οντως αλλο νησι κι αλλο στερια.τα γιατι πολλα,οταν εισαι σε στερια περνεις τ αμαξι και πας λιγο παραπανω και ξεφευγεις,μια κυριακη πχ.
οταν ομως εισαι σε νησι,κι ακριτικο νησι οπως η πατμος,πρεπει να περιμενεις το αναλογο καραβι,να εχεις τα αναλογα χρηματα(πανακριβα πλεον τα εισητηρια με καμπινα),να εχει τον αναλογο καιρο,μεχρι 6 μποφορ παλευεται,παραπανω λες το δεσποτη,παναγιωτη μεχρι να φτασεις πειραια,κι ειναι κι αυτες οι 9 ωρες που σε κανουν να μην το περνεις αποφαση τοσο συχνα.
ειναι πανεμορφα εδω,σαν τοπος,ωραιο τοπιο,καθαρο νησακι,ξεκλειδωτες πορτες κι αμαξια,ξεχασμενα παιδια στην πλατεια να παιζουν αφοβα.
ο κοσμος ειναι καπως,οι μαμαδιτσες ειδικα οπως εγραψε μια φιλη,εκανα παρεουλες πολλες,με μαμαδες και μη,αλλα δεν λεει.ανακατευονται μες στα ποδια σου,καλλυτερα θα ηταν να ηξερα απο πριν τι παιζει και να μην ειχα γνωρισει καμια,να ημουν στον κοσμο μου,οπως τον πρωτο καιρο.αλλα που να ξερει κανεις?στη πορεια τα μαθαινεις αυτα.οι φιλες καλες ηταν,δε μ ενοιαζε να μου τη λενε εμενα,το περνα στη πλακα τοσα χρονια,ητε για το τι ωρα ξυπναω,ητε για το οτι βαριεμαι να παω εκκλησια και για πολλα αλλα που δεν ειχα και δεν εχω ιδεα.ειναι και παπαδονησι εδω,εγω μεγαλωσα μ εναν πατερα που ειχε ενα τεραστιο σφυροδρεπανο πανω απ το τραπεζι,χαχα,θα μου πεις κι αυτος με τα χρονια αναθεωρησε πια αποψεις,αλλα οσο να ναι δεν μεγαλωσα με παπαδες.κι οτι εκανα το ελεγα,δεν το κρυβα,δεν εχω μαθει να κρυβω,να υποκρινομαι,να παριστανω κατι...
στην επαρχεια ειναι αγρια τα πραγματα ως προς την ανθρωπια,ναι αν θα πεσεις κατω και χτυπησεις θα βρεθουν 5-6 χερια να σε σηκωσουν,αλλα θα το εχει μαθει ολη η πατμος οτι χτυπησες,αλλος θα μαθει οτι πεθανες,αλλος οτι ειχες πιει κι επεσες,αλλος οτι δε βλεπεις καλα πια κι επεσες,αλλος θα σου πιασει τον πισινο την ωρα που επεσες,χαχαχα καπως ετσι.εμενα το ξαναλεω δε μ ενοιαζαν αυτα,τα περνα στο χαβαλε.ομως τα παιδια μεγαλωνουν,δε ξερω αν αντεξω την δικη τους εφηβεια εδω,η κορη μου ειναι στα 11 ειναι 1.60 υψος,μεγαλοδειχνει,ε την εχουν φαει,αυτο δεν αντεχω,δλδ οταν θα γινει 15 κι ερθουν και τ αγορακια,και τα φλερτακια στη ζωη της τι θα γινει,τι θα λενε?πως να τα χειριστω ολα αυτα?ευτυχως ειναι ηρεμο πλασμα,αλλα την πιεζει το συστημα κι εχει κλειδωθει ψυχικα,ειναι αδικο γιατι ειναι καλο παιδι.ο μικρος ο γιος μου 6 χρονων τυρανακος χαχαχα καμια σχεση με την κορη μου,βρηζει μιλαει ασχημα,τους απαντα,τους δινει δικαιωματα απο τωρα,μικρο ειναι θα πεις,ε εδω δεν τους νοιαζει αν ειναι μικρο,βγαζουν ταμπελες πολυ ευκολα.
θυμαμαι τη δικη μου εφηβεια,που ημουν πανκιο χαχα,δε με ηξεραν τοτε φυσικα,χαιρομαι που μεγαλωσα πειραια και περασε η φαση γιατι φαση ηταν,αν τα εκανα εδω ακομα θα μ ελεγαν αλητισσα,κι ας μην ημουν.αυτα σκεφτομαι και ανησυχω,δε θα φυγω για παντα,πλεον με την κριση δεν ειναι ευκολο.απλα ειναι στιγμες οπως προχτες που φρηκαρω με τη συμπεριφορα καποιων.μου περναει μετα,απλα με φερνουν σε απογνωση,ειναι δυσκολα σε τοσο μικρες κοινωνιες.ακομα και παρενοχληση ανηλικων γινεται και κανεις δε λεει τιποτα γιατι ειναι ολοι συγγενεις και δε τα βγαζουν στη φορα.εγω εχω τα παιδια μου κολημενα απανω μου,οπου παω μαζι μου,πρωι-βραδυ,παρεουλα,δεν τα εμπιστευτηκα ποτε σε κανεναν να παω για ενα ποτο.μονο ο αντρας μου τα κραταει αν θελω να βγω,αρκει να τα εχω κοιμησει πρωτα.ειναι περιεργα,δεν θελω να φανω αχαριστη με τη ζωη,τωρα που στην αθηνα ειναι τοσο δυσκολα,με ανεργια,φτωχεια κλπ.αλλα ειναι περιεργα.
