Θαυμα= Να γινει καλα καποιος αρρωστος που δεν ειχε ελπιδες βασικα. Τωρα θαυμα ισως μπορουν να χαρακτηριστουν καποια φαινομενα που δεν μπορουν να εξηγηθουν μεσω της επιστημης. Γενικα δεν εχω δει τιποτα τετοιο και δεν πιστευω τιποτα απ οσα ακουω.
Υπάρχουν πολλές καταγεγραμμένες περιπτώσεις τέτοιων θεραπειών στις οποίες αναφέρεσαι. Τώρα δηλαδή θα πιστέψεις ξαφνικά; Ωστόσο, το πλέον ενδιαφέρον σημείο του ποστ σου, κατά τη δική μου ταπεινή αντίληψη, είναι αυτό που έχω κάνει bold: ότι
Ως θαύματα ίσως μπορούν να χαρακτηριστούν κάποια φαινόμενα που δεν μπορούν να εξηγηθούν μέσω της επιστήμης.
Ακριβώς γι' αυτόν το λόγο αγαπητή μου σε ρώτησα "Πώς και δεν έχεις δει κανένα θαύμα;". Το φαινόμενο της ζωής, είναι εντελώς αδύνατον να εξηγηθεί επιστημονικά. Η βιολογία προσπαθεί να το περιγράψει, όμως και η ίδια ομολογεί ότι αδυνατεί να το εξηγήσει. Επίσης, η γέννηση ενός παιδιού είναι ένα τεράστιο θαύμα, το οποίο ακόμη δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς και πίστεψέ με, θα αργήσει πολύ να συμβεί κάτι τέτοιο. Πώς δηλαδή ένα και μόνο κύτταρο, έχει τη δυνατότητα να δώσει έναν τόσο περίπλοκο οργανισμό, του οποίου τα τρισεκατομμύρια κύτταρα έχουν (κατά ομάδες φυσικά) διαφορετικές ιδιότητες, ενώ διαθέτουν το ίδιο ακριβώς γενετικό υλικό. Μέγα μυστήριο για τους βιολόγους.
Ενώ λοιπόν το θαύμα, έτσι ακριβώς όπως το ορίζεις, είναι συνεχώς μπροστά μας, εμείς θέλουμε θαύματα Χολυγουντιανού τύπου, με πολλές κροτίδες και λάμψεις επάνω από τα εγωιστικά μας κεφάλια, ώστε να μπούμε στον κόπο να δούμε το προφανές.
Αυτό μου θυμίζει μια από τις Διδακτικές Ιστορίες: Κάποιος ιδιαίτερα πιστός στο Θεό, βρέθηκε μετά από πλημμύρα να στέκεται αβοήθητος στη σκεπή του σπιτιού του. Άρχισε λοιπόν να παρακαλάει το Θεό να τον σώσει. Μετά από λίγο πέρασε μία βάρκα και οι επιβάτες του φώναξαν να πάει μαζί τους για να σωθεί. Αυτός αρνήθηκε. "Έχω πίστη στο Θεό, Αυτός θα με σώσει" απάντησε. Μετά από λίγο, πέρασε και μια δεύτερη βάρκα, όμως εκείνος έκανε το ίδιο. Αρκετά αργότερα, πέρασε το ελικόπτερο της ομάδας διάσωσης, όμως εκείνος και πάλι αρνήθηκε, αφού ήταν εντελώς σίγουρος πως ο Θεός θα τον σώσει, αυτοπροσώπως.
Τελικά πνίγηκε.
Όταν λοιπόν συνάντησε το Θεό μπροστά του, του είπε: "Με απογοήτευσες Θεέ μου! Εγώ περίμενα να με σώσεις, πίστευα τόσο έντονα σ' αυτό, όμως εσύ δεν το έκανες".
Τότε ο Θεός απάντησε: "Με δουλεύεις; Δύο βάρκες κι ένα ελικόπτερο σου έστειλα κι εσύ αρνήθηκες ν' ανέβεις".
Ο επαρμένος περιμένει από το Θεό να κάνει κάτι ειδικά γι' αυτόν, να του δείξει την προτίμησή του με θεαματικό τρόπο, ώστε να νιώσει αυτός εκλεκτός και ξεχωριστός. Ο ταπεινός έχει "πάντ' ανοιχτά, πάντ' άγρυπνα τα μάτια της ψυχής του", κατά πώς λέει ο ποιητής, έτοιμος να δει και να βιώσει το απέραντο θαύμα της Δημιουργίας και ν' αναφωνήσει: "
Ως εμεγαλύνθεις τα έργα σου Κύριε, όλα εν Σοφία εποίησες".
