Για τον Στάλιν τώρα. Εγώ όταν ακούω "Σταλινισμός" αντιλαμβάνομαι τον τρόπο διακυβέρνησης του Στάλιν, που από' τι ξέρω δεν ήταν και αξιέπαινος...
Σε αυτό που λες στο τέλος δεν έχεις άδικο, όμως εφόσον έκανε κάποια λάθη και εγκλήματα, γιατί σήμερα ακόμη τον επιδοκιμάζουν; (μιλάω για αυτά τα άτομα του κόμματος που ανέφερα πριν.)
Αν δεν κάνω λάθος, αυτός είναι και ένας από τους λόγους της διάσπασης του ΚΚΕ σε μικρότερα κόμματα (σύριζα, δημαρ κλπ), ότι δηλαδή τα μέλη των κομμάτων αυτών έχουν κάποιες διαφορετικές θέσεις με το ΚΚΕ, μία εκ των οποίων είναι ο Σταλινισμός.
Έχω λόγο που σου ζήτησα να μου πεις περισσότερο αναλυτικά το τι είναι ο σταλινισμός και τι έκανε ο Στάλιν ως ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΣΕ στην ΕΣΣΔ. Προφανώς κάποιος και μόνο που ακούει παράγωγες λέξεις από το όνομα του Στάλιν, τις συνδέει αμέσως με κάτι κακό. Αν, όμως, ως σταλινισμό θεωρήσουμε ολόκληρη την πολιτική του, τότε, πρέπει να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα για το τι θεωρούμε κακό και τι όχι.
Ως εγκλήματα του Στάλιν, συνήθως εννοούνται οι δίκες της Μόσχας. Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να κοιτάξουμε τι ακριβώς συνέβη τότε. Έχω πχ ακούσει από αναρχικούς ότι ο Στάλιν τότε κατέπνιξε μία λαϊκή εξέγερση και εκτέλεσε όσους ήταν πολιτικά αντίθετοι με αυτόν. Αυτό το πράγμα δεν ισχύει ούτε στο ελάχιστο. Καταρχάς η εκτέλεση όσων εκτελέστηκαν, γινόταν μετά από δίκη, δεν τους έβρισκαν μες τα σπίτια τους και τους σκότωναν πχ. Ποιοί ήταν οι καταδικασθέντες; Ήταν αθώοι εργάτες που διεκδίκησαν δικαιώματα και αντιτάχθηκαν στην πολιτική του ΚΚΣΕ; ΟΧΙ. Ήταν άνθρωποι ευκατάστατοι που θίχτηκαν τα οικονομικά τους συμφέροντα και άρχισαν να καίνε εργοστάσια, κτίρια, σπαρτά και λοιπά, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα εν τέλει στους πολίτες ολόκληρης της χώρας, για να ρίξουν το καθεστώς και να θέσουν φιλικό δικό τους το οποίο δε θα έθιγε τα συμφέροντά τους. Δεν ήταν κάποιοι καλοί άνθρωποι, δηλαδή, δικάστηκαν και κρίθηκαν ένοχοι για προδοσία του λαού. Το θέμα είναι κατά πόσον έπρεπε να εκτελεστούν ως προδότες ή όχι. Γνώμη του ΚΚΕ είναι ότι θα μπορούσε να αποφευχθεί, όμως, η ποινή τότε σε όλον τον κόσμο για προδοσία ήταν η εκτέλεση και εν πάση περιπτώσει ο Στάλιν ήθελε να δώσει το μήνυμα, ότι δεν μπορεί ο καθένας να κάνει ότι θέλει. Υπερβολικό, ναι, αλλά το θέμα που τίθεται εδώ, δεν είναι μόνο ένα θέμα για στον Σοσιαλισμό-Κομμουνισμό, αλλά γενικότερα: πώς αντιμετωπίζουμε την λαϊκή-εθνική προδοσία.
Επιστρέφοντας στον θέμα. Ολόκληρη η πολιτική του Στάλιν, δεν μπορεί να συμπυκνωθεί στις δίκες της Μόσχας ή και σε άλλα κακώς κείμενα, αν θέλεις. Υπήρξε σημαντικό έργο επί εποχής του στην οικοδόμηση του Σοσιαλιστικού κράτους. Απέκτησε η χώρα ηλεκτρισμό, ύδρευση, εργοστάσια, ο κόσμος εκπαιδεύτηκε και εξαλείφθηκε ο αναλφαβητισμός και πολλά άλλα, όταν λίγα χρόνια πριν επί τσάρου, η χώρα θύμιζε μεσαίωνα. Δεν μπορεί, λοιπόν, κανείς να πει ότι είναι αντίθετος πλήρως με ότι έκανε ο Στάλιν, απλά και μόνο για να μην τον πουν σταλινικό και του κολλήσουν μαζί και ό,τι κακό συνεπάγεται αυτή η έννοια στην συνείδηση του κόσμου.
Αν με ρωτήσεις αν το ΚΚΕ τελικά είναι σταλινικό ή όχι, η απάντησή μου θα είναι ότι δεν είναι με την έννοια ότι δεν δέχεται πλήρως την πολιτική του Στάλιν και όχι μόνο για τις δίκες της Μόσχας που σου εξήγησα και παραπάνω, αλλά και σε άλλα βασικά ζητήματα της πολιτικής του που μάλιστα εκείνα έχουν και μία βασική σημασία για τον Σοσιασλισμό. Όμως, δεν μπορεί και σε καμία περίπτωση να αρνηθεί κανείς το σημαντικό έργο του Στάλιν στην οικοδόμηση του Σοσιαλιστικού κράτους.
Τώρα για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΔΗΜΑΡ. Ούτε η ΔΗΜΑΡ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ έχουν καμία σχέση με το ΚΚΕ ή τον κομμουνισμό. Μόνο μία συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, ο ΣΥΝασπισμός ήταν κάποτε σε εκλογική συμμαχία με το ΚΚΕ από την οποία το ΚΚΕ αποχώρησε ('91). Ο λόγος αυτής τη διάσπασης ήταν ότι υπήρξε ένα ρεύμα «ανανεωτών» οι οποίοι ουσιαστικά μετά την διάλυση της ΕΣΣΔ, ούτε λίγο, ούτε πολύ είπαν «εντάξει παιδιά, ως εδώ ήταν ο κομμουνισμός, πάμε τώρα να κάνουμε τον καπιταλισμό φιλικό προς του ανθιρώπους»... Κάτι τέτοιοι άνθρωπου έμειναν στον ΣΥΝ και ψήφισαν το Μάαστριχτ και τώρα αυτήν την περίοδο που μιλάμε συμφωνούν στους τόπους δουλειάς τις περικοπές των μισθών και όλα αυτά τα σκατά που ζούμε με όραμα «την υγιή επιχειρηματικότητα» και τον «καλό και εξανθρωπισμένο καπιταλισμό»...
Και για να κλείσω (γιατί αυτό το θέμα με τον οπορτουνισμό και τον ρεφορμισμό μπορώ να το συζητώ για σελίδες επί σελίδων), η διαφωνία του ΣΥΝ δεν ήταν κανένας Στάλιν, ήταν ο ίδιος ο Κομμουνισμός.
