Να σου μιλήσω ειλικρινά, τα έχω λίγο άσπρο μαύρο στο μυαλό μου. Αν κάποιος δεν δέχεται 100% τη διαφορετικότητα, το οτι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι και το οτι κανείς δεν είναι ανώτερος του άλλου, στα μάτια μου ναι, είναι προβληματικό αυτό να συμβαίνει. Δεν έχω "ολίγον έγκυος". Είτε πιστεύεις στις αξίες του ανθρωπισμού είτε δεν πιστεύεις. Και για αυτό μου το πιστεύω τσακώνομαι και με δικούς μου ανθρώπους, για την ακρίβεια δε συζητάω καν για αυτά τα θέματα γιατί ανεβάζω πίεση και δε θέλω.
Καταρχάς, σε ευχαριστώ που με διάβασες και διέθεσες το χρόνο σου για να μου απαντήσεις. Το εκτιμώ και βλέπω όντως την άποψή σου, αν και δεν σκεφτόμαστε ομοίως. Δεν είχα μια τετοια προσδοκία βέβαια, ξέρουμε ο καθένας τον διπλανό του, αλλά καλό είναι -γνώμη μου- να συζηταμε ψύχραιμα και με επιχειρήματα εκτός ιδεολογικών χαρακωμάτων (και αυτο ισχυει και για τους δικούς μου)
Δεν μπορώ όμως να μην παρατηρήσω, ότι αυτό που μου περιγράφεις ως τρόπος διαλόγου, έχει μιας μορφής πως να το πω, my way or the highway, ζηλωτισμός.
Δεν κρίνω, εντούτοις μου φαίνεται περίεργο, γιατι ειναι ενα χαρακτηριστικό το οποίο ιστορικά έχει "βάψει" για να στο πω λαϊκά, την ακρα δεξιά. Και ειναι κατι που το βλέπω στη σημερινή εποχή και εκτός αυτου του χώρου και δεν μου αρέσει.
Και το αφηνω εδω. Δεν υπάρχει λόγος να το επικρίνω. Δεν ταιριάζουμε εδω και αυτό είναι.
Φαντάζομαι όμως, καταλαβαίνεις πως, αν σε συλλογικό επίπεδο, κάνετε διάλογο εσείς έτσι, και κάνουμε κι εμείς διάλογο πάλι έτσι απο την άλλη πλευρά, καήκαμε σαν ανθρωπότητα.
Ήδη, δεν πάει καλά το πράγμα, δεν θα καταλάβουμε ο ένας τον άλλο κι αυτο ειναι κακό κατα τη δική μου οπτική.
Δε νοείται στο δικό μου μυαλό, για να διατηρήσεις - συντηρήσεις εσύ (γενικό το εσύ) αυτά που έχεις συνηθίσει τόσα χρόνια και να μην προχωρήσεις μαζί με την εξέλιξη και την πρόοδο, να καταπιέζονται άνθρωποι ΠΟΥ ΔΕ ΦΤΑΙΝΕ κιόλας σε τίποτα.
Θα μπορούσα κι εγω λοιπόν, δυνητικά να σου πω: "Κι επειδή δεν νοείται στο δικό σου το μυαλό, εγω τι φταίω βρε Χιμέλα μου; Εσυ διατηρείς μια τετοια κάθετη άποψη. Δικό σου ειναι το ζήτημα για να επιλύσεις."
Το ίδιο δεν λέτε και για τους συντηρητικούς άλλωστε; "Δε φταιει ο άλλος που ειναι μετανάστης, εσυ φταις που εισαι φασίστας";
Κι εδω έρχεται το ζουμάκι της υπόθεσης. Είναι πως το βλέπει ο καθενας, απο ποια οπτική.
Στέκεσαι πιο πίσω, κανεις δεκα βηματα πίσω, και βλέπεις αντί για τον Βαλ, αντι για τη Χιμέλα, τα γεγονότα και μόνο αυτά.
