Γάμος: Ο προορισμός του ανθρώπου;

Είναι ο γάμος προορισμός του ανθρώπου;
Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.

Αποτελέσματα της δημοσκόπησης (Ψήφισαν 38)
  • Είμαι άντρας και θεωρώ το γάμο προορισμό του ανθρώπου

  • Είμαι άντρας και ΔΕΝ θεωρώ το γάμο προορισμό του ανθρώπου

  • Είμαι γυναίκα και θεωρώ το γάμο προορισμό του ανθρώπου

  • Είμαι γυναίκα και ΔΕΝ θεωρώ το γάμο προορισμό του ανθρώπου

  • ΔΞ/ΔΑ


Πρέπει να ψηφίσετε για να δείτε τα αποτελέσματα.
ο πολιτικός γάμος με τον θρησκευτικό νομικά είναι το ίδιο
Αυτό λέω, το ίδιο νομικό στάτους έχουν οι παντρεμένοι είτε με πολιτικό είτε με θρησκευτικό γάμο. Αρα για να μπεις στη διαδικασία να κάνεις θρησκευτικό γάμο αντί για πολιτικό που ξεμπερδεύεις πολύ πιο γρήγορα και με λιγότερες διαδικασίες, θα πρέπει να έχεις λόγο, ο οποίος κανονικά θα πρέπει να είναι αυτός που έγραψα.
Έλα μωρέ τώρα, πόσοι και πόσες απ' όσους παντρεύονται εκεί έξω το κάνουν για την «πίστη» τους;
Απ' όσους κι όσες κάνουν «θρησκευτικό» γάμο πόσοι/ες και πότε πάτησαν τελευταία φορά το πόδι τους σ' εκκλησία
Πολλοί, και από κάθε θρησκεία.
 
Αυτό λέω, το ίδιο νομικό στάτους έχουν οι παντρεμένοι είτε με πολιτικό είτε με θρησκευτικό γάμο. Αρα για να μπεις στη διαδικασία να κάνεις θρησκευτικό γάμο αντί για πολιτικό που ξεμπερδεύεις πολύ πιο γρήγορα και με λιγότερες διαδικασίες, θα πρέπει να έχεις λόγο, ο οποίος κανονικά θα πρέπει να είναι αυτός που έγραψα.

Πολλοί, και από κάθε θρησκεία.
Με τα «θα» δε γίνεται συζήτηση...
Πολλοί, και από κάθε θρησκεία.
Τότε γιατί στις εκκλησίες τις Κυριακές δε βλέπεις ούτε έναν άνθρωπο ηλικίας κάτω των 40;:P

Υ.Γ. Για την Ελλάδα και την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία μιλάμε τώρα, άσε τις άλλες θρησκείες...
 
Τελευταία επεξεργασία:
Μερικοί καλοί λόγοι για να προχωρήσεις σε γάμο:
- σταματά η γκρίνια των συγγενών για την αποκατάσταση ( ηλίθιος λόγος)

- το ζευγάρι θέλει να κάνει οικογένεια- παιδιά μόνο εντός νομικού πλαισίου που η επισημοποίηση προσφέρει ( σεβαστό)

- το ζευγάρι θέλει να πάρει την ευλογία του Θεού λόγω πίστης ( σεβαστοτατος λόγος ... Ωστόσο για αυτό δεν χρειάζεσαι να μετατρέψεις σε φιέστα το μυστήριο και ο, τι το ακολουθεί συν το υπέρογκο οικονομικό κόστος γλεντιού και των συναφών άσκοπων εξόδων )

- το ζευγάρι έχει γαλουχηθεί παραδοσιακά ασχέτως πίστης στο Θεό , τουτέστιν "αφού το κάνουν όλοι έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς " " Ο προορισμός του ανθρώπου κλπ"( πολυ πιθανόν σε αυτήν την περίπτωση να παντρευτούν απλά για την αποκατάσταση και το γαμήλιο status τον πρωτο διαθέσιμο καλουτσικο/η)
 
Ο γάμος είναι ότι πιο ωραίο αλλά και επικίνδυνο πράγμα που υπάρχει.

