Θα αφήνατε την Ελλάδα για μια καριέρα στο εξωτερικό;

[Guest 528707]

Ναι επίτρεψέ μου να σου πω ότι είσαι 100% λάθος εδώ και θα μιλήσω για την εμπειρία που έχω εγώ σαν φοιτητής.
Λοιπόν σε καμία περίπτωση τα Ελληνικα πανεπιστήμιο δεν ειναι το ιδιο δυνατά με γνωστά πανεπιστήμια του εξωτερικού. Τα Ελληνικα πανεπιστημια ειναι failed σε πολλα θέματα, υποδομές ανύπαρκτες, φοιτητές όπου σε ενα ποσοστο μπηκαν σε μια σχολη χωρις να τους αρέσει καθως το σχολειο ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΕΙ επαγγελματικό προσανατολισμο σαν μάθημα.

Λαθος ε?
που ακριβως και 100%

Ασχετο ολο αυτο που λες γιατι μιλαμε καθαρα για την θεληση και την μαχητικότητα καλε μου ,αλλα πραγματικα η ευγενεια σου τα συνχωρει ολα ,ειλικρινα στο λεω


Οσο αφορα τις υποδομες τις ξερω πολυ καλα ,εχω ηδη μια κορη που τις βιωνει στο πετσί της
Οπως οτι υπαρχουν πραγματικα σπουδαιες σχολες που βγαινουν αξιολογοι επιστημονες απο εκει ασχέτως υποδομων και παροχων

Σε ποια σχολη εισαι ?

 

[nPb]

Είμαστε μια ωραία χώρα όπου ο μέσος βουλευτής έχει μισθό εκκίνησης 8.000 ευρώ μεικτά και ο νέος επιστήμονας 250 ευρώ με τις εξ' ορισμού δαπάνες.

 

[Ryuzaki]

Μου αρέσει που λέτε γι πρώτους μισθους 900Ε χωρις να εχετε δουλεψει

Καπου στα 550 κυμαινεται καθαρα. Κ αν τα παιρνεις ολα μαζι, τον ιδιο μηνα.

Ειδικα οσοι δεν προλαβατε κατι τερατουργηματα της ΝΔ τυπου υποκατωτατος (430Ε καθαρα) σε πτυχιουχους Πανεπιστημιου κατω των 25 ετών...

 

[nPb]

Μου αρέσει που λέτε γι πρώτους μισθους 900Ε χωρις να εχετε δουλεψει

Καπου στα 550 κυμαινεται καθαρα. Κ αν τα παιρνεις ολα μαζι, τον ιδιο μηνα.

Ειδικα οσοι δεν προλαβατε κατι τερατουργηματα της ΝΔ τυπου υποκατωτατος (430Ε καθαρα) σε πτυχιουχους Πανεπιστημιου αλλα κατω των 25 ετών...

Άρα οι προσαρμογές δίνουν χειρότερα αποτελέσματα.

 

[Guest 890013]

Μου αρέσει που λέτε γι πρώτους μισθους 900Ε χωρις να εχετε δουλεψει

Καπου στα 550 κυμαινεται καθαρα. Κ αν τα παιρνεις ολα μαζι, τον ιδιο μηνα.

Ειδικα οσοι δεν προλαβατε κατι τερατουργηματα της ΝΔ τυπου υποκατωτατος (430Ε καθαρα) σε πτυχιουχους Πανεπιστημιου κατω των 25 ετών...

Όποιος θέλει μπορεί!!!!!!!

 

[giannhs2001]

Είμαστε μια ωραία χώρα όπου ο μέσος βουλευτής έχει μισθό εκκίνησης 8.000 ευρώ μεικτά και ο νέος επιστήμονας 250 ευρώ με τις εξ' ορισμού δαπάνες.

