Μα δεν φταίνε οι διαφημιστές για αυτό, ο κόσμος φταίει που τους δίνει τέτοιες στατιστικές (όπως και με την τηλεόραση, ο μέσος άνθρωπος είναι τέτοιου επιπέδου και θέλει τέτοιες εκπομπές).
Έχετε δει μεσημεριανάδικα;
Για να φτάσει τόσο χαμηλά μια εκπομπή σαν κι αυτές, χρειάζονται δυο παράγοντες: η φτήνια του παρουσιαστή που κάνει τα πάντα για τα νούμερα και τα… «νούμερα» που θα φέρουν νούμερα…
Tο μαράζι των καναλαρχών-διαχειριστών είναι οι ποσοτικοί δείκτες-επισκεψιμότητα και αριθμός σχολίων που κάθε τόσο αναγγέλλονται καμαρωτά, βαρύγδουπα και με επισημότητα.
Ποιος κόπτεται για την άνοδο της ποιότητας αν αυτό θα καταβαράθρωνε τους εν λόγω δείκτες;
Και μην αρχίσει το γνωστό τροπάρι για την ποιότητα των ποστ-το μισό στέκι είναι τα σχόλιά του…κι αν αυτά πάσχουν, δε θα πει αυτό πως πάσχει όλο το σύστημα…αρκεί η επισκεψιμότητα να είναι σταθερά ανοδική ή σε σταθερά επιθυμητά στάνταρτς.
Σε αυτή τη περίπτωση η στοχευμένη διαφήμιση έρχεται να υπερκεράσει τη χαμέρπεια γιατί μας θέτει ακόμη εντός του αρχικού στόχου.
Γενικά, πάντως η κατάσταση με τις διαφημιστικές καμπάνιες διαμορφώνεται ανεξέλεγκτη,
μα τα … κατάπτυστα συμφέροντα των διαφημιστών φαντάζουν απίστευτα πιο ελκυστικά σε σχέση με το ποιοτικό έλλειμα των χώρων διαφήμισης.
Δεν είναι ανάγκη νʼ ακουστούν ολοφυρμοί διαφημιστικών ή να γίνεται διαρκής επίκληση στο σατανά των συναισθημάτων (χειραγώγηση του καταναλωτή) για να αναζητήσουμε αυτό που έχουμε στη ψυχή μας και πρεσβεύουμε ως γενική μας στάση για όσο ζούμε..
Ο κόσμος έχει κουραστεί να του λένε πως πρέπει να νιώσει τί πρέπει να σκεφτεί και που θα δώσει τον οβολό των λόγων του…οπότε κάθε τι στοχευμένο, άστοχο..
Υπάρχουν κανόνες μα είναι κρυφοί, γιατί γίναμε πολλοί και πρέπει κάποιοι να απορρίπτονται…
