Να τα πάρουμε ένα ένα και να συμφιλιώσουμε μερικές απόψεις κάπου στη μέση; Η αλήθεια δεν είναι ούτε στο δικό σου άκρο, ούτε στο άκρο των απαντήσεων των 18άρηδων που σε στόλισαν δεόντως. Δεν ξέρω αν θα είναι στα λόγια μου η αλήθεια, αλλά σίγουρα δεν είναι στα άκρα σας.
Πάμε:
Ως εδώ είμαστε καλά. Έχουμε την περιγραφή των επιλογών που έχει κάνει ένας άνθρωπος στη ζωή του, εν προκειμένω εσύ και μπράβο σου που τις έκανες. Καλές ή κακές, είναι δικές σου.
Με συγχωρείς πολύ, άμα η οικονομική σου κατάσταση δεν σου επιτρέπει μετακίνηση με ταξί ή με αυτοκίνητο, είσαι αναγκασμένη να χρησιμοποιήσεις τα μέσα μαζικής μεταφοράς, και ΟΧΙ δε μπορείς να κρίνεις κάποιον από τις οσμές του. Μπορεί να είναι έτσι ο άνθρωπος και παρόλο που έκανε μπάνιο να έχει υπερβολική εφίδρωση. Μπορεί να έβηξε γιατί πνίγηκε από το σάλιο του. Μπορεί να έκλασε γιατί πιεζόταν. Εγώ την εχω αμολήσει στο μετρό παλιά. Ναι ντρεπόμουν, ναι είχα κατακοκκινίσει αλλά συνέβη και ήταν ανθρώπινο. It frakin happens και δεν έχεις το δικαίωμα να πεις τον άλλο βρωμιάρη επειδή έτυχε να μυρίσει. Κάλλιστα μπορεί κι αυτός να σε πει βρωμιάρα γιατί το νεο άρωμα πατσουλί τσουκνίδα που φοράς, του χει σκίσει τα ρουθούνια... Θα σου άρεσε; Όχι, δε θα σου άρεσε, και θα έλεγες "στα παπάρια μου μωρέ με τον κομπλεξικό, εγώ έτσι είμαι." Ε το ίδιο λένε κι αυτοί για όσους τους κατακρίνουν.
Εδω θα συμφωνήσω απόλυτα. Στα ελληνικά πανεπιστήμια λείπει ο διάλογος και η δημιουργικότητα. Υπάρχει η μονόχνωτη αποστήθιση στο διάβασμα και η στείρα αναπαραγωγή του βιβλίου κατα την παράδοση. Είναι μερικοί (τονίζω το μερικοί, διότι δεν είναι όλοι έτσι) που επειδή βρέθηκαν δίπλα σε ένα μεγαλοκαθηγητή και πήραν διδακτορικό και χώθηκαν σε μια αίθουσα ως βοηθοί και ύστερα ως λέκτορες, νομίζουν ότι έχουν πιάσει τον παπά από τ' αρχίδια και μιλάνε σε κανα κοιτώνα από κλούβιους στρατιώτες. Τους βγαίνει όλο αυτό το καταπιεσμένο "ρε κερατά εμένα με σκίσανε για να φτάσω εκεί, θα σκίσω κι εσένα τώρα που είμαι εγω το μεγάλο ψάρι κι εσύ το μικρό". Βεβαίως υπάρχουν και λαμπρές εξαιρέσεις και το κατάλαβα αυτό όταν το 2004 άλλαξα σχολή και είδα τελείως διαφορετικό και πολύ προχωρημένο στυλ διδασκαλίας εκεί που περίμενα μια από τα ίδια.
Εδώ κάτι πήγε πολύ στραβά και τα έγραψες αυτά. Μάλλον είχες πολλά νεύρα εκείνη τη στιγμή και δεν ήξερες πως να συγκρατήσεις την πένα σου από το να τα γράψει. Δε μπορώ να φανταστώ άνθρωπο να γενικεύει τόσο άγρια για άλλους ανθρώπους, ΜΗ όντας εν θερμώ, βγάζοντας ταυτόχρονα την ουρά του απ' έξω.
Τα πράγματα έχουν ως εξής. Είσαι από τις μεγαλύτερες στο τμήμα σου και είναι φυσιολογικό να βλέπεις τη ζωή με μια άλλη ματιά. Εντάξει, ο άλλος θέλει να πάει στο Γκάζι, εσυ θες να κάτσεις σπίτι σου. Προτιμήσεις είναι αυτές. Σίγουρα, το να είσαι κάθε βράδυ και σε διαφορετικό κλαμπάκι και να πατάς στη σχολή μόνο και μόνο για να πεις με τους φίλους σου πόσο υγρό ήταν το πιπίνι που χτύπησες χτες και προχτες και παραπροχτες πάνω στη μπάρα, ή ο νεος γκόμενος που σε πληρώνει και σου φέρεται καλά με τα 500ευρά του, δεν είναι και τα καλύτερα παραδείγματα φοιτητών, γιατί πολύ απλά δεν κάνουν τη δουλειά για την οποία τους έστειλαν οι γονείς τους να σπουδάσουν. Ο πατέρας τους, υποτίθεται ότι τους πληρώνει για να σπουδάζουν, όχι για να ταϊζουν κάθε βράδυ το W και το Grey.
