Διαστημικά νέα

Averkina

Well-known member

Η Averkina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 830 μηνύματα.
Και λίγη χαλάρωση .
(Ναι ,εγώ έτσι χαλαρώνω :lol: )


Ανακαλύφθηκε καυτός εξωπλανήτης όπου βρέχει... σίδηρο
1583955664246.png

Ευρωπαίοι αστρονόμοι πιστεύουν ότι υπάρχουν βάσιμες πιθανότητες ένας πολύ καυτός εξωπλανήτης, ο WASP-76b, να έχει βροχές από σίδηρο.
Οι σχετικές ενδείξεις ανιχνεύθηκαν για πρώτη φορά στην ατμόσφαιρα του.

Οι καυτοί γιγάντιοι εξωπλανήτες δέχονται από το άστρο τους ακτινοβολία χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από αυτή που δέχεται η Γη από τον Ήλιο.

Οι θερμοκρασίες τους, που ξεπερνούν τους 1.700 βαθμούς Κελσίου, θεωρούνται ιδανικά εργαστήρια για τη μελέτη ακραίων κλιματικών και χημικών συνθηκών σε άλλους κόσμους.

Ο εξωπλανήτης βρίσκεται στον αστερισμό των Ιχθύων, απέχει περίπου 390 έτη φωτός και είχε αρχικά μελετηθεί το 2018 από το Πολύ Μεγάλο Τηλεσκόπιο (VLT) του Ευρωπαϊκού Νοτίου Αστεροσκοπείου (ESO) στη Χιλή.

Οι ερευνητές από την Ελβετία, Ισπανία, Ιταλία και Πορτογαλία, με επικεφαλής τον καθηγητή Ντέηβιντ Έρενράιχ του Αστρονομικού Παρατηρητηρίου του Πανεπιστημίου της Γενεύης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature", μελέτησαν τις χημικές «υπογραφές» στην ατμόσφαιρα του πλανήτη WASP-76b και εντόπισαν το «σήμα» του σιδήρου.

Ο WASO-76b έχει μόνο μια πλευρά του στραμμένη προς το άστρο του, όπως η Σελήνη σε σχέση με τη Γη. Ο εν λόγω εξωπλανήτης έχει θερμοκρασίες επιφανείας άνω των 2.400 βαθμών Κελσίου στη φωτεινή πλευρά του που «βλέπει» μόνιμα το άστρο του, ικανές να εξαερώσουν μέταλλα που καταλήγουν στην ατμόσφαιρα του.

Κατόπιν οι ατμοί των μετάλλων μεταφέρονται από ισχυρούς ανέμους στην κατά 1.000 βαθμούς πιο κρύα και μόνιμα «σκοτεινή» πλευρά του πλανήτη.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι εκεί ο σίδηρος συμπυκνώνεται, πιθανώς σε νέφη, τα οποία στη συνέχεια πέφτουν ως βροχή στη διάρκεια της νύχτας του «εξωτικού» εξωπλανήτη.

«Θα μπορούσε να πει κανείς ότι ο πλανήτης γίνεται βροχερός το βράδυ, μόνο που βρέχει σίδηρο», δήλωσε ο Ερενράιχ.
Προφανώς οι ομπρέλες δεν είναι κατάλληλες για μια τέτοια σιδερένια βροχή…

 

Averkina

Well-known member

Η Averkina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 830 μηνύματα.
Στα δικά μας πάλι.
Μπράβο του.
Αρης Τρίτσης: Ελληνική πρωτιά στην Αστροφυσική
To Βραβείο MERAC της Ευρωπαϊκής Αστρονομικής Εταιρείας για την καλύτερη διδακτορική διατριβή απονέμεται στον θεωρητικό αστροφυσικό Αρη Τρίτση, ο οποίος «αφουγκράστηκε» τη μουσική της γέννησης των άστρων

