Βασικά εγώ λεφτά δεν δίνω ποτέ. Πού ξέρω τι το θέλει, τι θα το κάνει, τι κύκλωμα υπάρχει από πίσω, αν θα τα κρατήσει όντως.
Αλλά αν με πλησιάσουν και μου πουν ότι θέλουν φαγητό, τους αγοράζω. Θυμάμαι μια φορά που περίμενα στην στάση είχε από πίσω έναν φούρνο, και με πλησίασε ένας, μου είπε "Γεια σου, με λένε Κώστα, αυτό το κουλούρι που βλέπεις να κρατάω είναι ό,τι έχω φάει μες στην μέρα, μπορείς να μου αγοράσεις κάτι απ' το φούρνο;". Και όταν του είπα ναι θα μπω να του αγοράσω κάτι, μου είπε "Ντρέπομαι που θα στο πω, αλλά μπορεί αυτο το κάτι να είναι ζαμπονοτυρόπιτα;" Ε, παιδιά, με συγκίνησε όπως μου το είπε, του αγόρασα 2 και έπρεπε να τον δείτε πώς έκανε.