Απέχω χιλιόμετρα από τη Ζυγούλη ή την Jennifer Garner (την οποία προσωπικά θεωρώ κουκλάρα) αλλά μ' αρέσει όταν ειδικά έχω κάνει ένα κόπο παραπάνω να γίνω λίγο πιο όμορφη απ' τις καθημερινές (για να πάμε κάπου ας πούμε) να ακούω ένα καλό σχόλιο... Είναι τονωτική ενεσούλα! Πως να το κάνουμε!
Υπάρχει και σχετικό παραμύθι για τα παιδιά (δε θυμάμαι τίτλο όμως

) που περιγράφει πως γίνεται όταν ερωτεύεσαι να βλέπεις το αντικείμενο του πόθου σου σαν το πιο όμορφο πλάσμα στον κόσμο.
Και για να το πω και διαφορετικά: Είπα κάποτε στον καλό μου "Είσαι πολύ όμορφος!" και μου απάντησε:
"Τα μάτια σου με βλέπουν έτσι, αλλά δεν θέλω να σταματήσεις ποτέ να με κοιτάζεις με αυτά τα μάτια" 
(άχουτο!)
Αυτό ακριβώς περιμένω κι εγώ απ' τον καλό μου. "Να με κοιτάζει με τέτοια μάτια που να με βλέπει όμορφη"
Πιστεύω πως μετά από κάποια ηλικία όλοι λίγο-πολύ ξέρουμε που βρισκόμαστε στο "Ομορφόμετρο" και δεν είναι θέμα έπαρσης ή ανάγκη για επιβεβαίωση. Είναι απλά η φυσική συνέπεια δυό ανθρώπων που αγαπιούνται.
Θυμηθείτε και τη "μαμά κουκουβάγια" που βλέπει το παιδί της το ομορφότερο απ' όλα!
Θέλω να νιώθω αναντικατάστατη ...κι ας ξέρω πως δεν είμαι. Γιατί πολύ απλά είναι όμορφα.