Μα τα λεγόμενα (ακρο)δεξιά κόμματα σε χώρες της ΕΕ που είναι ψηλά εκλογικά, είναι καθαρά αστικά κόμματα, ημισυστημικά,θα έλεγε κανείς πως πρόκειται για ελεγχόμενες αντιπολιτεύσεις, ώστε να διοχετευτεί εκεί η δυσαρέσκεια του κόσμου. Η ιστορία δείχνει πως όταν κυβερνούν, γίνονται συστημικότεροι των συστημικών, με κάποιες πινελιές δεξιού ιδεολογήματος σε light κοινωνικά ζητήματα και στο μεταναστευτικό. Οικονομική πολιτική, ειδικά δε τολμάνε να την αγγίξουν. Δε πρόκειται για αντισυστημικά κόμματα που επιδιώκουν αλλαγή πολιτειακού πλαισίου, αντιτάσσονται στον κοινοβουλευτισμό, επιδιώκουν σαρωτική κρατική παρέμβαση προνοιακού σωβινισμού στην οικονομία, φορολογία υπερκερδών, οικονομικά εθνικιστική πολιτική κλπ. Το ίδιο ισχύει και για τα (ακρο)αριστερά.