Πες τους τα ρε Heptamer, θέλουν και δικαιώματα.... Δεν λένε πάλι καλά που δεν τους δέρνουμε?
το σχολιο μου ειχε κυριως στοχο να χιουμορισει. Για αυτο εξαλλου εκανα χρηση της παροιμιας. Αν ηθελα να κυριολεκτησω, το υφος θα ηταν διαφορετικο. Μην τα παιρνουμε όλα τοις απολυτου μετρητοις.
Τωρα οσον αφορα τα της…σουλτανας:
Eγω δεν ειδα καμμια καταπιεση των ομοφυλοφιλων. Το ότι απλα τους αρνειται κατι, βαφτιζεται καταπιεση? Καταπιεση θα ηταν να τους μαστιγωναν, να τους φυλακιζαν, να τους σκοτωναν, να τους περιθωριοποιουσαν κλπ. Να επενεβαινε δηλ. κανεις πανω στην υποσταση τους. Oταν αρνεισαι να παρεις στο μικρο παιδι σου ενα παιχνιδι που θελει, το καταπιεζεις? Και αν ναι, γιατι δεν ειναι καταδικαστεο? Δεν εχουν δικαιωματα τα παιδια? Να ξεσηκωθουν λοιπον ολα που δεν παιρνουν τα παιχνιδια που θελουν και να απαιτησουν - εχουν το δικαιωμα - να εχουν την ιδια μεταχειριση με εκεινα που εχουν οτι θελουν.
Σαφως και δεν τιθεται θεμα ευνοϊκοτερης μεταχειρισης των ομοφυλοφυλων στην υιοθεσια. Το θεμα για αυτους δεν είναι διαδικαστικο. ειναι θεμα προνομιων , θελουν δηλ κομματι της σεξουαλικης πιτας - ο δε ορος "δικαιωμα" εχει καταντησει τοσο σχετικος, που ουτε η συχνη προφορα του τον ισχυροποιει πλεον. Ειναι διατεθειμενοι και αυτοι να υποστουν τη γραφειοκρατικη βασανο, γιατι γνωριζουν σαφως πως η πολιτεια δε θα αλλαξει ειδικα για αυτους – και ορθως θα πραξει.
Το βελτιστο θα ηταν να επιλυονταν συγχρονως πολλα / παραλληλα προβληματα. Επειδη όμως αυτό δεν είναι ανθρωπινως / πολιτειακως / κοινωνικως δυνατο, θα πρεπει να υπαρχει μια ιεραρχηση. Τα πεπερασμενα μεσα μας μας φρεναρουν. Η οποια (ιεραρχηση) γινεται με καποια κριτηρια: πρωτα διορθωνεις τα κυριως κακως κειμενα και μετα παιρνουν σειρα όλα τα υπολοιπα (τα ειδικως κειμενα). Το να διεκδικουν οι ομοφυλοφιλοι δικαιωμα στην υιοθεσια, παραγνωριζοντας / αδιαφορωντας εσκεμμενα την αδυναμια της πολιτειας να ανταποκριθει στην «κυρια ομαδα» (ο ορος «προνομιουχα» είναι απλα συμπληρωματικος), σε ενα "κυριο κακως κειμενο", τους καθιστα απλα εγωιστες, παρτακηδες. Λενε κοινως-και εγωιστικως: "εδω και τωρα, τα θελω ολα, δε μπορω να περιμενω, δε με νοιαζουν οι αλλοι"- σαν ενα κλαιομενο παιδι. Προτιμουν να ενταχθουν σε μια προβληματικη διαδικασια, παρα να βοηθησουν προς την καλυτερευση της. Συνεπως, γιατι και οι ετεροφυλοι να νοιαστουν για αυτους, αφου οι πρωτοι τελικα δε διαφερουν και κοιτουν και αυτοι μονο το δικο τους συμφερον και όχι το γενικοτερο?
Αφου δηλ προκειται για ένα κοινωνικο υποσυνολο που δεν εχει να επιδειξει καλυτερες αρετες, ανωτεροτητα π.χ – οποτε θα ηταν ισως και συμφερουσα μια διαλλακτικοτερη αντιμετωπιση ή ενσωματωση/παραχωρηση από πλευρας του συνολου – γιατι να νοιαστει το (ετεροφυλο) συνολο?
Ο διαφορετικος σεξουαλικος προσανατολισμος τους, δεν τους κανει αυτοματως καλυτερους ανθρωπους. Είναι απλα μια από τις εγωιστικες πολυπληθεις ομαδες συμφεροντων, που πιεζει με τον τροπο της.
Αυτην την παθιασμενη- στα ορια της αρρωστιας σχεδον - επιθυμια για υιοθετηση, δεν την καταλαβαινω. Εκτος αν οι ομοφυλοφυλοι νομιζουν – από κομπλεξ κατωτεροτητας, περιτυλιγμενο με περισσεια "ισοτητα δικαιωματων & Co" - πως υιοθετωντας παιδι, (θεωρουν πως) παιρνουν εκδικηση από το τους ετεροφυλους, τους καπελωνουν, "τους μπαινουν στη μυτη". Μενει να αποδειχθει αν προκειται οντως για παλη καστων (οπου καστα = νορμα).
I rest my case.