Πιστεύω ότι όλα τα επαγγέλματα θα έπρεπε να έχουν έναν ίδιο βασικό μισθό και ανάλογα με τον καθένα/καθεμία και την αξία του/της να αυξάνεται. Έτσι ώστε η διαφορά στους μισθούς να μην έχει σχέση με το επάγγελμα που ασκεί κάποιος/α αλλά με την αξία του/της σε αυτό.

Βέβαια, κάτι τέτοιο δεν εφαρμόζεται σε καμία χώρα και νομίζω και ιστορικά ποτέ. Πάντως η πολιτική καριέρα αν έχεις υψηλές γνωριμίες είναι σίγουρα ένας σημαντικός λόγος για να μην αφήσεις την Ελλάδα για τα ξένα. Βουλευτής αν γίνεις κάνεις ζωάρα. Είναι και να κάνεις διπλή θητεία ( 8 έτη ) και μετά βγαίνεις και σε σύνταξη. Τι άλλο πια;;;;

 

[fmarulezkd]

Θελεις να μιλήσουμε μηπως και για αλλες διαφορες οσο αφορα το σύστημα παιδείας ,φορολογιας και γενικα νοοτροπιας ?

Οχι αν αθες ελα να τα βαλουμε κατω και να δουμε τι παροχες σου προσφερει ενα κρατος ,σε τι σε φορολογεί ,τι σε βαζει να πληρωνεις και μετα ελα να μου πεις και για το τι μισθο σου προσφερει ...

Στην Σκανδιναβία βιβλιο να μουτζωρωσεις το πληρωνεις αδρα ,γοπα να πεταξεις κατω πας μεσα κατεθειαν και παρα πολλα πολλα αλλα ..
Τα σπιτια ξερεις τι κοστος εχουν εκει ?Οι περισσοτεροι μισθοι ειναι αναλογικοι ...

Τί σχέση έχουν όλα αυτά; Εσύ ισχυρίζεσαι ότι όποιος θέλει, τρόπο βρίσκει.

"Αυτο ειναι ρε συ Χιμελα ειναι η ουσια ..να σταματησουμε να μιζεριαζουμε και να βρισκουμε τροπους ..οποιος θελει βρισκει ..
Τι δεν καταλαβαινεται .."

Εγώ σε ρωτάω από το αόριστο που πέταξες στο συγκεκριμένο, με ποιο τρόπο ένας τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων θα εξασφαλίσει θέση με αξιοπρεπή μισθό (όπως είπα, χωρίς να λαμβάνω υπόψιν δυσκολία εύρεσης εργασίας και φυλετική διάκριση);


Όσο για τη Σκανδιναβία, 3,5 χρόνια ήμουν Σουηδία και πλέον πέρασα τον χρόνο στη Νορβηγία. Οπότε ναι, ειμαι αρκετά ενήμερος επί του θέματος και μπορώ να (ξα)πω με σιγουριά, ότι τεχνολογός ιατρικών εργαστηρίω (με 3ετης σπουδές κιόλας) έχει αξιοπρεπή μισθό από τη 1η μέρα. Ξανά, δε λαμβάνω καν υπόψιν το πόσο εύκολο είναι να βρει δουλειά και όλα τα υπόλοιπα πλεονεκτήματα.

 

[Guest 209912]

Τί σχέση έχουν όλα αυτά; Εσύ ισχυρίζεσαι ότι όποιος θέλει, τρόπο βρίσκει.

"Αυτο ειναι ρε συ Χιμελα ειναι η ουσια ..να σταματησουμε να μιζεριαζουμε και να βρισκουμε τροπους ..οποιος θελει βρισκει ..
Τι δεν καταλαβαινεται .."