Αποτελεί απόδειξη επιθυμίας να ζήσεις και να ενωθείς με το άλλο πρόσωπο για παντα. Είτε είναι θρησκευτικός είτε πολιτικός (αν και προτιμώ τον θρησκευτικό), είναι απόδειξη αγάπης και είναι ένας όρκος. να είστε για παντα μαζί.

Επικίνδυνος γιατί αν δεν υπάρχει αγάπη… τότε είναι το μεγαλύτερο βασανιστήριο που θα μπορέσει να σου προκύψει
 
Ποια είναι η «ουσία» του (θρησκευτικού) γάμου;
Εδώ ανοίγει μια μεγάλη συζήτηση, αν φυσικά το ερώτημα που θέτεις το αντιλαμβάνομαι σωστά (μιλάω για τον θρησκευτικό γάμο, όχι για τον απλό πολιτικό).
Νομίζω πως η απάντηση θα άρμοζε καλύτερα σε ένα θεολογικό θέμα, αναφορικά με το θέμα του θρησκευτικού.

Τώρα όσον αφορά τον πολιτικό γάμο... εντάξει. Προσωπικά νομίζω πως απλώς δηλώνει την επιθυμία του ζευγαριού να επισημοποιήσει τη σχέση του και με βάση τον νόμο πλέον. Και ναι, σε μερικές περιπτώσεις ίσως ο γάμος να νοείται σαν φυσικό επακόλουθο της σχέσης μεταξύ δύο αγαπημένων ανθρώπων.
 
Ξεκάθαρα υπέρ, αρκεί να γίνεται συνειδητά και όχι από υποχρέωση.
 
Ο γάμος είναι ότι πιο ωραίο αλλά και επικίνδυνο πράγμα που υπάρχει.

Αποτελεί απόδειξη επιθυμίας να ζήσεις και να ενωθείς με το άλλο πρόσωπο για παντα. Είτε είναι θρησκευτικός είτε πολιτικός (αν και προτιμώ τον θρησκευτικό), είναι απόδειξη αγάπης και είναι ένας όρκος. να είστε για παντα μαζί.

Επικίνδυνος γιατί αν δεν υπάρχει αγάπη… τότε είναι το μεγαλύτερο βασανιστήριο που θα μπορέσει να σου προκύψει

Ο γάμος γίνεται επικίνδυνος γιατι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για γάμο. Ο γαμός δεν θα πρέπει επουδενί να χρησιμοποιείται ως "υποκατάστατο" αποκατάστασης κάποιου, κοινωνικής ή οικονομικής προβολής. Είναι κάτι που συνδυάζεται με σωστές επιλογές συντρόφου. Δυστυχώς όμως, υπό την πίεση της κοινωνικής κριτικής από το οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον, οι περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν γάμους μαϊμού. Αλλά μετά ξεκινά η δυστυχία και δεν φταίνε σε κάτι τα παιδιά που κάνουν.

Για μένα ο προορισμός του ανθρώπου είναι μια φυσιολογική ζωή χωρίς να δημιουργώ προβλήματα. Η βλακεία πολλών Ελλήνων παλαιότερης γενιάς είναι ότι συνδέουν τον προορισμό του ανθρώπου με μια κοινωνική συνθήκη που δεν βελτιώνει καθόλου την ποιότητα κάποιου ή κάποιας. Αντί να μας απασχολούσε περισσότερο γιατί δεν μπορούμε να γνωρίσουμε ανθρώπους που να ταιριάζει η αισθητική σκέψης των πραγμάτων καθόμαστε και φτιάχνουμε κοινωνικές νόρμες για δρόμους ή μονοπάτια του θεού ή της θεάς.
 
Αυτά τα γκονακια είναι τεράστιο πρόβλημα.

Πότε θα κάνεις γκονάκι; Πότε;

Ξεκάθαρα υπέρ, αρκεί να γίνεται συνειδητά και όχι από υποχρέωση.

