Χμ..
Η ανθρώπινη ψυχή είναι τόσο αναπόφευκτα θύμα του πόνου, που δοκιμάζει τον πόνο της οδυνηρής έκπληξης ακόμα και εκεί που ήταν αναμενόμενος.
Ένας άντρας, που όλη του τη ζωή μιλούσε για την αστάθεια και την ελαφρότητα των γυναικών σαν κάτι το φυσικό και επόμενο, θα δοκιμάσει όλη τη θλίψη μιας πικρής έκπληξης όταν θα προδοθεί στον έρωτά του -όμοια μ'αυτόν που είχε ανέκαθεν ως πιστεύω και ελπίδα την πίστη και τη σταθερότητα της γυναίκας.
Ένας άλλος, που θεωρεί τα πάντα κενά και κούφια, θα αισθανθεί σαν κεραυνό την ανακάλυψη πως ό,τι γράφει, οι άλλοι το θεωρούν τίποτα ή πως οι προσπάθειες του για να διδάξει είναι εντελώς μάταιες ή πως η μετάδοση της συγκίνησης του είναι πλασματική.
Δεν πρέπει κανείς να πιστεύει ότι οι άνθρωποι στους οποίους συμβαίνουν αυτές οι ατυχίες, και άλλες ατυχίες παρόμοιες, δεν υπήρξαν ειλικρινείς σε ό,τι είπαν ή εγραψαν, και όπου οι εν λόγω ατυχίες ήταν προβλεπόμενες ή σίγουρες. Η ειλικρίνεια μιας ευφυούς επιβεβαίωσης δεν έχει καμιά σχέση με τη φυσικότητα της αυθόρμητης συγκίνησης.
Έτσι φαίνεται να έχουν τα πράγματα, η ψυχή φαίνεται να γνωρίζει εκπλήξεις μόνο και μόνο για να μην της λείπει ο πόνος, για να την ακολουθεί πάντα το όνειδος, για να μην απουσιάζει ποτέ η θλίψη, για να έχει ο καθένας το μερίδιο του στη ζωή.
Όλοι είμαστε ίσοι ως προς την ικανότητα μας για την πλάνη και τον πόνο. Δεν τη γνωρίζει παρά μόνο αυτός που δεν αισθάνεται. Οι πιο υψηλόφρονες, οι πιο ευγενείς, οι πιο προνοητικοί, είναι αυτοί που υφίστανται και υποφέρουν από αυτό που προέβλεπαν και περιφρονούσαν.
Αυτό ονομάζεται ζωή.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.