Εσυ βλέπεις ανθρώπους που καταπιέζονται, χωρίς να φταίνε σε τίποτα. Ωραία. Ούτε κι εγω το θέλω αυτό. Γιατί κάλλιστα όπως πολύ σωστά έχει ειπωθεί, θα μπορούσα να είμαι στη θέση σου, Μουσουλμάνος, μαύρος, gay, αλλοδαπός και πάει λέγοντας.
Κι εδω έρχεται το πρόβλημα.
Άρα υπάρχουν θέσεις! Υπάρχει ο αντρας, υπάρχει η γυναικα, υπάρχει ο στρέητ, υπάρχει ο gay, υπάρχει ο Χριστιανός κλπ.
Το πρόβλημα για εμας, τουλάχιστον περισσότερο για τη δική μου συλλογιστική θα μιλήσω, δεν ειναι η γυναίκα, ο gay, ο μη λευκος άντρας, ο αλλοδαπός κλπ.
Να μην καταπιεστούν ουδέποτε! Αλλά, να μη μπλέξουμε και τις θέσεις μας. Όπως είπαμε ο καθενας έχει τη θέση του. Γιατι λοιπόν να μην αναγνωριστεί η θέση του, να βελτιωθεί το βιοτικο του επίπεδο, αλλά αντίθετα θα πρέπει να αναμειχθεί με τη δική μου; Και γιατί η δική μου η ιδιαιτερότητα και η θέση, θα πρέπει να απορροφηθεί από τη δική του;
Και θα έρθει κάποιος να μου πει "μα δε ζητάμε να σας απορροφήσουμε, ζητάμε να συμβιώσουμε διπλα σας με πλήρη δικαιώματα". Δεκτό.
Μόνο που δεν ειναι αυτό που γίνεται απο τις παγκόσμιες ελίτ. Και εκει ειναι που βλέπουμε εμείς κάτι, το οποίο εσείς δεν το βλέπετε και το μεταφράζετε ως άρνηση στον τερματισμό της καταπίεσης.
Πάμε σε ένα παράδειγμα, έχει και συνέχεια η συζήτηση:
Ο πολιτικός γάμος των ομόφυλων ζευγαριών, σε τί σε ενοχλεί ρε φίλε; Εξήγησέ μου; (γενικά μιλάω). Είναι αυτό που λένε πολλοί, κάνε ό,τι θες στο κρεβάτι σου αλλά μη μου το ρίχνεις στα μούτρα. Γιατί; Γιατί εσύ έχεις περισότερα δικαιώματα από μένα; Ποιος το ορίζει αυτό;
Ωραία. Πολύ ωραίο παράδειγμα. Ενταξει το ξερω οτι εδω μιλας γενικά, προσωπικά δεν έχω θεμα και ενόχληση (εκτός θρησκείας) αλλά ας το συζητησουμε χάριν παραδείγματος.
Τι ζητάμε; Γάμο ομοφυλοφίλων. Πολύ ωραία.
Ποια ειναι η καταπίεση; Οτι (οπως το ειδα εγω) δεν εχουν δικαιωμα οι ομοφυλοφιλοι για το Α, Β , Γ απέναντι στο νόμο, στην κοινωνία, στα κληρονομικά, κλπ κλπ ή έστω και συναισθηματικά για να αισθανθούν στο κατω κατω της γραφής πλήρεις και να ζουν χαρούμενοι.
Μέσα! Να το αποκτήσουν!
Που έχει φτάσει όμως η όλη συζήτηση; Στο να γινει γάμος ορθόδοξος μες την εκκλησιά, μεταξυ αντρών. Ωπα!
Τι σχέση εχει το θρησκευτικο δόγμα, με την ισότητα των πολιτων μιας χώρας; Το δογμα λέει Α. Το δόγμα δεν δέχεται το Β. Γιατι να νομοθετησει με το στανιό η πολιτική ηγεσία ή το εξαρτωμενο απο αυτην παπαδαριό να αλλάξει το δόγμα; Ας φτιάξουν δικό τους δόγμα, να δέχεται και το Α και το Β.