Ξαναλέω ότι αυτή η κατακραυγή είναι
μόνο γι αυτούς που είναι τουρίστες στη σχολή και
κάθε βράδυ ξοδεύουν
όλα τα λεφτά στα κλαμπ ψάχνοντας καμιά μικρούλα να χτυπήσουν (ή κανα γαμπρό να τους σβήσει τις φωτιές στο μεμέ οι δεσποινίδες) και
δεν είναι γι αυτούς που διασκεδάζουν μια δυο φορές τη βδομάδα και γίνονται φέσι, ή βγαίνουν για φραπεδούμπα.
Δεν είναι κακό το ενίοτε. Η υπερβολή είναι κακή. Όπως υπερβολή είναι και το να μη βγαίνεις καθόλου και να είσαι ένα σκατόφυτο που μαθαίνει ακόμα και τη βιβλιογραφία στο τέλος του βιβλίου και πάει την επόμενη μέρα και την κάνει εμετό στην αίθουσα.
Τώρα, περί ηλιθιότητας, λυπάμαι αλλά πρέπει να δεχτείς ότι υπάρχουν πιό έξυπνοι από σένα αλλά και πιό ηλίθιοι. Το χειρότερο; Πρέπει να τους αντέξεις, όπως αντέχουν κι αυτοί εσένα. Εγώ αυτή τη στιγμή για παράδειγμα, σου απαντάω με υπομονή και ευγένεια, ενώ η αλήθεια είναι ότι δεν σε συμπαθώ γιατί το στυλάκι σου μου τη δίνει. Παρόλαυτά, οφείλω να σε αντέξω, είτε είσαι πιό έξυπνη από μένα, είτε ηλίθια. Δεν ξέρω τι είσαι και δε θα σε κρίνω. Μην κρίνεις λοιπόν κι εσύ τους άλλους από την εμφάνισή τους ή τα λόγια τους, γιατί δεν ξέρεις, και γιατί δεν θέλεις να σε κρίνουν ούτε αυτοί ως άλλη μια "τελειωμένη γριέτζω που θυμήθηκε στα 25φεύγα της να πάρει το χαρτί".
Δε σου λέω κάτι εγώ. Σου λέω τι θα μπορούσαν να λένε αυτά τα σπυριάρικα χαζοχαρούμενα όπως τα αποκαλείς... Δηλαδή τι, επειδή ο αδερφός μου ήταν γεμάτος σπυριά είναι ανώριμος ή επειδή εγω έχω βάδισμα σαν του Dr House πρέπει να με πεις καθυστερημένο και να με αποκόψεις από την παρέα;
Τι μαλακία είναι ο στερεοτυπισμός σήμερα ρε, και κοίτα να δεις πως επεκτείνεται, σα τη γρίπη. Άλλο τα άκρα, και άλλο το να βάζουμε καλούπια και στερεότυπα. Νομίζω ότι και τα ίδια τα 18χρονα που είναι νορμαλ, δεν γουστάρουν να βλέπουν τους μαλάκες συμφοιτητές τους που περιέγραψα πριν. Ναι αυτούς που είναι κάθε βράδυ στα κλαμπ και μετά τρέχουν για σημειώσεις μια μέρα πριν την εξέταση. Μη τα ξαναλέω, τα είπα. Τα ίδια τα 18χρονα επίσης δε θα κάνουν παρέα με σαχλοκούδουνα και γελοίους γλοιώδεις τύπους που χαζογελάνε βλακωδώς και πετάνε συνέχεια μπούρδες. Ρώτα ένα 18χρονο από εδώ μέσα να δεις τι απάντηση θα πάρεις. Όχι θα σου πει αυτός, όχι θα σου πω κι εγώ που είμαι 28.
Για να κάνει κάποιος/α παρέα έναν/μια ηλίθιο/α που όλη την ώρα λέει πχ "ΜΠΟΥΑΧΑΧΑΧΑΧΑ λούτσα λούτσα λούτσα, μες το τρυφερό αιδοίο, ΧΑΧΑΧΑ αστείο εεεεεε;;;;"....
....πρέπει να ναι κι αυτός περιορισμένης νοητικής ικανότητας αναγκαστικά ή να ψάχνει κάποια άλλα πράγματα από αυτό το άτομο (κανα πηδηματάκι και όχι μυαλό και χαρακτήρα). Συνήθως οι μαλάκες και οι ηλίθιοι πάνε σε αγέλες. Αγελαίον χαρακτηριστικόν που λέει και ο Ευάγγελος Λεμπέσης στο "Η τεράστια κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγχρόνω βιω".
Από κει και πέρα, αυτοί είναι αυτοί και οι άλλοι είναι οι άλλοι. Δε γουστάρεις αυτούς; Τράβα με τους άλλους. Δε γουστάρεις ούτε τους άλλους; Τράβα μόνη σου το δρόμο σου. Δικαίωμά σου. Αρκεί να μη βάζεις στην ίδια σούπα όλους τους ανθρώπους λόγω διαφόρων χαρακτηριστικών ή εκφράσεων. ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ποιόν έχεις απέναντί σου.
Ναι, μερικοί είναι έτσι. Υπάρχουν κι αυτοί όμως που δεν είναι έτσι. Θυμήσου,
τα άκρα είναι το υπερβολικό ή το κακό, όχι το ενίοτε!
