Καλά ,αν μπορείς να χειρουργήσεις σκωλικοειδήτιδα εσύ και δεν το κάνεις επειδή δεν θέλεις πάω πάσο....
Τέλος πάντων ,στο θέμα μας.
Οταν μιλάμε για οικογένεια μιλάμε για καταμερισμό έργου. Η απόκτηση των αναγκαίων χρημάτων είναι το ένα σκέλος. Οταν ο ένας εργάζεται πχ σε μια επιχείρηση ή έχει μια επιχείρησηκαι λαμβάνει από αυτήν ένα εισόδημα και η άλλη εργάζεται στο σπίτι και μεγαλώνει παιδιά ,φτιάχνει φαγητό ,το έχει σε τάξη ή δεν ξέρω τι άλλο ,το εισόδημα αυτό παράγεται από το σύνολο της εργασίας και των ενεργειών και των δυο και όχι μόνο του ενός. Κατά συνέπεια το ζήτημα όπως το θέτεις δεν είναι ποιός φέρνει τα χρήματα στο σπίτι.Αν φτάσουμε στο σημείο να αποφασίζει αυτός που φέρνει το χρήμα αποκλειστικά κατά το δοκούν το τι ,το πότε και το πώς ,δεν μιλάμε για οικογένεια. Μιλάμε για μια δικτακτορία που απλά κάποιος έχει υπό την δεσποτεία του μια παιδομηχανή ή μια υπηρέτρια ή ακόμη ακόμη για να το πω άκομψα ένα δοχείο σεξουαλικής εκτόνωσης.
Με άλλα λόγια και αυτό είναι μια απλή σύμβαση έργου,όχι οικογένεια.
Οικογένεια όμως στην πραγματικότητα είναι αυτό που εξαφανίζει το εγώ υπερ του εμείς.Και στο εμείς δεν χωράει δικά μου -δικά σου. Οικογένεια σημαίνει συλλογική δράση ,αποφάσεις και ενέργειες που όλες μετράνε εξίσου.