Για να μην παω στο τι σχέση έχει η υιοθεσία (τεκνοθεσία).
Και φτάνει στο σημειο ο συντηρητικός να πει, άρα σκοπος των ισχυρών, δεν ειναι τα δικαιωματα του φίλου μου του Γιωργου και του Μακη που ειναι ομοφυλόφιλοι, αλλά να αλλοτριώσει το δόγμα, να αλλοτριώσει την εκπαίδευση, να αλλοτριώσει τα πάντα εξαφανίζοντας αυτο που ημουν εγω για να φέρει κατι νεο.
Δε σου λεω οτι ειναι οντως ετσι. Σου λεω πως σκεφτόμαστε. Υπάρχει η αλήθεια οπως τη βλέπετε εσείς, η αλήθεια όπως τη βλέπουμε εμείς και η αντικειμενική αλήθεια. Το που θα κατσει πιο κοντα, σε ποια απο τις δυο άλλες αλήθειες, η αντικειμενική αλήθεια, θα το δουμε στο τέλος ή απλά θα σφαχτούμε και θα επικρατήσει η αλήθεια του ενός μέρους.
Σχετικά με τη θρησκεία, παραδέχομαι οτι πολλές φορές έχω ειρωνευτεί. Λάθος μου.
Δεκτό. Σε ευχαριστώ.
Λες οτι κάποια πράγματα έχουν δοκιμαστεί κι είναι καλό να μείνουν. Εγώ πιστεύω οτι αυτό που αλλάζει είναι αυτό που είχε ψεγάδια εξαρχής και γι' αυτό αλλάζει, οπότε καλώς αλλάζει. Αυτά που παραμένουν, πχ ο θεσμός της οικογένειας, καλώς μένει.
Πέτρα που κυλά δε χορταριάζει. Οι αλλαγές που προέρχονται από την ανάγκη της εκάστοτε κοινωνίας πρέπει να συμβαίνουν όσο κι αν ξεβολεύονται κάποιοι.
Μμμμμ, ωραία.
"Η ανάγκη της κοινωνίας."
Σε τι ποσοστό όμως ειναι πραγματικά μια αναγκη δημιουργημενη απο την κοινωνία για την κοινωνία;
Και θα σου φέρω εγω ενα δικό μου παράδειγμα, με τη λαθρομετανάστευση. Ή μετανάστευση/πρσφυγικό όπως θα το αποκαλούσατε εσείς.
Ήρθαν ενα εκατομμυριο άνθρωποι. Ανθρωποι σαν κι εμας, ή και όχι και τόσο ακριβώς σαν κι εμας, γιατι έχουν τη δική τους ξεχωριστή πίστη και κουλτούρα.
Από που ήρθαν; Απο εμπόλεμες περιοχές ή κι απο άλλες;
Γιατί ήρθαν; Μηπως γιατι οι ισχυροι του κόσμου έβαλαν άλλους και διέλυσαν τις πατρίδες τους, για να έρθουν ως φτηνα εργατικά χέρια στην ξενιτιά δίχως ρίζες πια, άρα και εξαρτημενοι απο τα στοιχεία της φυσης και την ανθρωπινη απληστία, για να κερδίσουν οι εταιρίες και οι βιομηχανιες όπλων και πρώτων υλών;
Εσείς θα πείτε "μα δεν έχει σημασία, είναι συνανθρωποι μας, να τους βοηθησουμε"
Κι εγω θα σου φέρω το εξής ερωτημα. Εστω οτι η χωρα δεν ήταν χώρα και ήταν αεροπλάνο με 100 θέσεις. Και οι 80 ηταν γεμάτες. Και έρχονταν αλλοι 100 επιβάτες. Και ο πιλότος έλεγε όχι, δεν χωράμε. Οι ήδη υπάρχοντες θα δυσανασχετήσουν, οι άλλοι 100 θα δυσανασχετήσουν που θα στριμωχτούν, το αεροπλάνο θα πάθει ζημιά από την πολυκοσμία, τις ταραχές για το ποιος θα κατσει στα καθισματα και ποιος στο πάτωμα και εν τέλει δε θα μπορέσει απο το βάρος να απογειωθεί, αλλά θα μείνει καθηλωμένο να ψαχνουν 10 ωρες ποιος δικαιουται μια θεση περισσοτερο απο τον άλλο.
