Μάλλον το ανάποδο συμβαίνει, δηλαδή μάλλον εγώ δεν σου έδωσα να καταλάβεις τι εννοώ, αν κρίνω από την τελευταία σου απάντηση.
Πάμε άλλη μια, τελευταία, ώστε να προχωρήσουμε μετά στο επόμενο δίλημμα.
Γράφεις:
οι πρώτοι 5 που βρίσκονταν στην βασική γραμμή ήταν αυτό που λέμε την λάθος ώρα στο λάθος σημείο,με καμμία ελπίδα να σταματήσει το τρένο κάτι που είναι μοιραίο να συμβεί, που οι συγκυρίες το έφεραν έτσι ώστε να γίνει.
[...]
Οπότε θα αφήνα το τρένο στην γραμμή που είναι, σε όλες τις πιθανές παραλλαγές.
'Οπως βλέπεις δεν έχεις αποφύγει τη χρήση της "μοίρας"..
Δεν έχει ωστόσο μεγάλη σημασία διότι αυτό που λέω είναι ότι
δεν υπάρχει τίποτα μοιραίο εξ' αρχής. Κάτι ονομάζεται μοιραίο, μετά την τέλεσή του. Μέχρι να συμβεί είναι απλά ένα ενδεχόμενο.
Λες ότι θα συνέχιζες την προδιαγεγραμμένη σου πορεία, ότι αφού είχες σκοπό εξ' αρχής να πας από το σημείο Α στο σημείο Β, το πλέον ορθό είναι να ακολουθήσεις το αρχικό σου πλάνο κι αυτοί που βρέθηκαν στο δρόμο σου τώρα που έσπασαν τα φρένα, tough luck, ήταν στο λάθος σημείο τη λάθος στιγμή. (Αν καταλαβαίνω καλά, θεωρείς ως κομμάτι της ειμαρμένης την αρχική σου πρόθεση).
Αν λοιπόν στη βοηθητική γραμμή ήταν ένας σκύλος, με το ίδιο σκεπτικό εσύ θα συνέχιζες ευθεία, επειδή αυτή ήταν η πορεία σου πριν χαλάσουν τα φρένα... Με το ίδιο σκεπτικό δεν έχεις δικαίωμα να αποφασίσεις ότι η ζωή του σκύλου είναι λιγότερο σημαντική από των άλλων πέντε. Σ' αυτήν την περίπτωση το δίλημμα αλλάζει άρδην φυσικά.
Δες το απο αυτήν την πλευρά, είσαι βαριά τραυματισμένη και δυο ασθενείς μετά απο σένα ελαφρά, εσύ προηγείσαι να εξεταστεις, αν όμως γίνει αυτό οι δύο θα πεθάνουν,αν σου πάρουν την σειρά θα πεθάνεις εσύ.
Ή και το ανάποδο εσύ είσαι ελαφρά τραυματισμένη αλλά δεύτερη, προηγείται ένας μόνο το ίδιο τραυματισμένος, ποιος θα εξεταστεί πρώτος?
Ελπίζω να είναι αυτά τα ερωτήματα που περιμένεις απάντηση. Αν όχι, let me know.
Στο δίλημμα που εξετάζουμε δεν τέθηκε πουθενά θέμα προτεραιότητας! Το μόνο δίλημμα που τίθεται είναι αν
πέντε ζωές είναι πιο σημαντικές από μια. Σε αυτό καλούμαστε να απαντήσουμε και με την απάντησή σου δεν απαντάς σ' αυτό.
Σου είπα και παραπάνω ότι κατανοώ τον προβληματισμό σου ως προς τον Άνθρωπο σαν μοναδική οντότητα, όμως σε αυτή ειδικά την περίπτωση βρισκόμαστε μπροστά σε
αυτό το συγκεκριμένο δίλημμα. Είναι πέντε ζωές σημαντικότερες από μία;
Ναι, φυσικά σε κάθε περίπτωση θα ήθελα να σώσουν εμένα και δεν θα με παρηγορούσε καθόλου να πεθάνω επειδή έφτασα δεύτερη στο νοσοκομείο.
Όμως δεν είναι αυτό το θέμα μας.
Από την άλλη κάποιος που βρίσκεται σε θέση που μπορεί να επηρεάσει ανθρώπινες ζωές (πρόεδροι, διευθυντές, γιατροί κτλ) ίσως να είναι ακόμη και επικίνδυνο να βάζουν τον εαυτό τους στη θέση κάποιου άλλου και να αποφασίζουν τι θα ήθελε αυτός, σύμφωνα με το μοναδικό κριτήριο που μπορούν να έχουν: το δικό τους αξιακό σύστημα.
Σκέψου το λίγο αυτό... Εγώ (λέμε τώρα) είμαι πρόθυμη να θυσιαστώ για να σωθούν 100 άνθρωποι. Εσύ όμως βάζεις τον εαυτό σου στη θέση μου και σκέφτεσαι ότι δεν θα ήθελες κάποιος να σε θυσιάσει για να σώσει 100 ανθρώπους, άρα επηρεάζεις αυτό που αργότερα κάποιοι θα πουν πως "ήταν μοιραίο" με τη δική σου κρίση... χμμμ...
Απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω, δεν τηρείται αυστηρά σειρά προτεραιότητας στα νοσοκομεία. Όταν φτάσει ένα επείγον περιστατικό που κρίνεται από το ειδικευμένο προσωπικό πιο σοβαρό από αυτούς που ήδη προηγούνται, έχει φυσικά προτεραιότητα.