Εγώ σε ρωτάω από το αόριστο που πέταξες στο συγκεκριμένο, με ποιο τρόπο ένας τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων θα εξασφαλίσει θέση με αξιοπρεπή μισθό (όπως είπα, χωρίς να λαμβάνω υπόψιν δυσκολία εύρεσης εργασίας και φυλετική διάκριση);


Όσο για τη Σκανδιναβία, 3,5 χρόνια ήμουν Σουηδία και πλέον πέρασα τον χρόνο στη Νορβηγία. Οπότε ναι, ειμαι αρκετά ενήμερος επί του θέματος και μπορώ να (ξα)πω με σιγουριά, ότι τεχνολογός ιατρικών εργαστηρίω (με 3ετης σπουδές κιόλας) έχει αξιοπρεπή μισθό από τη 1η μέρα. Ξανά, δε λαμβάνω καν υπόψιν το πόσο εύκολο είναι να βρει δουλειά και όλα τα υπόλοιπα πλεονεκτήματα.

Να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι, για ποιο λόγο έγινες τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων; (ουδέτερο ύφος ερωτησης)

 

[Johnny15]

Καλησπέρα, εγώ πιστεύω αξίζει να προσπαθήσεις για τον τόπο σου.

 

[fmarulezkd]

Να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι, για ποιο λόγο έγινες τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων; (ουδέτερο ύφος ερωτησης)

Σύντομο version: Γιατί εκεί πέρασα. Δε δουλεύω ως τεχνολόγος πάντως.
Αν το πόιντ σου είναι γιατί εξ' αρχής μπαίνουμε σε σχολή με τέτοια επαγγελματική αποκατάσταση (το οποίο είναι και δίκαιο βέβαια) τότε ειμαι κακό παράδειγμα, γιατί ανέκαθεν ήθελα να βγω εξωτερικό (ανεξάρτητα από οικονομικούς/επαγγελματικούς παράγοντες δηλαδή).

 

[giannhs2001]

Καλησπέρα, εγώ πιστεύω αξίζει να προσπαθήσεις για τον τόπο σου.

Αυτό ακριβώς. Ο καθένας να προσπαθεί στη χώρα του και για τη χώρα του. Πρώτος στόχος να νοικοκυρέψουμε τη χώρα μας και όχι να φύγουμε.

 

[Guest 890013]

Αυτό ακριβώς. Ο καθένας να προσπαθεί στη χώρα του και για τη χώρα του. Πρώτος στόχος να νοικοκυρέψουμε τη χώρα μας και όχι να φύγουμε.

Δηλαδή αν εσύ φτάσεις στα 50 και δεν εχεις νοικοκυρέψει τίποτα στη χώρα και έχεις ζήσει μια ζωή ταλαιπωρίας άγχους και μιζέριας τι θα καταφέρεις;

Έχεις και δεύτερη ζωή να την ζήσεις εξω;

 

[nPb]

Αυτό ακριβώς. Ο καθένας να προσπαθεί στη χώρα του και για τη χώρα του. Πρώτος στόχος να νοικοκυρέψουμε τη χώρα μας και όχι να φύγουμε.

Aρκετοί κακογέρασαν με αυτή την άποψη περιμένοντας. Γιάννη πόσο ετών ήσουν το 2004; Κανείς δεν φανταζόταν το χάλι των επόμενων χρόνων. Δεν ξέρω αν αυτοί οι άνθρωποι μετά από 17 χρόνια (λες και ήταν χθες) θα έχουν την ίδια άποψη. Δεκαεφτά χρόνια δεν είναι λίγα για να πεις ότι θυσιάζεις τον εργασιακό βίο σε μια σύντομη ζωή. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος τότε ήταν 31 ετών σήμερα είναι 48 ετών...χωρίς δυνατότητες επαγγελματικής στροφής. Πενηντάρισε φίλε μου. Απλά περιμένει το τέλος του εργασιακού βίου: λάθους ή σωστού. Λίγο μακάβριο αν το σκεφτείς χωρίς τις ιστορικές μπούρδες σου. Αλλά η ζωή φίλε μου, δεν καταλαβαίνει από τα ιστορικά λάθη της χώρας μας. Έρχεται και φεύγει. Χάνουμε το παρόν για ένα ουτοπικό σενάριο να φτιάξει η Ελλάδα ενώ δεν μπορούμε να πιάσουμε εμπρηστές (το παρόν). Κατάλαβες πού μπάζουμε;