Ο αριστερός θα πει "ολοι δικαιούνται να ταξιδεύουν, ο πιλότος ειναι φασίστας που δεν θελει τους έξτρα 100"
Ο δεξιός θα πει "χωραμε άλλους 20, καλα κανει ο πιλότος και δεν τους θέλει γιατι αν βάλουμε κι αυτους τους 20 μετα θα διαμαρτυρηθουν οι υπόλοιποι απέξω, γιατι δεν ειναι αυτοι οι 20 και ειναι άλλοι 20, οπότε δεν μπαινει κανένας και ειμαστε καλά, έχουμε πληρώσει εξάλλου 4000 χρονια πριν το εισιτηριο να βρισκόμαστε σε αυτο το αεροπλάνο (ελλαδικό χώρο), ας πληρωσουν κι αυτοι δικο τους"
Από που κι ως που λοιπόν, το να ερθουν άλλοι 100 υπεράριθμοι, έγινε αναγκη των 80 που ησαν μέσα; Απο πουθενά!
Ειναι αναγκη της εταιρίας, για να κόψει κόστη.
Όπως και η λαθρομεταναστευση ειναι -κατα την ερμηνεια κάποιων- αναγκη των εταιριών για φτηνα χέρια και αλλαγη της ευρωπαικης ηπείρου σε ενα μείγμα ανθρωπων για να ειναι πιο ελέγξιμοι, χωρίς συλλογική ομοιογενεια για συνοχή άρα και χωρίς αντιστάσεις στις προσταγές του κορποράτου.
Ο Ελληνικος λαός μπορούσε να επιβιώσει και χωρίς ενα εκατομμύριο ανθρωπους απο τα βαθη της Ασίας. Αρκει οι πολιτικοι να μην έτρωγαν με χρυσα κουτάλια, αρκει να υπήρχαν αξιοπρεπείς διαχειρισεις οικονομικών εργασιακών και άλλων θεμάτων και μια χαρά θα ήμασταν. Δε θα θέλαμε 100.000 απο την άλλη άκρη του πλανήτη για να "συντηρησουμε το συνταξιοδοτικο" ούτε "να βρουν φτηνα χέρια οι εργοδότες"
Να βάλουν το χέρι στον πάτο τους ή στα φουσκιά που έτρωγαν 40 χρονια με χρυσα κουτάλια, ή στην τελική ας το διαλύσουν το μαγαζί.
Από που κι ως που εγινε δική μου αναγκη αυτου του είδους η πρόοδος;
Πως θα με βοηθησει ο μεταναστης σε αυτό; Δε μου εχει κανει τιποτα ο άνθρωπος καλά να ειναι, αλλα πως θα με βοηθήσει τώρα, που ζω, οχι σε 30 χρονια.
Αντιθετα, αν οι άλλοι πάψουν να τρωνε με χρυσα κουτάλια κι αφησουν τις καρέκλες, αυτο θα με βοηθήσει.
Η πέτρα που κυλάει, μπορει να μη χορταριάζει, αλλά απο την πολλή κύλιση, μπορει να γινει τόσο λεία κι ανεξέλεγκτη που να μη σταματάει και να μας πλακώσει όλους μετά.
Ναι. Συμφωνα με τις ανάγκες μας. Αλλα να ειναι ΟΝΤΩΣ οι αναγκες μας.
