Πράγματα που μόνο ένας εργένης μπορεί να ζήσει: θα έλεγα πλήρη ελευθερία, δε χρειάζεται να δίνει λογαριασμό για τις κινήσεις ή τις αποφάσεις του εφόσον επηρεάζουν μόνο τον ίδιο. Μπορεί ανά πάσα στιγμή να αλλάξει το πρόγραμμά του χωρίς να ενημερώσει ή να ρωτήσει κανέναν. Μπορεί να αποφασίσει αν θα μείνει μόνος του και για πόσο. Όλα αυτά.
Ανάλογοι είναι και οι συμβιβασμοί. Πρώτα απ'όλα είναι ότι πρέπει να κάνεις παρέα με τους συγγενείς του συζύγου σου το οποίο θεωρώ τον μεγαλύτερο συμβιβασμό που πρέπει να κάνει ένας παντρεμένος. Το ίδιο με τους φίλους και τους συνεργάτες του. Πρέπει να αποφασίζετε μαζί για όλα, από τά πιο απλά ως τα πιο περίπλοκα. Και φυσικά πρέπει να είσαι μονογαμικός στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Επίσης δυο άνθρωποι πολύ σπάνια έχουν ακριβώς τα ίδια γούστα και τις ίδιες ασχολίες και αν συμβαίνει αυτό σίγουρα δε θα τύχει να καταλήξουν ζευγάρι. Οπότε ως παντρεμένος πρέπει να ακολουθείς ενίοτε και τις ασχολίες του συζύγου σου ακόμα κι αν δε σού αρέσουν καθόλου (εκτός αν είσαι σαν εμένα και δηλώσεις εξαρχής αυτά που σιχαίνεσαι και δεν πρόκειται ποτέ να κάνεις με τις ανάλογες επιπτώσεις φυσικά αλλά συγγνώμη, ταινίες με σκοτωμούς και ξύλο δε βλέπω!

). Ως εργένης δε θα χρειαστεί ποτέ να το κάνεις αυτό.