 

[fmarulezkd]

Δηλαδή αν εσύ φτάσεις στα 50 και δεν εχεις νοικοκυρέψει τίποτα στη χώρα και έχεις ζήσει μια ζωή ταλαιπωρίας άγχους και μιζέριας τι θα καταφέρεις;

Έχεις και δεύτερη ζωή να την ζήσεις εξω;

Όταν έχεις φαγητό και πόσο μάλλον όλα τα υπόλοιπα, από τους γονείς είναι εύκολο να είσαι ρομαντικός. Κάποια στιγμή βέβαια θα κατάλουν ότι ο ρομαντισμός δε τρώγεται.

 

[giannhs2001]

Δηλαδή αν εσύ φτάσεις στα 50 και δεν εχεις νοικοκυρέψει τίποτα στη χώρα και έχεις ζήσει μια ζωή ταλαιπωρίας άγχους και μιζέριας τι θα καταφέρεις;

Ότι τουλάχιστον έμεινα στη χώρα μου, αυτός είναι ο δικός μου στόχος και ας ζω μεροκαματιάρης μια ζωή. Δεν θα καταφέρω κάτι εγώ προσωπικά μόνος. Έχει βάση βέβαια η χίπικη αντίληψη " γίνε αυτός που θα ήθελες οι άλλοι να είναι " αλλά δεν αρκεί. Εργαζόμαστε στη χώρα μας, ζούμε στη χώρα μας, πεθαίνουμε για αυτήν και κυρίως, ψηφίζουμε πατριωτικά κόμματα με θέληση και στόχο να αλλάξουν την κατάσταση.

Aρκετοί κακογέρασαν με αυτή την άποψη περιμένοντας. Γιάννη πόσο ετών ήσουν το 2004; Κανείς δεν φανταζόταν το χάλι των επόμενων χρόνων. Δεν ξέρω αν αυτοί οι άνθρωποι μετά από 17 χρόνια (λες και ήταν χθες) θα έχουν την ίδια άποψη. Δεκαεφτά χρόνια δεν είναι λίγα για να πεις ότι θυσιάζεις τον εργασιακό βίο σε μια σύντομη ζωή. Αν υποθέσουμε ότι κάποιος τότε ήταν 31 ετών σήμερα είναι 48 ετών...χωρίς δυνατότητες επαγγελματικής στροφής. Πενηντάρισε φίλε μου. Απλά περιμένει το τέλος του εργασιακού βίου: λάθους ή σωστού. Λίγο μακάβριο αν το σκεφτείς χωρίς τις ιστορικές μπούρδες σου. Αλλά η ζωή φίλε μου, δεν καταλαβαίνει από τα ιστορικά λάθη της χώρας μας. Έρχεται και φεύγει. Χάνουμε το παρόν για ένα ουτοπικό σενάριο να φτιάξει η Ελλάδα ενώ δεν μπορούμε να πιάσουμε εμπρηστές (το παρόν). Κατάλαβες πού μπάζουμε;

Δεν πειράζει, ας είναι και αυτό μέρος της μοίρας μου. Το εξωτερικό δεν το θέλω, ούτε είμαι εγώ για τέτοια. Άντε για σπουδές και τέτοια θα ήταν καλό αλλά να μείνω μόνιμα μακριά νομίζω θα με έπνιγε. Ξεχνάς ότι εμείς έχουμε μια διαφορά με αυτούς που έζησαν σε ώριμη ηλικία το 2004. Εμείς είμαστε η γενιά που μεγάλωσε στη κρίση και στη φτώχεια ( φτώχεια για τα ευρωπαϊκά δεδομένα γιατί φτώχεια με την αληθινή έννοια του όρου ευτυχώς ακόμα τουλάχιστον δεν ζήσαμε σαν χώρα ). Έχουμε άλλες αντιλήψεις, βλέπεις ήμασταν μικρά στη τελευταία φάση της χρυσής εποχής της Ελλάδας ( πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ). Στις τελευταίες σου προτάσεις δείχνεις ακριβώς την αντίληψη του ανθρώπου που δεν γνωρίζει πατρίδες και πάει όπου φυσάει ο άνεμος. Εγώ δεν είμαι έτσι, εδώ ρίζωσε η οικογένεια μου και εδώ θα μείνω. Στο μόνο μέρος του εξωτερικού όπου θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να νοιώθω άσχημα θα ήταν ο Πόντος "της Τουρκίας". Γιατί σαν απόγονος προσφύγων που ζούσαν στη Τραπεζούντα αυτή η πόλη δικαιωματικά είναι και δική μου.

