Καλησπέρα Άννα και καλωσήρθες στην παρέα!

Πολύ σωστά όλα αυτά που λες και συμφωνώ οτι οι βάσεις ενός επιτυχημένου γάμου (ή συμβίωσης, γενικά), είναι κατ'αρχάς η ειλικρίνεια και η αυτογνωσία επίσης. Το να ξέρουμε τι θέλουμε και από τον εαυτό μας και από τον σύντροφο μας, ο ειλικρινής διάλογος, ακόμα και να παραδεχόμαστε τα λάθη μας, είναι μερικά μόνο που χτίζουν μια σωστή σχέση.
Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Οι απαραίτητες προϋποθέσεις, ακόμα και αν υπάρχουν, δεν εγγυώνται την μακροβιότητα του έγγαμου βίου. Κι αυτό, διότι στην πορεία κάποια πράγματα αλλάζουν. Πράγματα που μπορεί κάποιος να ελέγξει και κάποια άλλα όχι. Εκεί χρειάζεται, εκτός από την αγάπη, τον αλληλοσεβασμό και την αλληλοεκτίμηση, και η δύναμη χαρακτήρα, η ατσαλένια θέληση.
Έπειτα, εμείς οι ίδιοι αλλάζουμε. Αλλιώς σκεπτόμαστε στα 20, αλλιώς στα 30 , κι αλλιώς στα 40+.
Οπότε το ζητούμενο είναι η δυνατότητα προσαρμογής του ζευγαριού σ'αυτή την πρόκληση, που δοκιμάζει τη σχέση στην πορεία του χρόνου. Με άλλα λόγια, να μπορέσουν να βιώσουν όλες αυτές τις αλλαγές, πιασμένοι χέρι-χέρι, με κοινούς στόχους και λειαίνοτας τις αιχμές μεταξύ τους.
