Ιδού λοιπόν γιατί υπάρχει όλη αυτή η αντίδραση στο θεμα της υιοθεσίας.
....λοιπόν από την μια πλευρά γιατί να μην έχουν και αυτοί οι άνθρωποι το δικαίωμα να κάνουν οικογένεια......
... το είχαν και το έχασαν με την σεξουαλική τους επιλογή κόντρα στη φύση , δεν τους το στέρησε κανείς.
απο την άλλη όμως πλευρά σκεφτείτε οτι τα παιδιά αυτά που θα υιοθετήσουν θα δέχονται καθημερινά τον κοινωνικό ρατσισμό
Τα παιδιά δεν θα δεχτούν κανένα κοινωνικό ρατσισμό αφού ολοι ξέρουν ότι δεν φταίνε εκείνα που κάποιοι τα έδωσαν για υιοθεσία σε ζευγαρια γκεύ. Ισα ίσα, όλοι οι στρέιτ ήδη βλέπουμε όλα αυτά τα παιδιά με εξαιρετική συμπάθεια και σαν κοινωνικά θύματα.
Εγώ πάντως αν ήμουν ορφανό παιδί θα προτιμούσα να με υιοθετήσουν δυο ομοφυλόφιλοι που θα με αγαπούσαν παρά δύο ετεροφυλόφιλοι που δεν θα είχαν ιδιαίτερα έντονα συναισθήματα για εμένα.
Εγώ πάλι θα προτιμούσα το ανάποδο. Γιατί οι ομοφυλόφιλοι θα με αγαπούσαν σαφώς λιγότερο απο τους στείρους ετεροφυλόφιλους. Και οι δυο δεν μπορούν να κάνουν παιδιά, κι αυτό είναι το μονο κοινό που θα τους είχε οδηγήσει στην υιοθεσία μου. Περαν αυτού ομως οι γκέυ θα μου μετέφεραν ενα ολόκληρο πακέτο αντιλήψεων , των δικών τους, όπως άλλωστε και κάθε γονέας. Ομως οι δικές τους αντιλήψεις θα ήταν παρα φύση. Θα πήγαινα λοιπόν ύστερα εγώ στο σχολείο και ενώ οι συμμαθητές μου θα μιλούσαν για το σέξ, εγώ πλέον (και όχι οι γκέυ γονείς μου για τους οποίους μπορεί να μήν με κατηγορούσε ποτέ κανείς) θα έλεγα τα αντίθετα πράγματα. Μάλιστα θα επέμενα, όσο επιμένετε κι εσείς τώρα, ότι ο ήλιος βγαινει απο την ανάποδη.
Και για ολα αυτά, δεν θα έφταιγα φυσικά πάλι εγώ, όμως αυτή τη φορά, θα φαίνονταν σαν δικές μου απόψεις. Εκτός βέβαια άν έβγαινα σαν αγόρι στην αγοροπαρέα του σχολείου μου και έλεγα: "Οι πατεράδες μου είναι π....ες, και απορώ πως κάνουν αυτά που κάνουν μεταξυ τους. Οταν τους βλέπω να φιλιουνται μου 'ρχεται να ξεράσω, όμως τι να κάνουμε; Αυτοί με υιοθέτησαν." Εκεί ναι, θα διαχωριζόμουν οφθαλμοφανώς απο τις δικές τους επιλογές, απόψεις και προτιμήσεις και κανείς πάλι δεν θα με κατέκρινε επειδή κάποτε, σαν μικρό ανυπεράσπιστο παιδί, με υιοθέτησαν δυο γκέυ.
Ομως όλοι ξέρουμε ότι αυτό δεν θα το έλεγα ποτέ. Επειδή ακριβώς αυτοί οι δυο γκέυ, θα ήταν οι γονείς μου, οι οποίοι, πέραν του τί κάνανε μεταξύ τους, θα με φροντιζαν, να έχω το ωραίο μου σπίτι, το ωραίο μου φαί, τα ωραία μου παιχνίδια, τα ωραία μου ρούχα, τις ωραίες μου ανέσεις, και το ωραίο μου σχολείο. Θα τους αγαπούσα λοιπόν παρα πολυ για όλα όσα μου πρόρσφεραν και είμαι βέβαιος ότι δεν θα μιλούσα ποτέ εναντίον τους, αν δεν γίνονταν βάναυσοι απέναντι μου.
Οπότε, όχι μόνο θα μετέφερα τις απόψεις τους, θα τους υπερασπιζόμουν και με πάθος και δεν θα δεχόμουν κανέναν να τους θίξει. Θα γινόμουν λοιπόν με βεβαιότητα φερέφωνό τους, τουλάχιστον στο επίπεδο συζητήσεων με τους συμμαθητές μου. Ασχέτως αν θα γινόμουν και εγώ γκέυ, στην συνέχεια ποιυ αυτό θα ήταν το λιγώτερο που θα με απασχολούσε. Βέβαια και γι'αυτό όλοι διατείνονται εδώ ότι δεν είναι επίκτητο ούτε επιλογή. Ναι ίσως να μην είναι, όμως επιρρεασμένος ήδη, για ολόκληρη την παιδική μου ζωή ότι το γκέυ είναι "απόλυτα φυσικό", νομίζω ότι θα είχα κάνει διανοητικά όλο το δρόμο για να γίνω. Μάλιστα άν αγαπιόντουσαν πολύ και οι γκέυ γονείς μου θα είχα κάνει και το μισό, τουλάχιστον, συναισθηματικό δρόμο για να γίνω. Το μόνο λοιπόν που θα έλειπε για να γίνω και εγώ γκέυ θα ήταν το σωματικό μέρος.