 

[Guest 890013]

Ότι τουλάχιστον έμεινα στη χώρα μου, αυτός είναι ο δικός μου στόχος και ας ζω μεροκαματιάρης μια ζωή. Δεν θα καταφέρω κάτι εγώ προσωπικά μόνος. Έχει βάση βέβαια η χίπικη αντίληψη " γίνε αυτός που θα ήθελες οι άλλοι να είναι " αλλά δεν αρκεί. Εργαζόμαστε στη χώρα μας, ζούμε στη χώρα μας, πεθαίνουμε για αυτήν και κυρίως, ψηφίζουμε πατριωτικά κόμματα με θέληση και στόχο να αλλάξουν την κατάσταση.

Οκ αν αυτο ειναι αυτο που θελεις και το αποδεχεσαι με ολες τις συνεπειες ποια ειμαι εγω να σου πω τι να κανεις.Ωστοσο αντιλαμβανεσαι πως αυτο δεν ειναι καθολικα αποδεκτο και δεν θελουν να δουλευουν ολοι μια ζωη μεροκαματιαρηδες για το τιποτα.
Υπαρχουν ανθρωποι που θελουν πιο πολλα πραγματα απο την ζωη τους οποτε δεν μπορεις να εφαρμοσεις τη δικη σου λογικη στους δικους του στοχους.Αρα, πιο σωστα, ειναι να λεμε «οποιος θελει να αγωνιστει για την ελλαδα ας καταει οποιος οχι ας φυγει» και οχι «αγωνιζομαστε ολοι παση θυσια» δεν εχουμε ολοι τους ιδιους στοχους

 

[Guest 209912]

Ότι τουλάχιστον έμεινα στη χώρα μου, αυτός είναι ο δικός μου στόχος και ας ζω μεροκαματιάρης μια ζωή. Δεν θα καταφέρω κάτι εγώ προσωπικά μόνος. Έχει βάση βέβαια η χίπικη αντίληψη " γίνε αυτός που θα ήθελες οι άλλοι να είναι " αλλά δεν αρκεί. Εργαζόμαστε στη χώρα μας, ζούμε στη χώρα μας, πεθαίνουμε για αυτήν και κυρίως, ψηφίζουμε πατριωτικά κόμματα με θέληση και στόχο να αλλάξουν την κατάσταση.


Δεν πειράζει, ας είναι και αυτό μέρος της μοίρας μου. Το εξωτερικό δεν το θέλω, ούτε είμαι εγώ για τέτοια. Άντε για σπουδές και τέτοια θα ήταν καλό αλλά να μείνω μόνιμα μακριά νομίζω θα με έπνιγε. Ξεχνάς ότι εμείς έχουμε μια διαφορά με αυτούς που έζησαν σε ώριμη ηλικία το 2004. Εμείς είμαστε η γενιά που μεγάλωσε στη κρίση και στη φτώχεια ( φτώχεια για τα ευρωπαϊκά δεδομένα γιατί φτώχεια με την αληθινή έννοια του όρου ευτυχώς ακόμα τουλάχιστον δεν ζήσαμε σαν χώρα ). Έχουμε άλλες αντιλήψεις, βλέπεις ήμασταν μικρά στη τελευταία φάση της χρυσής εποχής της Ελλάδας ( πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ). Στις τελευταίες σου προτάσεις δείχνεις ακριβώς την αντίληψη του ανθρώπου που δεν γνωρίζει πατρίδες και πάει όπου φυσάει ο άνεμος. Εγώ δεν είμαι έτσι, εδώ ρίζωσε η οικογένεια μου και εδώ θα μείνω. Στο μόνο μέρος του εξωτερικού όπου θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να νοιώθω άσχημα θα ήταν ο Πόντος "της Τουρκίας". Γιατί σαν απόγονος προσφύγων που ζούσαν στη Τραπεζούντα αυτή η πόλη δικαιωματικά είναι και δική μου.

