Για να φτάσει ο μέσος μισθός τον μέσο μισθό της ΕΕ του οποίου το 2022 ήταν στο 68% θα χρειαστούμε 10 χρόνια υπο την προυπόθεση ότι σε αυτή την δεκαετία δεν θα έχουμε κάποια άλλη κρίση ώστε ο μέσος μισθός να μπορεί να αυξάνεται 3% τον χρόνο σε μέσο όρο.
Για να μπορέσει να γίνει αυτό πρέπει να βελτιωθεί η παραγωγικότητα της εργασίας η οποία είναι πολύ χαμηλά σε σχέση με τον μέσο όρο. Και πως να μην είναι όταν οι περισσότερες δουλειές είναι χαμηλής ειδίκευσης(εστίαση, τουρισμός, λιανεμπόριο κλπ) ή γενικά δεν αξιοποιούμε την τεχνολογία(πχ οι περισσότεροι αγρότες ακόμα καλλιεργούν όπως πριν 50 χρόνια) και γενικά οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι ελάχιστες οι περισσότερες είναι μικρές με ελάχιστους εργαζόμενους.
Πρέπει επίσης να βρεθεί τρόπος να δουλεύουν περισσότεροι, λόγω του δημογραφικού. Βέβαια το πρόβλημα εδω είναι ότι οι Ινδοί, Πακιστανοί, Αιγύπτιοι κλπ που μπορείς να φέρεις θα είναι σε χειρωνακτικές εργασίες χαμηλής ειδίκευσης. Οι ειδικευμένοι (πχ Ινδοί μηχανικοί) παίρνουν βίζα για να πάνε σε πιο ανεπτυγμένες χώρες με πιο πολλά λεφτά.
Το επόμενο θέμα για να επιτευχθεί αυτό είναι οι ασφαλιστικές εισφορές. Ο φόρος εισοδήματος είναι πλέον χαμηλά. Μαζί με το αφορολόγητο(και επειδή οι μισθοί είναι χαμηλοί βέβαια) ο μέσος όρος φόρου που πληρώνουν οι μισθωτοί είναι λίγο πάνω από 10% αλλά οι ασφαλιστικές εισφορές είναι συνολικά 36% επι του μισθού(περίπου 22% ο εργοδότης και 14% ο εργαζόμενος) το οποίο είναι αντικίνητρο και για προσλήψεις και για αυξήσεις μισθών, μειώνει το εισόδημα των εργαζομένων και είναι φυσικά από τα υψηλότερα ποσοστά μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ. 'Ομως εδώ το θέμα είναι ότι με την κατάσταση που υπάρχει με το δημογραφικό μακροπρόθεσμα πιο πιθανό είναι αυτό να χρειαστεί να αυξηθεί παρα να μπορέσει να μειωθεί αισθητά. Το πλάνο αν όλα πάνε καλά είναι να έχει μειωθεί κατα 1% ως το 2027.
Αυτό βέβαια είναι και μια αδικία προς τους μισθωτούς σε σχέση με τους ΕΕ. Με τον νόμο Κατρούγκαλου έγινε χαμός τότε γιατί προέβλεπε εισφορά 27% στα εισοδήματα των ΕΕ και έφαγε μαύρο πριν τις εκλογές πέρσι γιατί είπε ότι θα ήταν ανοιχτός στο να επαναφέρει κάτι τέτοιο στο 20%.
Τώρα οι ασφαλιστικές κατηγορίες για τους ΕΕ είναι σταθερές και τις επιλέγουν οι ίδιοι ανεξάρτητα από το εισόδημα, ξεκινάνε από 240 και πάνε μέχρι τα 640 το μήνα.
Όσο μεγαλώνει ο μισθός τόσο είναι πιο ορατό αυτό. Ένας μισθωτός με 5.000 το μήνα μισθό μεικτά(2.990 καθαρά) συνεισφέρει στον ΕΦΚΑ 1.800 ευρώ το μήνα(!!!) εκ των οποίων περίπου 700 από την τσέπη του και τα υπόλοιπα ο εργοδότης. Αν ήταν ελεύθερος επαγγελματίας θα μπορούσε να διαλέξει την χαμηλότερη ασφαλιστική κατηγορία για να εισφέρει μόνο 240(και την διαφορά ως τα 700 να την επενδύσει όπου θέλει για να έχει χρήματα στα γεράματα) ή αν προτιμούσε να έχει μεγάλη(λέμε τώρα) σύνταξη μέσω ΕΦΚΑ θα μπορούσε να διαλέξει την υψηλότερη και να δίνει 640. Αλλά και πάλι ο ΕΦΚΑ για αυτόν θα έπαιρνε 640 το μήνα ενω από τον αντίστοιχο μισθωτό 1.800.
Ή άλλο παράδειγμα, για κάποιον που παίρνει μεικτά 1.000 το μήνα πέρα από τα 1.000 που ο εργοδότης δίνει στον μισθωτό(και πάνε σε εφορία, ΕΦΚΑ και τα υπόλοιπα τσέπη) πληρώνει άλλα 220 στον ΕΦΚΑ.
Σύνολο για αυτό τον εργαζόμενο ο εργοδότης θα δίνει τον μήνα 1.220 και ο εργαζόμενος θα παίρνει στην τσέπη 820. Όσο είναι έτσι το σύστημα ποτέ δεν θα έχουμε καλούς μισθούς αλλά όπως είναι το ασφαλιστικό και το δημογραφικό δεν υπάρχει και κάποιος τρόπος να βγούμε από αυτή τη λούπα.
Χρόνο και βιώσιμη ανάπτυξη θα απαιτήσει το κλείσιμο της «ψαλίδας» των μισθών με την Ευρώπη.
www.capital.gr