Ο υποψήφιος υπουργός Οικονομικών του Τράμπ είναι ομοφυλόφιλος οικογενειάρχης με γυναίκα, παιδιά. :P Είναι και πρώην σκληρός επενδυτής μεγάλων χαρτοφυλακίων πολλών οργανισμών και ιδρυμάτων όπως και του Σόρος για ένα διάστημα. Όλα μαζί στο μύλο. :happy:
 
Ο γάμος γίνεται επικίνδυνος γιατι όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν για γάμο. Ο γαμός δεν θα πρέπει επουδενί να χρησιμοποιείται ως "υποκατάστατο" αποκατάστασης κάποιου, κοινωνικής ή οικονομικής προβολής. Είναι κάτι που συνδυάζεται με σωστές επιλογές συντρόφου. Δυστυχώς όμως, υπό την πίεση της κοινωνικής κριτικής από το οικογενειακό και συγγενικό περιβάλλον, οι περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν γάμους μαϊμού. Αλλά μετά ξεκινά η δυστυχία και δεν φταίνε σε κάτι τα παιδιά που κάνουν.

Για μένα ο προορισμός του ανθρώπου είναι μια φυσιολογική ζωή χωρίς να δημιουργώ προβλήματα. Η βλακεία πολλών Ελλήνων παλαιότερης γενιάς είναι ότι συνδέουν τον προορισμό του ανθρώπου με μια κοινωνική συνθήκη που δεν βελτιώνει καθόλου την ποιότητα κάποιου ή κάποιας. Αντί να μας απασχολούσε περισσότερο γιατί δεν μπορούμε να γνωρίσουμε ανθρώπους που να ταιριάζει η αισθητική σκέψης των πραγμάτων καθόμαστε και φτιάχνουμε κοινωνικές νόρμες για δρόμους ή μονοπάτια του θεού ή της θεάς.
Από την εφαρμογή του συμφώνου συμβίωσης κι έπειτα δεν υπάρχουν δικαιολογίες (του τύπου «αν θα πεθάνω να μπορεί να πάρει η γυναίκα μου τη σύνταξή μου ή/και να με κληρονομήσει» κ.λπ.), όποιος θέλει «επισημοποίηση», νομική κατοχύρωση κ.λπ. πάει σ' ένα συμβολαιογράφο καθορίζει τους όρους της συμβίωσης μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας στο σύμφωνο (όχι όπως το «φλου» του θρησκευτικού/πολιτικού γάμου που παραμένει «φλου» επίτηδες) το υπογράφει και τέλος!
Κι άμα θέλει κάνει κι ένα γλέντι μετά για τα φιρφιρίκια, το socializing και τα σχετικά...

Άντε βρες όμως γυναίκα να δεχτεί τέτοιο «γάμο» (ή άντρα αν η γυναίκα είναι πιο κονομημένη, κοινωνικά ανώτερη κ.λπ.)!:whistle:
Σου λέει κορόιδο είμαι;Θα με πάρεις με παπά και με στεφάνι κι έτσι και μου κάνεις καμιά στραβή θα σε χορέψω στο ταψί!;)
 
Τελευταία επεξεργασία:
Αν ένα ζευγάρι συγκατοικεί, μοιράζεται ήδη τις υποχρεώσεις του κλπ αυτό δεν θα αλλάξει με τον γάμο.

Θες μια νομική κατοχύρωση για κληρονομικά,παιδιά και τα σχετικά.

Το αν αυτό θα είναι σύμφωνο, πολιτικός ή θρησκευτικός γάμος εξαρτάται από τις απόψεις του ζευγαριού, την πίεση από συγγενείς και λοιπό περίγυρο και τα σχετικά.

Κάτι που ίσως αποτρέπει από το σύμφωνο είναι ότι πρέπει να ορίσεις και συμφωνήσεις κάθε λεπτομέρεια αν θες να είσαι καλυμμένος, από περιουσιακά μέχρι θέματα παιδιών κλπ. Ενώ με τον γάμο είναι πιο "απλό", πας με το default που ισχύει στο νομικό πλαίσιο.

