Δεν γίνομαι τόσο καταπιεστική. Ναι θα πήγαινα μαζί του ακόμα κι αν δεν μου άρεσε και θα προσπαθούσα να βρώ λόγους για να το χαρώ κι εγώ το ίδιο.

Πιστεύω πως όταν είσαι με κάποιον χαίρεσαι με την χαρά του και τούμπαλιν και πως πρέπει να ψάχνεις τον λόγο που ο άλλος αγαπάει κάτι για να το αγαπήσεις κι εσύ. Οσο για τα γούστα που διαφέρουν τόσο ίσως να μην κολάγαμε από την αρχή, γιατί πολύ απλά δεν θα μπορούσαμε να διασκεδάσουμε με παρόμοιο τρόπο αλλά μόνο χώρια.

Πρέπει να υπάρχουν διαφορετικά ενδιαφέροντα σε ένα ζευγάρι και
ο συμβιβασμός είναι βασικό στοιχείο σε μια σχέση.
Δλδ του αρέσουν οι ροκιές κι εμένα τα μπουζούκια οκ? Την μια που θα βγούμε πάμε να χτυπηθούμε και να πορωθούμε με κάτι δυνατό και την άλλη πάμε μπουζούκια να λικνίσουμε τα κορμιά μας!

Τώρα αν ο ένας εκ των δύο δεν είναι διατεθημένος να βάλει νερό στο κρασί του και θέλει μόνο να ευχαριστεί την πάρτη του, τότε αυτή η σχέση μόνο καταλάθος μπορεί να προχωρήσει!(γνώμη μου πάντα!)