Προσωπικά ομολογώ πως με τρομάζει αρκετά πως κάποιοι σκέφτονται τόσο στυγνά. Εαν σε καλές συνθήκες σου συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο, φαντάσου τι κάνουν σε κακές συνθήκες. Γιατί ο οποιοσδήποτε να επενδύσει στην εταιρία σου και να την στηρίξει όταν δεν αισθάνεται πως εσύ ο ίδιος σαν εργοδότης δεν δίνεις δεκάρα για εκείνον ;
Όταν μιλάμε για επιχειρηματικότητα ειδικά σε σκληρούς κλάδους όπως είμαι εγώ (κατασκευαστικος) αν δεν είσαι θα σε καταπιεί το σύστημα και οι εργάτες μαζί...
Η επιχείρηση δεν έχει να κάνει με συναισθηματικό ειναι άτοπο να συγκρίνουμε και να το βλέπουμε με αυτό τον τρόπο.
Ειδικά αυτή τη περίοδο οι υπάλληλοι κοιτούν πως να εκμεταλεύονται το οτιδήποτε....δεν υπάρχει ούτε εργοδοτική αλλά ούτε συναδελφικη αλληλεγγύη...
Τυχαίνει αυτή την περίοδο να έχω πελάτες ισραηλινούς...Οι διαπραγματεύσεις μαζί τους γίνετε σε ένα τόσο σκληρό και απαίσιο πλαίσιο οπότε όλο αυτό θα έχει αντίκτυπο και στο υπόλοιπο εργατικό δυναμικό της εταιρείας..
Οι απαιτήσεις του εργοδοτη στον ιδιωτικό τομέα καθορίζονται ανάλογα τον πελάτη του .
Ο εργοδότης ειναι και αυτός ανά διαστήματα " υπάλληλος " του πελάτη του ..
Αν δεν είσαι τυπικός (οχι σκληρός έχει διαφορά) θα σε καταπιεί ο κάθε υπάλληλος και θα χάνεις πελάτες..
Όταν έχεις επενδύσει πολλά χρήματα τα οποία πολλές φορές έχεις δουλέψει σκληρά χρόνια πριν για να τα αποκτήσεις δεν επιτρέπεις σε κανένα υπάλληλο να παίζει με αυτό..
Δεν υπάρχουν καλές και κακές συνθήκες..
Υπάρχουν εργασιακές συνθήκες και καθορίζονται ανάλογα με το αντικείμενο.
Δεν είναι όλες οι περιπτώσεις ίδιες.
Αν εσύ ας πούμε έχεις επιλέξει να ασχοληθείς με το marketing ή με τον κατασκευαστικο κλάδο εν γνώση σου μπαίνεις σε αυτό το δυσκολο εργασιακό καθεστώς ειδικά αν είσαι γυναικα που ο ανταγωνισμός αγγίζει τα όρια του μισογυνισμου με δήθεν αστεακια που πετάγονται σε meeting....