Θα πάω αλλού την συζήτηση.
Λέμε ότι αγαπάμε, έχουμε μια σχέση, νομίζουμε καλή.
Συμβαίνει κάτι και ανακαλύπτουμε ότι μας πρόδωσε, ότι μας φλόμωσε στο ψεμα, ότι δεν υπάρχει συναίσθημα, κλπ.
Την πρώτη φορά πληγωνόμαστε πολύ… Life sucks, κλάμα, ποτό, next.
Την δεύτερη φορά που μας συμβαίνει το ίδιο… κλάμα, ποτό, next.
Την τρίτη φορά, δεν θα πω ότι είμαι άτυχη, ότι ο κόσμος γέμισε υποκριτές, αλλά ότι κάνω λάθος επιλογές, και επιπλέον έχω αβάσιμες προσδοκίες, με αποτέλεσμα κάθε φορά να μαζεύω τα συντρίμμια μου από το πέσιμο.
Πιστεύω λοιπόν, ότι πρέπει να προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε καλύτερα τον εαυτό μας, να στείλουμε τα σωστά(αληθινά) μηνύματα, για να έρθει ο άνθρωπος που μας ταιριάζει. Τότε η αγάπη δεν είναι τόσο δύσκολο πράγμα. Ούτε στην πράξη.
(καλό θέμα για σπλιτ. «αγάπη, από την θεωρία στην πράξη»)
(και για βιβλίο μη σου πω

)