1584305552169.png


Δεν έχει υπάρξει άνθρωπος που έζησε πάνω στον πλανήτη Γη και δεν πέρασε έστω και λίγο χρόνο ατενίζοντας τον έναστρο ουρανό. Αυτόν που μας μαγεύει όταν είμαστε παιδιά και συνεχίζει να μας προκαλεί δέος με την απεραντοσύνη και την ομορφιά του μεγαλώνοντας. Και φυσικά από καιρού εις καιρόν κάποιοι από εμάς δεν αρκούνται στην ενατένιση. Περνούν στη δράση και προσπαθούν να αφουγκραστούν τα μυστικά του, να χαρτογραφήσουν τις μέχρι πρότινος απροσπέλαστες «γωνιές» του.
1584305601208.png
Ο Αρης Τρίτσης, ο οποίος έλαβε την ύψιστη τιμητική διάκριση που απονέμει η Ευρωπαϊκή Αστρονομική Εταιρεία σε διδακτορικούς φοιτητές

Για την αποκάλυψη θεμελιωδών παραμέτρων ενός διαστρικού νέφους, ο έλληνας θεωρητικός αστροφυσικός δρ Αρης Τρίτσης παίρνει το Βραβείο MERAC, το οποίο απονέμει η Ευρωπαϊκή Αστρονομική Εταιρεία για την καλύτερη διδακτορική διατριβή. Το βραβείο απονέμεται κάθε τρία χρόνια και αποτελεί την ύψιστη διάκριση της Ευρωπαϊκής Αστρονομικής Κοινότητας για σπουδές διδακτορικού επιπέδου. Εχει δε τη σημασία του να τονιστεί ότι ο δρ Τρίτσης, ο οποίος αυτή τη στιγμή συνεχίζει τις έρευνές του ως μεταδιδακτορικός υπότροφος στο Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, πραγματοποίησε τη διδακτορική διατριβή του επί ελληνικού εδάφους και ειδικότερα στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης και στο Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Δομής και Λέιζερ του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Ερευνας (ΙΤΕ) της Κρήτης. Το θέμα της διατριβής του, η οποία πραγματοποιήθηκε υπό την καθοδήγηση του καθηγητή Κωνσταντίνου Τάσση και ολοκληρώθηκε το 2017, αφορούσε την αστρογένεση και την αστροφυσική των διαστρικών νεφελωμάτων.
Μια ομάδα γεννιέται

Στην πραγματικότητα η τιμητική αυτή διάκριση δεν αποτελεί μεγάλη έκπληξη: όταν το 2018 δημοσιεύτηκαν τα αποτελέσματα της δουλειάς του δρος Τρίτση στην περίβλεπτη επιστημονική επιθεώρηση Science, η διεθνής επιστημονική κοινότητα τη χαιρέτισε ως το επίτευγμα που άνοιγε νέους δρόμους στην κατανόηση της αστρογένεσης. Οι ιθύνοντες μάλιστα της επιθεώρησης είχαν εκδώσει σχετικό δελτίο Τύπου προκειμένου να διαδώσουν τα ευρήματα της ελληνικής ερευνητικής ομάδας. Περιττό να πούμε ότι στη συνέχεια η είδηση καλύφθηκε εκτενώς από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης.

...

Είναι μεγάλο το άρθρο τα υπόλοιπα στην πηγή.
 

Averkina

Well-known member

Η Averkina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 830 μηνύματα.
To άστρο που «δακρύζει»!
Ένα σπάνιο όσο και εντυπωσιακό κοσμικό φαινόμενο εντόπισε ομάδα ερευνητών από την Αυστραλία και την Βρετανία. Οι ερευνητές παρατήρησαν το άστρο HD74423, που βρίσκεται σε απόσταση 1,500 ετών φωτός από την Γη.

18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2020

1584559332417.png
Το άστρο έχει μάζα 1,7 φορές μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου και σε πολύ κοντινή απόσταση από αυτό βρίσκεται ένας ερυθρός νάνος. Οι ερευνητές αποφάσισαν να μελετήσουν καλύτερα το HD74423, επειδή έχει διαπιστωθεί ότι έχει αξιοσημείωτα χαμηλότερα επίπεδα μεταλλικών στοιχείων σε σχέση με τα επίπεδα μεταλλικών στοιχείων που υπάρχουν σε παρόμοια με αυτό άστρα.

Το φως των άστρων τείνει να πάλλεται, αλλά συνήθως αυτοί οι παλμοί παρουσιάζουν ομοιομορφία σε όλη την επιφάνεια ενός άστρου.

