Ακούω επίσης συχνά γάμους-βαφτίσια 2 σε 1
Αυτο το κανουν συνηθως για οικονομικους λογους. Εμενα προσωπικα δε μου αρεσει. Οταν ομως δεν αντεχει η τσεπη σου, το κανεις 2 σε 1.
Δε μου αρεσει γιατι κατα τη δικη μου γνωμη, ο γαμος ειναι περισσοτερο κοινωνικο γεγονος. Θελεις να το μοιραστεις, να το φωναξεις και να το γλεντησεις. Καλεις βεβαια και ασχετο κοσμο που μπορει να μην τους ξερεις κιολας, λογω υποχρεωσης. Κανεις κοσμικο παρτυ. Η βαπτιση ομως ειναι παρα πολυ προσωπικη και οικογενειακη. Ασε που στα γλεντια, τα μωρα κουραζονται. Ειναι κριμα να τα ταλαιπωρεις μεσα στη βαβουρα και στην πολυκοσμια. Ειμαι υπερ της φασαριας δηλαδη στο γαμο και υπερ της ησυχιας στην βαπτιση. Τωρα βεβαια ειναι δικη μου προσωπικη αποψη.
Πάντως τελευταία βλέπω μια φρενίτιδα ερωτευμένων να συνεχίζουν σε γάμο.
Λόγω ξαφνικής εγκυμοσύνης αναγκάζονται να παντρευτούν οι περισσότεροι νέοι.
Εισαι σιγουρος? Μου κανει εντυπωση που σημερα οι νεοι ειναι παρα πολυ ενημερωμενοι σχετικα με την ανεπιθυμητη εγκυμοσυνη και την προληψη. Κι ομως, πιανουν παιδια τυχαια; Εγω νομιζω πως οσοι παντρευονται παρα πολυ νεοι, το κανουν επηρρεασμενοι απο τις οικογενειες τους. Ισως οι γονεις τους, με τοσα που βλεπουν να συμβαινουν γυρω τους, να φοβουνται για τα παιδια τους και να πιστευουν πως χωνοντας τα σε εναν γαμο, θα σωθουν. Δυστυχως οι συνεπειες ερχονται αργοτερα. Και επιβαρυνουν ολους οικογενειακως.
Πιστευω καλο ειναι να ζει σημερα ο ανθρωπος τη ζωη του και να αποκτα εμπειριες κι οταν αισθανθει ετοιμος κι εχει βρει το καταλληλο ταιρι, να προχωρησει. Ο γαμος ειναι ιερος, η δημιουργια της οικογενειας. Δεν ειναι παιχνιδι. Αν ορισμενοι νεοι ειναι γαλουχημενοι σημερα με την πιπιλα ''παντρεψου μωρε κι αμα δεν παει καλα, χωριζεις, και τι εγινε;'' τοτε, θα προβουν σε τετοιες λανθασμενες αποφασεις. Στα 20 και στα 22 δεν θεωρω ωριμο να κανει καποιος οικογενεια, ειναι παρα πολυ νωρις και οι εποχες εχουν αλλαξει. Τωρα τι να πω, πιθανοτατα να υπαρχουν και οι εξαιρεσεις, ατομα δηλαδη παρα πολυ συνειδητοποιημενα απο πολυ νωρις και μεγαλωμενα με τουτη την νοοτροπια '' κανε απο νωρις οικογενεια''. Αυτοι πιθανοτατα παλι να δημιουργησουν πολυ νωρις οικογενεια και να την κρατησουν για παντα.
Για μένα πρέπει να έχουν και οι δυο σταθερό εισόδημα, σταθερή δουλειά,
δικό τους σπίτι και την ικανότητα να στηριχθούν
μόνοι τους.
Αν τα έχουνε όλα αυτά, ας παντρευτούν και από τα 19.
Ειναι λιγο δυσκολο να τα χεις ολα αυτα μαζι σημερα, ετσι δεν ειναι?