Προσωπική γνώμη ότι τα περισσότερα ζευγάρια που κάνουν θρησκευτικό γάμο είναι επειδή αυτό θέλουν/περιμένουν οι συγγενείς και επειδή αυτό ξέρουν, οχι επειδή νιώθουν κάποια κατάνυξη.
 
Κάτι που ίσως αποτρέπει από το σύμφωνο είναι ότι πρέπει να ορίσεις και συμφωνήσεις κάθε λεπτομέρεια αν θες να είσαι καλυμμένος, από περιουσιακά μέχρι θέματα παιδιών κλπ. Ενώ με τον γάμο είναι πιο "απλό", πας με το default που ισχύει στο νομικό πλαίσιο.
Πιο απλό και συνάμα πιο «ύπουλο»!;)
 
Θα πω το εξής : αν όντως σε ενδιαφέρει ως πιστό η Ένωση μπροστά στο Θεό και η ευλογία για τη συμπόρευση με τον άλλον , δε θα έπρεπε να σε νοιάζουν ούτε τα υποψήφια δώρα, χρηματικά και μη, ούτε οι καλεσμένοι και τα τυπικά πλην πανάκριβα τραπεζωματα σε κυριλέ μαγαζιά ( φτου τα απεχθάνομαι αυτά) , ούτε το τι θα πει ο κόσμος σε περίπτωση που θα επιλέξεις κάτι πιο προσωπικό ( κλειστό γάμο για ελάχιστους οικείους και φίλους ως καλεσμένους),ουτε τα πανάκριβα ντυσίματα, χτενίσματα κλπ κοινώς όλα όσα μετατρέπουν το μυστήριο σε κοινωνική εκδήλωση.
 
Από την εφαρμογή του συμφώνου συμβίωσης κι έπειτα δεν υπάρχουν δικαιολογίες (του τύπου «αν θα πεθάνω να μπορεί να πάρει η γυναίκα μου τη σύνταξή μου ή/και να με κληρονομήσει» κ.λπ.), όποιος θέλει «επισημοποίηση», νομική κατοχύρωση κ.λπ. πάει σ' ένα συμβολαιογράφο καθορίζει τους όρους της συμβίωσης μέχρι τελευταίας λεπτομέρειας στο σύμφωνο (όχι όπως το «φλου» του θρησκευτικού/πολιτικού γάμου που παραμένει «φλου» επίτηδες) το υπογράφει και τέλος!
Κι άμα θέλει κάνει κι ένα γλέντι μετά για τα φιρφιρίκια, το socializing και τα σχετικά...

Άντε βρες όμως γυναίκα να δεχτεί τέτοιο «γάμο» (ή άντρα αν η γυναίκα είναι πιο κονομημένη, κοινωνικά ανώτερη κ.λπ.)!:whistle:
Σου λέει κορόιδο είμαι;Θα με πάρεις με παπά και με στεφάνι κι έτσι και μου κάνεις καμιά στραβή θα σε χορέψω στο ταψί!;)
Πέρα από τα τελετουργικά, η έννοια και η ουσία του γάμου είναι η ίδια με όποιον τρόπο και αν γίνει.
Ο καθένας αποφασίζει τον τρόπο που επιθυμεί αλλά τα ζητούμενα είναι τα ίδια σε κάθε περίπτωση.

Ειδικά εσένα, πολύ θα ήθελα να σε δω κάποια μελλοντική στιγμή με μια κουκλάρα κόρη 15 χρονών.
Να έβλεπα μετά αν θα έλεγες και τότε, όλα αυτά που λες και τώρα.
Θα είχες διαγράψει, άτιμε, τον λογαριασμό σου από φόβο μήπως έμπαινε στο ischool και έβλεπε τι έλεγε τότε ο πατέρας της.
΄Εχω σκάσει στα γέλια τώρα.:lol:
 
Πέρα από τα τελετουργικά, η έννοια και η ουσία του γάμου είναι η ίδια με όποιον τρόπο και αν γίνει.
Ο καθένας αποφασίζει τον τρόπο που επιθυμεί αλλά τα ζητούμενα είναι τα ίδια σε κάθε περίπτωση.

