίσουμε, μονο να μοιραστούμε, αρα δηλαδή σε μια διεθνιστική κατεύθυνση.