Όπως αναφέρουν οι ερευνητές με δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση Nature Astronomy (https://www.nature.com/articles/s41550-020-1035-1), το HD74423 πάλλεται προς την μία πλευρά του, γεγονός που οφείλεται στις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις που υπάρχουν με τον ερυθρό νάνο. Η αλληλεπίδραση του άστρου με τον ερυθρό νάνο έχει ως αποτέλεσμα το άστρο να ταλαντώνεται και να «παραμορφώνεται», παίρνοντας ένα σχήμα που όπως λένε οι ερευνητές μοιάζει με… δάκρυ.

«Γνωρίζαμε θεωρητικώς από την δεκαετία του 1980 την ύπαρξη τέτοιων άστρων. Αναζητούσα 40 χρόνια ένα τέτοιο άστρο και επιτέλους μαζί με τους συναδέλφους μου καταφέραμε να εντοπίσουμε ένα από αυτά», αναφέρει ο καθηγητής Don Kurtz του Πανεπιστημίου του Κεντρικού Lancashire στην Βρετανία, εκ των συγγραφέων της μελέτης.

ΛΕΖΑΝΤΑ: Καλλιτεχνική απεικόνιση του άστρου που παραμορφώνεται από τις βαρυτικές αλληλεπιδράσεις με τον ερυθρό νάνο που βρίσκεται κοντά του.

Credit: Gabriel Pérez Díaz (IAC)


Καλλιτεχνική απεικόνιση μεν αλλά δεν παύει να είναι πανέμορφο σαν θέαμα .:inlove:
 

Valder

Well-known member

Ο Valder αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Επαγγέλεται Χρηματιστής και μας γράφει απο Γερμανία (Ευρώπη). Έχει γράψει 7,634 μηνύματα.
Καλλιτεχνική απεικόνιση μεν αλλά δεν παύει να είναι πανέμορφο σαν θέαμα .:inlove:
Είσαι και λίγο φυσιολογική τελικά.

Διάστημα, ρομαντισμός, γούστο... υπάρχει ελπίδα ακόμα για σένα ως άνθρωπο. :bleh:
 

Averkina

Well-known member

Η Averkina αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Επαγγέλεται Ηθοποιός και μας γράφει απο Μονακό (Ευρώπη). Έχει γράψει 830 μηνύματα.
Το νεφέλωμα της Καρδιάς

1584820761516.png
Το νεφέλωμα εκπομπής IC 1805, γνωστό και ως νεφέλωμα της Καρδιάς εξαιτίας του χαρακτηριστικού του σχήματος, βρίσκεται περίπου 7.500 έτη φωτός μακριά μας, στον αστερισμό της Κασσιόπης. Το νεφέλωμα αυτό σμιλεύθηκε από τους αστρικούς ανέμους και την υπεριώδη ακτινοβολία των νεαρών, γιγάντιων και υπέρθερμων άστρων, τα οποία εμπεριέχονται στο αστρικό σμήνος Melotte 15 που βρίσκεται στο κέντρο του.

Με ηλικία που δε υπερβαίνουν τα 1,5 εκατ. έτη, τα άστρα αυτά εκλύουν υψηλής ενέργειας υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία διασπά τα ουδέτερα άτομα υδρογόνου του νεφελώματος, σχηματίζοντας έτσι μια «θάλασσα» πλάσματος από ηλεκτρόνια και πυρήνες υδρογόνου. Στη συνέχεια, όμως, τα ηλεκτρόνια μπορούν να επανενωθούν με τους πυρήνες υδρογόνου, σχηματίζοντας και πάλι ουδέτερα άτομα υδρογόνου, σε διεγερμένη όμως κατάσταση.

Καθώς, λοιπόν, τα άτομα αυτά επανέρχονται στην χαμηλότερη ενεργειακή τους κατάσταση, εκπέμπουν ορατή ακτινοβολία με μήκη κύματος, που αντιστοιχούν κατά κύριο λόγο στο κόκκινο τμήμα του ορατού φωτός. Γι’ αυτό εξάλλου και τις περισσότερες φορές τα νεφελώματα αυτού του τύπου έχουν κόκκινο χρώμα.

Credits: Heart Nebula (IC 1805). Image: Flickr Commons/s58y

:inlove:
 
Τελευταία επεξεργασία:

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Top