Οι συγγραφείς έχουν υποχρέωση όχι μόνο να αντιλαμβάνονται αλλά και να γράφουν και να δημοσιοποιούν όσα αντιλαμβάνονται. Αν το θες αλλιώς, αυτή είναι κοινωνικά «η δουλειά τους» όπως του βουλκανιζατέρ είναι να μπαλώνει τα λάστιχα. Και τα δυο είναι εξίσου σημαντικά και απαραίτητηα για να (ΡΟΚ ΕΝ ) ρολάρει ο κόσμος.
Αυτό είναι χρέος του σκεπτόμενου όντος.
Το πως θα το εκφράσει είναι προσωπικό ζητούμενο.
Οι συγγραφείς δεν είναι υποχρεωμένοι να είναι συγγραφείς
ούτε να ρολάρουν κανένα για τίποτα γιατί είναι σα να λες ότι το μη γράψιμο
θα έπρεπε να τους άφηνε μια καυστική αίσθηση αμαρτίας.
Γράφουν μόνο για την κ@υλα τους,
για μια προσωπική αθανασία
για τον δικό τους ναρκισσισμό καθαρά και ξάστερα
από αυτόν που γράφει για συνταγές γιαουρτλού
μέχρι τον αναλυτή του Λακάν και τον βιογράφο του Μπόρχες.
Ο ναρκισσισμός είναι το φιούελ σε πάρα πολλά βιβλία..δε το λέω σκωπτικά.
Πολύ σε απογοήτευσε αυτό το πρώτο DVD ρε παιδί μου. Θα σταθώ λίγο σε αυτό. Τι έγινε δεν ήταν αρκετά καλή η Τζούλια; Δεν ξεφτιλίστηκε αρκετά;
Επισκέπτες 1000 τη μέρα επιεικώς, σχολιογράφοι εννιά
(0,9 τα εκατό)… το 0,9 τα εκατό δεν μπορεί να διαμορφώνει γνώμη για την Τσούλια… σε αυτούς ανήκει και ο Buggs…
“Περίπου 100 κιλά πάγου νερού εκτινάχθηκαν από μια τρύπα στο νότιο πόλο του φεγγαριού, διαμέτρου 20-30 μέτρων, που δημιουργήθηκε από την ελεγχόμενη πρόσκρουση της αποστολής L-CROSS Οκτωβρίου, ανακοίνωσε η NASA μετά τις προκαταρκτικές αναλύσεις.”
πηγη: in.gr
κάπως έτσι δημιουργήθηκε και το dvd της τσούλιας.
Απλώς στο ρόλο του νερού βάλε champagne Καϊρ και στο ρόλο της τρύπας του φεγγαριού
τη γνωστή πια μουνότρυπα
Εγώ δεν το αγόρασα. Ουτε κάν το είδα.
Μόνο εσύ, η σάσα μπάστα και η μπεζεντάκου
Βλέπεις Δεσμώτη, έτσι κι αλλιώς πληρώνουμε κάποιους για να αλλάξουν τον κόσμο. Στην πραγματικότητα αλλάζουμε τον κόσμο κάθε μέρα, με τα προιόντα που αγοράζουμε.
Ο κόσμος δεν αλλάζει με φθηνά dvd, επίτρεψέ μου.
Ο κόσμος παθαίνει ελαφριά διάσειση και ξεχνιέται από το καταφάγωμα της σάρκας του
κι αυτό μονάχα για λίγο που πολλές φορές είναι αρκετό
για να κερδίσουν κάποιοι τον χρόνο για να φάνε λίγο κοψίδι ακόμα.
Η αλλαγή για να συνίσταται όντως πρέπει να έχει διάρκεια.
Δεν είναι μια πρόσκαιρη μέθη η αλλαγή, αλλιώς ας το πούμε lunch break.
Το διασκεδαστικό πάντως είναι πως δεν υπάρχει κούλα, κίτσα, θεούσα, πολιτικός, καλλιτέχνης, διανοούμενος και ο,τι βάζει ο νους σου που να μην έχει δει την περίφημη ταινία.
Οτι "έτυχε" στην περίοδο ακμής της κρίσης (οικονομικά, κοινωνικά κλπ κλπ) θα πρέπει να μας προβληματίσει.
Μήπως της έδωσε κανα φράγκο κι ο Γιωργάκης για να στρέψει αλλού την προσοχή μας ώστε να μην βλέπουμε τα πολιτικά εγκλήματα που μας έφεραν ως εδώ και τα οποία εν τω μεταξύ αποκαλύπτονται ένα ένα;
Για μένα τέτοια προϊόντα προκαλούν κάτι ακόμη χειρότερο κι από την οπισθοδρόμηση ή την υποβάθμιση.
Προκαλούν στασιμότητα, ΚΑΜΙΑ ΑΛΛΑΓΗ.
Και τα νερά γίνονται χαβούζα ακριβώς στην στασιμότητα.

(βλέπε Χημεία
κολλοειδή/κροκίδωση)
Κι επειδή έχουμε απλωμένο εσώρουχο, αναγγέλω τον τίτλο του δικού μου πρώτου βιβλίου:
Κωνσταντίνος Μαχλέπας, Σχόλια περι του
αγορασμένου…

xixi
Είναι μεγάλη διαφορά να εκδώσεις εσύ τα γραπτά σου απο το να στα εκδώσουν άλλοι. Το πρώτο είναι προσωπικό σου βίτσιο, το άλλο σημαινει ότι κάτι αξίζουν.
Το να στα εκδώσουν μπορεί να σημαίνει ότι έχουν ανάγκη την πελατεία και τα ευρά σου κι όχι απαραίτητα ότι αξίζουν.
Άλλωστε και το χρυσό μεν, βατόμουρο δε, είναι αξιολογητικό μέγεθος στις μέρες μας, έτσι?
Σκέψου ότι η Σάντρα Μπούλοκ πήρε όσκαρ και βατόμουρο την ίδια χρονιά (μπαχαχαχα). (με κάτι τέτοια ψοφάω για χόλυγουντ λέμε!)
Ξέρω ποιητές που τα ποιήματα τους είναι η καλύτερη εναλλακτική για καύσιμη ύλη
όμως οι εκδότες θεωρούν ότι λόγω των χαλεπών καιρών είναι φρονιμότερο η έκδοση της σαχλαμάρας
από τη μη έκδοση και περιορισμό του αριθμού των εκδιδόμενων στα του οίκου τους.
Κι ο νοών...
Αν νομίζεις ότι έχεις κάτι αξιόλογο να πείς, αντί να βρίζεις τους εκδότες, θα πρεπει να τολμήσεις να βάλεις τον εαυτό σου σ'αυτή τη διαδικασία αξιολόγησης.
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙΣ
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ .
ποιο εξώφυλλο; Σελίδα 64 λέμε (αυτός με το γλυκό χαμόγελο) !! Αυτή η τάση σου να βλέπεις ένα εξώφυλλο ή έναν τίτλο και να ορμάς αμέσως και να γράφεις συμπεράσματα….
Craaaaazy crazy boy...!

