Από τις φωτογραφίες που ανέβασες, η πρώτη σειρά δεν μ' αρέσει καθόλου. Το συγκεκριμένο αδυνάτισμα με παραπέμπει συνειρμικά αλλού (δεν μ' αρέσει αυτό που σκέφτομαι, με ανατριχιάζει). Από την άλλη και στο ανδρικό φύλο έχουν επιβάλλει ένα συγκεκριμένο σωματότυπο ως πρότυπο: μουσάκι, αποτριχωμένο σώμα, σώμα φέτες με ευδιάκριτους γυμνασμένους μύες, τατουάζ και γυαλί ηλίου με κοκάλινο σκελετό. Όποιος δεν πληρεί τα συγκεκριμένα τι πρέπει να κάνει; Να πάθει κατάθλιψη όπως αναφέρει η vivian; Όμως πόσοι άνθρωποι δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία να γνωρίσουν έναν άλλο άνθρωπο πέρα από το αισθητικό μέρος; Νομίζω είναι θέμα παιδείας και η επιλογή ανθρώπων για διαπροσωπικές σχέσεις. Τόσα χρόνια το σύστημα παιδείας που εφαρμόστηκε είχε ως πρότυπο το υλικό κέρδος. Δηλαδή, την έμμεση έννοια του κέρδους: της κατανάλωσης. Σήμερα θεωρείται σέξυ ο ανορεξικός γυμνασμένος με το τατουάζ και αύριο θα θεωρείται σέξυ ο ασθενικά παχύσαρκος, επειδή μπορεί να εξυπηρετεί τις συγκεκριμένες εμποροβιομηχανικές και κοινωνικοπολιτικές σκοπιμότητες της εποχής εκείνης. Άρα τι μένει; Η αισθητική ομορφιά είναι κάτι τελείως παροδικό. Όσο είσαι νέος-α, αντικειμενικά επειδή όλο το σώμα είναι new edition, είναι όλα ωραία, σε άψογη κατάσταση. Όσο περνάνε τα χρόνια, υπόκεινται σε μια φθορά υλικού. Όμως η καλή προσωπικότητα, ο δυναμισμός, η ευδιαθεσία μπορούν όλες αυτές τις εκ φύσεως αδυναμίες να τις καλύψουν.