+1 γιατί έχεις τα κότσια να πεις ότι αυτή τη ζωή θέλεις να ζήσεις και ας φέρει ότι φέρει, και ας χαρακτηριστείς.

 

[Guest 896561]

Ότι τουλάχιστον έμεινα στη χώρα μου, αυτός είναι ο δικός μου στόχος και ας ζω μεροκαματιάρης μια ζωή. Δεν θα καταφέρω κάτι εγώ προσωπικά μόνος. Έχει βάση βέβαια η χίπικη αντίληψη " γίνε αυτός που θα ήθελες οι άλλοι να είναι " αλλά δεν αρκεί. Εργαζόμαστε στη χώρα μας, ζούμε στη χώρα μας, πεθαίνουμε για αυτήν και κυρίως, ψηφίζουμε πατριωτικά κόμματα με θέληση και στόχο να αλλάξουν την κατάσταση.


Δεν πειράζει, ας είναι και αυτό μέρος της μοίρας μου. Το εξωτερικό δεν το θέλω, ούτε είμαι εγώ για τέτοια. Άντε για σπουδές και τέτοια θα ήταν καλό αλλά να μείνω μόνιμα μακριά νομίζω θα με έπνιγε. Ξεχνάς ότι εμείς έχουμε μια διαφορά με αυτούς που έζησαν σε ώριμη ηλικία το 2004. Εμείς είμαστε η γενιά που μεγάλωσε στη κρίση και στη φτώχεια ( φτώχεια για τα ευρωπαϊκά δεδομένα γιατί φτώχεια με την αληθινή έννοια του όρου ευτυχώς ακόμα τουλάχιστον δεν ζήσαμε σαν χώρα ). Έχουμε άλλες αντιλήψεις, βλέπεις ήμασταν μικρά στη τελευταία φάση της χρυσής εποχής της Ελλάδας ( πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα ). Στις τελευταίες σου προτάσεις δείχνεις ακριβώς την αντίληψη του ανθρώπου που δεν γνωρίζει πατρίδες και πάει όπου φυσάει ο άνεμος. Εγώ δεν είμαι έτσι, εδώ ρίζωσε η οικογένεια μου και εδώ θα μείνω. Στο μόνο μέρος του εξωτερικού όπου θα μπορούσα να ζήσω χωρίς να νοιώθω άσχημα θα ήταν ο Πόντος "της Τουρκίας". Γιατί σαν απόγονος προσφύγων που ζούσαν στη Τραπεζούντα αυτή η πόλη δικαιωματικά είναι και δική μου.

Διαφωνώ με το σκεπτικό σου αλλά θετικό για την Ελλάδα να μείνουν όσο περισσότεροι νέοι γίνεται. Περισσότερο το λέω από πολιτισμικής άποψης, μια και έτσι όπως πάει θα μείνουν τα γερόντια με τους μετανάστες.