Αυτά όλα λοιπόν που θα μου συνέβαιναν με βεβαιότητα και μόνο ενεκα των ιδιαίτερων προτιμήσεων των γκέυ που θα με υιοθετούσαν,
δεν τα βλέπω σαν αγάπη. Το να στερηθώ εκ γεννετής το δικαίωμα στην φυσιολογικότητα. Το να στερηθώ την γνώση, του τί είναι φυσικό και τί όχι, επίσης εκ γεννετής, ενάντια σε μια συντριπτική μερίδα άλλων παιδιών που την έχουν,
είναι διανοητική αναπηρία. Θα το έβλεπα σαν κατάρα ότι με υιοθέτησαν αυτοί και όχι δυο ετεροφυλόφιλοι. Αν φυσικά δεν είχα μεγαλώσει μέσα σε ένα γκέυ σπίτι, όπου, όπως καταλαβαίνετε, ΜΟΝΟ ότι ίσχυε εκεί, θα ήταν αγάπη. Ακριβώς όπως και στα σπίτια ετεροφυλόφιλων.
Και όλα αυτά θα μου συνέβαιναν ακριβώς γι'αυτό που λές παρακάτω
Και να το μάθουν να εκτιμάει τις αληθινές αξίες στη ζωή, να έχει τα δικά του πιστεύω και να μην αφήσει διάφορους κακοήθεις να διαταράξουν τον κόσμο του και τις απόψεις του. Να το μάθουν να κρίνει με βάση όσα έχει ζήσει και όχι όσα λένε οι άλλοι.
Αυτά λοιπόν τα "αληθινά" θα μου μάθαιναν ήθελα δεν ήθελα. Θα μου στερούσαν δηλαδή όλη την αλήθεια. Κι αυτό δεν θα ήταν αγάπη κι ας μήν μου έδιναν ποτέ ούτε μια καρπαζιά, κι ας με φρόντιζαν με όλα τα λεφτά του κόσμου.
Πρέπει να καταλάβουμε κάτι. Δυο αλκοολικοί πίνουν γιατί πιστεύουν στο ποτό. Εχουν αναπτύξει και εφαρμοζουν καθημερινά διάφορες κοσμοθεωρίες γύρω απο αυτό, που τους οδηγούν στο να πίνουν διαρκώς. Η κοινωνική πρόνοια όμως δεν παραχωρεί παιδιά για υιοθεσία σε αλκοολικούς, όταν το γνωρίζει. Δεν παραχωρεί επίσης παιδιά για υιοθεσία σε ναρκομανείς αφού κι αυτοί έχουν τις ανάλογες αντιλήψεις που τους οδηγούν στα ναρκωτικά.
Οι άνθρωποι αυτό που κάνουν το θεωρούν "σωστό" όποιο και άν είναι αυτό. Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι, που ανέφερα προηγουμένως θεωρούσε σωστό αυτό που έκανε, άσχετα άν εσείς και εγώ το καταδικάζουμε. Ο πλέον διαταραγμένος εγκέφαλος, την ώρα που κάνει κάτι, υπο το πρίσμα των δικών του αντιλήψεων, το θεωρεί σωστό. Γι'αυτό ΜΟΝΟ το κάνει, αλλιώς απλά ο δικός του ο ίδιος ο εγκέφαλος θα έλεγε "στοπ". Και η όποια πράξη δεν θα συνέβαινε.
Πρέπει λοιπόν να προυποθέσουμε κάτι πρίν αποφασίσουμε γι'αυτό το θέμα της υιοθεσίας παιδιών απο γκέυ γονείς. Ότι
είναι αδύνατον κάποιος γονέας, ετεροφυλόφιλος ή ομοφυλόφιλος να μη περάσει στο παιδί του, υιοθετημένο ή μη, άλλες αντιλήψεις απο αυτές που πιστεύει σωστές. Αυτές ξέρει, αυτές θα περάσει.
Είναι εντελώς παρανοική προσδοκία να λέμε ότι ο αλκοολικός θα πεί στο παιδί ότι το αλκοόλ δεν είναι καλό. Μόνο ο αλκοολικός που το έχει κόψει, θα το πεί αυτό, όμως αυτός το έχει ήδη πεί στον εαυτό του. Ο αλκοολικός που το συνεχίζει, ο ναρκομανής που το συνεχίζει, ο εθισμένος τζογαδόρος που το συνεχίζει, η μητέρα που εκπορνεύτηκε ή παντρεύτηκε για τα λεφτά και συνεχίζει να μην αγαπάει κανέναν πέραν του εαυτό της,
ΟΛΟΙ αυτοί, θα περάσουν το μήνυμα ζωής που αυτοί πιστεύουν σωστό! Πώς λοιπόν οι γκέυ γονείς μου, των οποίων η επιλογή αποτελεί μακράν μεγαλύτερο πάθος και πείσμα, θα μου έλεγαν ποτέ
"Ξέρεις εμείς είμαστε γκέυ πιστεύουμε και κάνουμε ότι βλέπεις, όμως αυτό δεν είναι φυσικό κι εσύ μη το κάνεις" ;;
Αυτό είναι που θεωρώ παιδική κακοποίηση. Το ότι δεν θα μου το λέγανε ποτέ. Οπως δεν το λέτε κι εσείς τώρα.
