"Έχω κάνει τίποτα στη ζωή μου, ή τόσο καιρό την παρατηρούσα να φεύγει;
Με ξέρει κανείς;
Υπάρχω;;;"
Δεν ειναι τραγικο, να φτασει ενας ανθρωπος να μην εχει καταφερει κατι στη ζωη του και σε κανεναν τομεα αυτης να μη νοιωθει "ορατος"?...Ποσο ομως κατι τετοιο χαρακτηριζει την πλεοψηφια, τον κανονα? Προσωπικα πιστευω καθολου...Μπορει να νοιωσει καποιος οτι σε καποιον τομεα της ζωης του θα μπορουσε να ειχε κανει, δωσει περισσοτερα, αλλα καπου αλλου θα τα ειχε παει καλυτερα...Σημασια εχει να βλεπουμε το ποτηρι ψισογεματο και οχι μισοαδειο...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.