Και η επίθεση με βιτριόλι πάντως απο την μουρλή στην Ιωάννα μεμονωμένο περιστατικό ήταν. Δεν νομίζω οτι συμβαίνει καθημερινά ούτε είναι οι επιθέσεις με οξέα κοινωνικό πρόβλημα(ευτυχώς). Και πάλι όλοι ευαισθητοποιηθήκαμε όμως...
Τελικά το κοινωνικό πρόβλημα που μας ευαισθητοποίησε μήπως ήταν το μίσος και η βαρβαρότητα ενός ανθρώπου, προς έναν άλλο; Γιατί όμως δεν νιώθουμε το ίδιο για την περίπτωση των παπάδων ; Τι διαφέρει εδώ ; Οτι είναι άνδρες ; Οτι ήταν παπάδες ; Το οτι ήταν πολλοί και όχι ένα άτομο ; Το οτι δεν τους ξέρουμε; Το οτι δεν γνωρίζουμε την ζημιά που έπαθαν ; Εγώ δεν μπορώ να το εξηγήσω πάντως. Εαν μου πεις όχι, ευαισθητοποιηθήκαμε και για τα δυο περιστατικά το ίδιο, τότε αυτόματα δεν δικαιολογείται η αδιαφορία και η είδηση ήταν εξίσου σημαντική με την επίθεση στην Ιωάννα. Και αυτή δεν θα έπρεπε να προβληθεί λοιπόν για να μην μας πρήζουν ; Επειδή ήταν μεμονωμένο περιστατικό ;
Εγώ στο λεω και το παραδέχομαι, δεν το κρύβω. Πιο πολύ με ευαισθητοποίησε αρχικά η υπόθεση της Ιωάννας. Χωρίς να είχα διάθεση να συγκρίνω τα δυο περιστατικά μεταξύ τους. Έτσι ένιωσα, και έτσι το εξέλαβα όταν το πρωτοδιάβασα. Στην συνέχεια όμως,με μια δεύτερη και τρίτη σκέψη, είπα...για κοίτα να δεις λοιπόν που και αυτοί άνθρωποι είναι όμως, πως διαφέρει ο πόνος τους ;
Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα λοιπόν. Καμιά φορά ακόμα και οι ίδιοι ξεγελάμε τους εαυτούς μας και δείχνουμε παραπάνω ευαισθησίες ή λιγότερες εκεί που θα έπρεπε να δείχνουμε τις ίδιες. Αυτό είναι κάτι που το κάνουμε όλοι,και όποιος δεν θέλει να το δεχτεί δεν έχει ελπίδα κατά την γνώμη μου να γίνει πιο σοφός και δίκαιος απέναντι στις καταστάσεις. Ο Feynman έλεγε οτι ο άνθρωπος που είναι πιο εύκολο να ξεγελάσεις, είναι ο εαυτός σου. Όλα πρέπει να τα θέτουμε υπο καθεστώς αμφισβήτησης μα όχι απαραίτητα και κατάρριψης . Έτσι ώστε να βελτιωνόμαστε ηθικά και πνευματικά. Όλοι οι άνθρωποι βέβαια το κάνουν αυτό, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα. Η δυσκολία εντοπίζεται στο οτι δεν θα δεχτούμε συνήθως τις απαντήσεις εαν δεν είναι αυτό που περιμέναμε ή θα θέλαμε.