Θα το αλλαξω λιγο, διοτι με αυτα που γραφεις, κανεις δε θα προχωρα σε γαμο απο δω και μπρος
Πιστευω καταρχας δυο νεοι για να προβουν σε οικογενεια να εχουν εμπειριες και να ξερουν ως ενα μεγαλο βαθμο τι ζητουν. Να ειναι ερωτευμενοι, αλλα με το μυαλο στο κεφαλι παραλληλα. Να προετοιμαζονται για ευθυνες και για πιθανα προβληματα- εμποδια που θα παρουσιαστουν. Ειναι ετοιμοι με ψυχραιμια και ωριμοτητα να τα αντιμετωπισουν; Εδω παιζει ρολο η ηλικια. Πολυ νεοι σιγουρα δεν εχουν την ωριμοτητα (πλην των εξαιρεσεων που ανεφερα παραπανω). Αυτο βεβαια δε σημαινει πως καποιος στα 30 ή 40 μολις φτασει, εχει ωριμασει κιολας. Για να κανεις οικογενεια θες εγκεφαλο που να χει πηξει ή που τελοσπαντων θελεις να πηξει, το προσπαθεις. Εχεις τη φαμιλια ως κατι ιερο μεσα σου που δε θα τελειωσει απλα, εχεις ορεξη να προσπαθεις καθημερινα και προς θεου, δεν εχεις τασεις φυγης στα δυσκολα ή δεν εισαι ατομο ανισορροπο.
Να εχεις σκεφτει και τα χειροτερα σεναρια, να αγαπας τη συντροφικοτητα και να κανεις υποχωρησεις για την οικογενεια σου, να σκεφτεσαι με το εμεις και να ξεχνας το εγω. Χωρις τυψεις και χωρις ενοχες. Να εχεις την οικογενεια ως πρωτη πλεον παντα προτεραιοτητα με ο,τι αυτο συνεπαγεται. Επειτα να φανταστεις τον εαυτο σου ως γονιο, εισαι ικανος; Θελεις να γινεις; Γιατι; Και γενικοτερα προκειται για μια βαθια εσωτερικη αναζητηση που πρεπει να γινει, εφοσον εχεις βρει τον ανθρωπο που αρνεισαι να φανταστεις την ζωη χωρις αυτον, μια αναζητηση που θελει χωρο και περισυλλογη, ατομικη και ξεχωριστη για τν καθενα, κι εφοσον συναδουν και των δυο οι σκεψεις και η νοοτροπια προχωρατε.
Το βασικο κομματι της επιβιωσης- δεν ειναι το σπιτι, ουτε η σταθερη δουλεια κ εισοδημα. Ειναι η ορεξη για παλη και εργασια, η διαθεση για συνεργασια. Κι οταν αυτα υπαρχουν, τα θεματα λιγο πολυ λυνονται. Σε συνεργασια και αμοιβαιοτητα. Καποιος που ζει στο νοικι, δεν παντρευεται δηλαδη; Καποιος που σημερα εχει δουλεια κι ετσι οπως εχουμε γινει αυριο δεν εχει, δεν προχωρα σε γαμο; Να υπαρχει η βαση εστω. Το αυριο αλλωστε κανεις δεν το γνωριζει. Γιατι σημερα εχεις σταθερο εισοδημα, κι αυριο κλεινουν οι τραπεζες και δεν εχεις ουτε για ψωμι. Γιατι σημερα εχεις σπιτι κι αυριο μπαινουν οι τσιχαντιστες σπιτι σου και στο δυαλυουν. Ενας σεισμος, μια φωτια, ενας ΕΝΦΙΑ ΦΩΤΙΑ! Κουλα ψιλοαπιθανα σεναρια, απλως θελω να πω, η διαθεση για μαχη και αγωνα ΔΥΟ ανθρωπων που ειναι ερωτευμενοι, αγαπιουνται και πορευονται μαζι με ονειρα- και τα μυαλα στο κεφαλι- αυτα (δε σημαινει οτι καποιος που ονειρευεται σημερα ειναι και ενας τεμπελης χαζοχαρουμενος) αυτα ειναι υπεραρκετα κατα τη δικη μου γνωμη για να προχωρησουν παρακατω και να εξελιχθουν. Διοτι τον γαμο εσυ επιλεγεις αν θα τον χρησιμοποιησεις για την προοδο και την εξελιξη σου ή τον χαμό και την αυτοκαταστροφή σου.
