Η "πραγματικη" ενσυνασθηση εχει να κανει με το να μεγαλωνεις παιδια, και κυριως να μπορεις να καταλαβαινεις καλυτερα τι θεμα εχει ενα βρεφος και κλαιει. Για αντιστοιχο λογο οι γυναικες ειναι πιο ευκολοπιστες και υπακουες, γιατι το βρεφος δεν σου λεει ψεμματα και οταν κλαιει, οντως χρειαζεται κατι.
Εχω μια αμφιβολια για το κατα ποσο οντως υπαρχει ενσυναισθηση στις γυνακες, τουλαχιστον με τον τροπο που παρουσιαζεται εδω, δηλαδη λες και ειναι υπερδυναμη απο ταινια της Marvel, αλλα σιγουρα οι γυναικες νοιαζονται περισσοτερο για τα συναισθηματα των αλλων, καθως ο σκοπος της γυναικειας συζητησης ειναι η ομοφωνια και οχι καποια ουσια.
Παντως, για τα δικα μου γουστα, αυτο που παρουσιαζεται σε δημοσιο επιπεδο ως γυναικεια ενσυναισθηση εχει να κανει πολυ περισσοτερο με μια (πολιτικα) καθοδηγουμενη υπερ-ευαισθησια, που παρουσιαζει τους παντες και τα παντα ως καημενους/αδυναμους, απο μια "καινουργια" και πιο "ψαγμενη" οπτικη, και συνηθως ακολουθειται απο καποια μορφη κρατικου παρασιτισμου, μαλθακοτητας ή εκφυλισμου