Ειδικά εσένα, πολύ θα ήθελα να σε δω κάποια μελλοντική στιγμή με μια κουκλάρα κόρη 15 χρονών.
Να έβλεπα μετά αν θα έλεγες και τότε, όλα αυτά που λες και τώρα.
Θα είχες διαγράψει, άτιμε, τον λογαριασμό σου από φόβο μήπως έμπαινε στο ischool και έβλεπε τι έλεγε τότε ο πατέρας της.
΄Εχω σκάσει στα γέλια τώρα.:lol:
Ίσα ίσα που ένας απ' τους λόγους που γράφω στο steki ακόμη και τώρα είναι για να μπορώ να πω στο παιδί ή στα παιδιά μου αύριο μεθαύριο «ο Jack of Spades εκεί μέσα είμαι εγώ, μπείτε διαβάστε και ξεστραβωθείτε», γιατί θεωρώ πως πολύ πιο αποδοτικά μαθαίνει ένα παιδί απ' το γονιό του βλέποντάς τον να συζητάει με άλλα άτομα, κρίνοντας από τις αντιδράσεις τις δικές του και των άλλων κ.λπ. απ' το να κάτσει απλά και να του κάνει ένα βαρετό «κήρυγμα» για το κάθε ζήτημα...

Τι νομίζεις δηλαδή, ότι η δικιά μου η κόρη θα (θέλω να) ψάχνει μ@λάκα να του κατσικωθεί στο σβέρκο (ή να της κατσικωθεί εκείνος) μέσω πολιτικού/θρησκευτικού γάμου;:rolleyes:
 
Θέλω κάποια στιγμή στο μέλλον να παντρευτώ και να κάνω γιούς αλλα αναγνωρίζω την πολύ πιθανή και λογική επιθυμία κάποιου να μην παντρευτεί :P
 
Πάντως ρε παιδιά, βλέπω πολλά έχουν αλλάξει προς το καλύτερο στη τελετουργία του γάμου. Βλέπω μετά την πανδημία και τη διετία που δε γίνονταν γάμοι, τώρα τα νέα ζευγάρια τα δίνουν όλα! Πλέον, όσοι αποφασίζουν να παντρευτούν, δεν το κάνουν για τα σόγια, αλλά για να γλεντήσουν οι ίδιοι και αυτό μ αρέσει πολύ. Δηλ ευχαρίστως θα ξαναπαντρευόμουν, για αυτό το ξεφάντωμα! Χοροί, εκπλήξεις, τα μωρά μαζί.
Εμείς, όσα θέλαμε να κάνουμε, είχαμε τα πεθερικά, <αχ αυτό δε γίνεται> κλπ. Τελικά κάναμε συμβιβασμούς. Πχ δώσαμε μεν παραδοσιακές μπουμπουνιέρες, αλλά χορέψαμε το χασάπικο που τόσο θέλαμε και εκπλήξαμε τα συμπεθέρια, που δεν το περίμεναν.
Θέλω να πω, πέρα απ τα περί θρησκείας, νομικής κάλυψης, κοινωνίας κλπ, ειναι και ένα γλέντι!:drunk:
 
Εγώ πάντως νομίζω πως σε κάθε περίπτωση ο γάμος είναι προσωπική υπόθεση του ζευγαριού και καλό θα είναι οι επιθυμίες του να γίνονται σεβαστές έναντι των προσδοκιών των στενών συγγενών. Ιδίως στην περίπτωση θρησκευτικού αποτελεί μυστήριο και όχι ευκαιρία για επίδειξη και ανταπόδοση κοινωνικών υποχρεώσεων.
Και καθότι έχω αλλεργία στα γλέντια και την κοινωνική επίδειξη , αν ήμουν σε ηλικία γάμου, θα επέλεγα κάτι διακριτικό σε ένα ήσυχο φυσικό περιβάλλον μακριά από αστικά κέντρα, αποκλειστικά για στενούς φίλους και ακόμη πιο στενούς συγγενείς μετρημένους.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top