 

[chester20080]

Εγώ το σκέφτομαι το εξωτερικό από την πλευρά της οικογένειας. Δηλαδή να είμαι Ελλάδα κοντά σχετικά στους δικούς μου για να τους φροντίζω στο μέλλον. Όλοι όσοι λέτε εύκολα δίχως σκέψη ότι θα φύγετε έξω ή όσοι όντως το έχετε κάνει, έχετε σταθερές υγιείς οικογένειες που αφήνετε πίσω? Δε σας απασχόλησε καθόλου το θέμα αυτό? Για παράδειγμα όταν παίζουν μονογονεϊκές οικογένειες ή θέματα υγείας εκεί είναι δύσκολο να πεις κοιτάζω τον εαυτό μου και πάω έξω.

 

[Guest 528707]

Εγώ σε ρωτάω από το αόριστο που πέταξες στο συγκεκριμένο, με ποιο τρόπο ένας τεχνολόγος ιατρικών εργαστηρίων θα εξασφαλίσει θέση με αξιοπρεπή μισθό (όπως είπα, χωρίς να λαμβάνω υπόψιν δυσκολία εύρεσης εργασίας και φυλετική διάκριση);

Και σου απαντάω ακριβώς τι σχέση έχει η δική σου ειδικότητα με εμένα ?

Σου είπε κανένας ότι είμαι τεχνολόγος ?
Κάτσε και ψάξε τι ευκαιρίες υπάρχουν στον τομέα σου ..
Όλοι αυτό κάνουν ,σκίζονται να βρουν ΟΤΑΝ ΘΕΛΟΥΝ πραγματικά και είναι διατεθημενος ν κάνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ μέχρι να βρουν ..

Υπάρχουν ?
Καλώς τις αρπάζεις ,δεν υπάρχουν ?
Ψαξου και αλλού και στην τελική αν δεν εκφράζεσαι μέσα από όλο αυτό και δεν θες να φύγεις ,κοίτα να σπουδάσεις ή να κάνεις κάτι άλλο μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη ευκαιρία να κάνεις αυτό που αγαπάς ..

Ούτε ο πρώτος εισαι ούτε ο τελευταίος που αλλάζεις επαγγελματικό προσανατολισμό αν έχεις βιοποριστικό θέμα ..


Αν όμως εσύ επειδή δεν βρίσκεις σε αυτό που σπούδασες δουλειά ή δεν δέχεσαι να δουλέψεις με λίγα χρήματα μέχρι να βρεις κάτι καλύτερο και κάθεσαι όλη μέρα σε ένα καναπέ και ζεις με τις συντάξεις των δικών σου ποιος φταίει ?

Κανένας μας όταν τελείωσε τις σπουδές του δεν βρήκε αυτό που ονειρευόταν ή που προσδοκούσε με την μια ..

Αν και εγώ και γενικά η γενιά μου ειμασταν πολύ τυχεροί σε αυτό το κομμάτι γιατί οι δουλειές μας περίμεναν τότε ....

Τα στραβά όλοι τα περάσαμε και μάλιστα πέρασα και στιγμές που πήγαινα στο σπίτι από την δουλειά και έκλαιγα από τα νεύρα μου γιατί είχα έναν μακακα να μου βγάζει το λάδι αλλά ΕΠΡΕΠΕ να την μάθω ,γιατί καλως ή κακώς το καλύτερο πανεπιστήμιο να τελειώσεις αν δεν έχεις εμπειρία ούτε μόνο σου μπορείς να ξεκινήσεις κάτι ούτε να απαιτήσεις τον μισθό σου . ..

Υπομονή επιμονή και πείσμα ρε φιλε μπορούμε να έχουμε ?

Όλοι αυτοί που τα έχουν καταφέρει και τυχεροί ήταν και λίγο παραπάνω πείσμα πρέπει να είχαν ..
Δεν καθοντουσαν και μιζεριαζανε και αν τους έλεγες πάνε σε μία δουλειά άλλη ,μέχρι να βρεις στον τομέα σου έλεγαν εγώ έχω πτυχίο και δεν πάω εκεί ..

Βαρέθηκα την μιζέρια και την νοοτροπία ,αυτός που έχει δουλειά είναι αυτός που έχει μέσο ή τα βρήκε από τους δικούς του ...