Συμφωνώ,με την έννοια πως ότι λέγεται, έχει πιθανότητες να ισχύει, όπως και το τι λέει ο οποιοσδήποτε, έστω με κάποια ''σοφία''.
Μα, αν λέει κάποιος κάτι και με ελάχιστη "σοφία" και με βάση αυτό που αποδέχεσαι (έχει πιθανότητες να ισχύει), εσύ για να το αναλύσεις επαρκώς, χρειάζεσαι να διαθέτεις και την απαραίτητη κριτική σκέψη.
Όχι επειδή κάτι ήξεραν. Για μένα βέβαια.
Σαφώς και κάτι ξέρει αυτός που λέει κάτι και ιδιαίτερα αν διαθέτει και απειροελάχιστη σοφία.
Θα απορήσω για εσένα, με αυτό που είπε ο Σωκράτης. "εν οίδα οτι ουδέν οίδα".
Και αφού αποδεδειγμένα "ήξερε", οτι απλά "δεν ήξερε", τότε εσύ, πώς αδιαφορείς(θεωρητικά) οτι ήξερε;
Άπλα το πόιντ μου είναι αυτό που σου είπα, οτι δεν με κάνει μια σκέψη να την θεωρώ πιο πιθανή, επειδή την λέει μια θρησκεία.
Μία θρησκεία, δεν λέει κάτι.
Οι άνθρωποι είναι αυτοί που λένε.
Για να μιλήσεις για μία Θρησκεία π.χ. τον Χριστιανισμό, θα πρέπει να τον γνωρίσεις πρώτα και μετά να τον απορρίψεις.
Μου έφερες στο νου μου τώρα, την εγγονή μου που όταν της είπα οτι αυτά που βράζω είναι κολοκυθάκια, μου είπε: "μπλιάξ".
Οταν όμως μετά απο τρία και μισό λεπτά τα έβγαλα και τα έκοψα ενώ με έβλεπε και καθώς δάγκωσα ένα και άκουσε να κριτσανίζει, μπήκε στον πειρασμό να δοκιμάσει.
Ε, μετά τρώγαμε κολοκυθάκια και τα άλλα δύο εγγόνια μου, μας έβλεπαν και έλεγαν "μπλιάξ".
Δηλαδή, η απορία μου είναι καθαρή.
Πώς εσύ δίχως να γνωρίζεις απορρίπτεις κάτι;